García VI Ramírez "Odnowiciel" Jiménez (urodzony w 1105 roku, zmarł w Lorca, 21 listopada 1150 roku) herb

Syn Ramiro Sánchez Jiménez, seniora Monzón, syna Sancha Garcesa Jimenez, syna z nieprawego łoża Garcii III Jiménez, króla Nawarry i brata Sancha IV Jiménez, króla Nawarry i Cristiny Rodríguez Díaz de Vivar, córki Rodriga (Ruy) Díaz de Vivar "Cyda Walecznego".

Król Nawarry od stycznia 1135 roku do 21 listopada 1150 roku, senior Monzón i Logrono.

W 1130 roku poślubił Małgorzatę de L'Aigle (urodzona około 1104 roku, zmarła 25 maja 1141 roku), córkę Gilberta, seniora de L'Aigle, hrabiego de jure uxoris de Perche i Juliany du Perche, córki Geoffreya II, hrabiego de Perche. 24 czerwca 1144 roku, w León poślubił Urrakę Alfonso Kastylijską (urodzona w Pelúgano, w 1132 roku, zmarła w Palencia, 26 października 1164 roku), córka z nieprawego łoża króla Alfonsa VII "Dobrego, Szlachetnego" Anscarids (Anscarii)-Ivrea-Bourgogne, króla Kastylii, Asturii, Leonu i Galisji, cesarza Hiszpanii, tytularnego hrabiego Portugalii, I wielkiego mistrza Zakonu Alcantara i Guntrody Pérez, córki Pedra Díaz de Valle, Tenente de las Torres de León y el Valle de Mansilla.

Nosił przydomek "Odnowiciel" (hiszp. el Restaurador), który wywodził się stąd, że odnowił w 1134 roku ojczyste królestwo, podległe dotąd królestwu Aragonii.

Kiedy w 1076 roku nastąpiło połączenie królestw Aragonii i Nawarry, wielokrotnie pojawiały się plany powtórnej niepodległości Nawarry, ale dopiero śmierć Alfonsa I "Walecznego" w 1134 roku, otworzyła drogę do wolnej Nawarry. Wtedy to Garcia powołując się na swe królewskie, choć nieprawe, pochodzenie od Garcii III, ogłosił restaurację tego królestwa Nawarry pod swoim berłem. Koronacja odbyła się to w stolicy Nawarry, w miejscowości Pampeluna, gdzie oprócz prostego ludu uzyskał poparcie biskupów i wielu notabli. Następca Alfonsa na tronie Aragonii Ramiro II "Mnich" początkowo próbował odzyskać wymykające się mu z rąk Nawarrę i przedstawiając jako swój argument nielegalne pochodzenie Garcii VI od Garcii III, interweniował u samego papieża, lecz ten uznał zwierzchnictwo Odnowiciela nad Nawarrą. Na mocy układu z Vadoluongo (styczeń 1135 roku) Ramiro II uznał władzę Garcii VI w Nawarze. Według treści układu król Ramiro II zachowywał zwierzchność nad Nawarrą, adoptując Garcię VI, jednak jeszcze w tym samym 1135 roku Garcia VI złożył hołd lenny królowi Alfonsowi VII Kastylijskiemu.

W ten sposób Aragonia utraciła władzę nad królestwem Nawarry, zdobytą w 1076 roku, kiedy to król Aragonii Sancho I przyjął tytuł króla Nawarry (jako Sancho V). Ramiro II zdołał jedynie oderwać kilka prowincji baskijskich od Nawarry i przyłączył je do Aragonii.

Nowy władca Nawarry okazał się zręcznym politykiem, gdyż mając przeciwko sobie układ, zdolność honorową i władców innych iberyjskich królestw, obawiających się nowej, silnej Nawarry, doprowadził do odrzucenia warunków pokoju, a nawet został koronowany przez legata papieskiego w Pamplonie.

Przed wrześniem 1135 roku w Saragossie władca Kastylii Alfons VII uznał tytuł królewski Garcii i w zamian za obietnicę władzy w dwóch niewielkich prowincjach usunął się na boczny tor polityki tej części ziem obecnej Hiszpanii. Garcia wykorzystał to i odbił baskijskie prowincje zdobyte przez króla Aragonii Ramira II. Chcąc zabezpieczyć się przed kastylijską dominacją, Ramiro II zawarł sojusz z hrabią Barcelony - Rajmundem Berengerem IV (Ramonem Berenguerem IV) i zaaranżował zaręczyny hrabiego ze swoją dwuletnią wówczas córką - Petronelą.

Jeszcze przed swoim wstąpieniem na tron, "Odnowiciel" ożenił się z Małgorzatą de l'Aigle. Urodziła męskiego potomka królowi Garcii VI (król miał kilka kochanek przed małżeństwem a nawet czasem w trakcie jego trwania, ale nie urodziły mu potomków). Był nim Sancho VI "Mądry". Królowa urodziła także dwie córki: Blankę (urodzony w 1133 roku), zamężną z Sanchem III z Kastylii i starszą córkę Małgorzatę (nazwaną tak na cześć swej babki ze strony matki), zamężną później z królem Sycylii Wilhelmem I.

Relacje króla Nawarry ze swoją żoną były skrajne: czasem małżeństwo było szczęśliwe, a czasem oddalali się od siebie. Małgorzata tęskniła za rodzinną Francją, a jej mąż zadawał się z różnego rodzaju kochankami. W międzyczasie przyszło na świat kolejne dziecko - Henryk. Pod koniec życia królowej para królewska na stałe się do siebie zbliżyła i żyli dość szczęśliwie do jej śmierci w 1135 roku.

García ożenił się powtórnie, tym razem stanęła z nim na ślubnym kobiercu Urraka Kastylijska, córka z nieprawego łoża króla Alfonsa VII i Guntrody Pérez. Małżeństwo było prawie wyłącznie polityczne. Miało na celu uporządkowanie relacji Nawarry z Kastylią.

W 1136 roku młody władca w decydującym momencie bitwy pod miastem Rioja doprowadził do poddania się wojska kastylijskie co było ewidentną zdradą. Niecały rok później sprzymierzył się z królem Portugalii Alfonsem I by doprowadzić do ostatecznego upadku rywala z Kastylii. Mimo tych zdarzeń doprowadził do zawarcia pokoju w latach 1139 oraz 1140. Kolejny raz zmienił obóz dla Nawarry gdy sprzymierzył się z kastylijczykami podczas słynnej rekonkwisty. Tym oto sposobem w jego ręce wpadła Almería w 1147 roku. Rok wcześniej, bo w 1146 roku okupował Tauste należące do swego odwiecznego wroga - do Aragonii.

Małżeństwem z Urraką Garcia został również w świetle prawa bratem Rajmunda Berengara IV, za którego chciał wydać Blankę lecz sam zmarł rok później, zanim zrealizował swe plany.

García zmarł 12 listopada 1150 roku w Lorce, niedaleko Estelli, tam gdzie wcześniej wybudował katedrę Santa María in Pamplona. Po nim władzę przejął jego najstarszy syn. Razem ze swą drugą żoną miał jedną córkę o imieniu: Sancha, która zaś wyszła za Gastona V.

Zbudował monaster w Sant María de La Oliva w Carcastillo. Garcia słynął jako miłośnik architekury romańskiej którą w większości stosował w swych budowlach.


Żródła:

Garcia IV Odnowiciel w "Wikipedia"


GARCÍA Ramírez w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


GARCÍA Ramírez w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Garcia IV w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk