Gaston IV de Foix-Grailly (urodzony 26 listopada 1423 roku, zmarł w Roncevalles, 25 lipca 1472 roku) herb

Syn Jana I de Foix-Grailly, hrabiego de Foix, de Bigorre, wicehrabiego de Béarn i Jeanne d'Albret, córki Karola I d'Albret, hrabiego de Dreux.

Wicehrabia de Narbonne od 26 grudnia 1447 roku do 25 lipca 1472 roku, VIII książę Andory, XVI hrabia de Foix, de Bigorre, de Roussillon, de Cerdagne, wicehrabia de Béarn, de Marsan, de Castelbon, de Villemeur i de Lautreca, baron d'Auterive od 4 maja 1436 roku do 25 lipca 1472 roku, par Francji i hrabia de Foix od sierpnia 1458 roku do 25 lipca 1472 roku. Generał porucznik Nawarry od 1469 roku do 23 listopadzie 1470 roku. Generał porucznik sił francuskich w Gujany od 1439 roku do 1441 roku, generał porucznik Gaskonii i Gujany od 9 lipca 1443 roku.

30 lipca 1436 roku poślubił Eleonorę I Trastámara (Robertyng-Bourgogne-de Mâcon-d'Aragona) (urodzona w Olite, Nawarra, 2 luty 1425 roku, zmarła w Tudela, Nawarry, 12 lutego 1479 roku), królowa de jure uxoris Nawarry, córkę Jana II Trastámara (Robertyng-Bourgogne-de Mâcon-d'Aragona), króla Aragoni, Sycylii, Sardynii, Walencji i Majorki, hrabiego Barcelony, hrabia de Besalú, de Pallars Jussa, d'Urgell i de Cerdagne, hrabiego de Roussillon, króla de jure uxoris Nawarry, króla Nawarry, władcy Genui.

W XV wieku "Chronicle of Esquerrier" zarejestrowały datę urodzin Gastona pod datą 26 lutego 1422 roku "Mossen Gaston fil de Mossen Johan et de Madona Johana de Labrit".

W 1434 roku ożenił się z Eleanor z Nawarry, z która miał dziesięcioro dzieci. Do swoich tytlów: Wicehrabia de Narbonne od 1447 roku do 25 lipca 1472 roku, XVI hrabiego de Foix, de Bigorre, de Roussillon, de Cerdagne, wicehrabiego de Béarn, de Marsan, de Castelbon, de Villemeur i de Lautreca, barona d'Auterive, dołożył tytuł ósmego księcia Andory, sprawując ją pod opieką wuja Mathieu de Foix, hrabiego Comminges. W 1439 roku, hrabia Huntingdon przygotowuje ofensywę na Guyenne, wobec czego król Karol VII mianuje Gastona generałem porucznikiem sił francuskich Guyenny. Nie podjął walki z angielskim najeźdźcą. Jego wuj Mathieu de Foix uwięził swoją żonę Marguerite de Comminges. Król Karol VII, nakazał zwolnienie żony i w 1441 roku narzucił zarząd komisaryczny. Gaston zebrał armię, by wesprzeć swego wuja, jednakże został skierowany na czele armii do królewskiej Guyenne.

W dniu 9 lipca 1443 roku został mianowany generał porucznik z Gujany i Gaskonii oraz 26 grudnia 1447 roku kupuje wicehrabstwo Narbonne. Na koniec rozejmu między Francją i Anglią, wznowił operacje wojskowe, oblegał Mauleon, Guiche, w toku których 15 grudnia 1449 roku zdobywa Dax. Rozmowy pokojowe zostały podjęte w maju 1451 roku. Do rokowań w 1452 roku przystąpiło Bordeaux i Bayonne.

Jan II Aragoński, król Nawarry po kłótni z synem i następcą Karolem, księciem de Viana, 3 grudnia 1455 roku w Barcelonie wydziedziczył go i na mocy traktatu, dziedziczenie w Nawarze przeniósł na Eleonorę I i jej męża Gastona. Gaston na czele wojska zajmuje Dolną Nawarre i wszczyna walkę przeciw księciu de Viana, zostając generałem porucznikiem królestwa Nawarry. 24 czerwca 1458 roku Jan II, po śmierci swojego starszego brata Alfonsa V, zostaje królem Aragonii. W tym czasie Gaston zostaje bliskim doradcą króla Karola VII, który nadaje tytuł para Francji w sierpniu 1458 roku. Karol VII umiera w 1461 roku a tron obejmoje jego syn Ludwik XI, który za jego lojalność wobec poprzedniego króla, odsuwa go z dworu królewskiego. Gaston korzystając z tego bierze udział w wojnie domowej w Aragonii, która trwa między Janem II a Karolem, księciem de Viana. Podjął negocjacje w sprawie małżeństwa między Gastonem, swoim synem a Madeleine de France, siostrą Ludwika XI, króla Francji.

W walkach Gastona IV z ojcem, włącza się Jean II de Bourbon, księcia Burbon po stronie Gastona. Ludwik XI, bojąc się wzrostowi potęgo Gastona, nie dał zgody na małżeństwo swojej córki Joanny z Janem V, hrabią d'Armagnac, wspierającego bunt młodego Gastona przeciwko ojcu, intrygując u Jana II Aragońskiego, który wycofuje poparcie dla Gastona i odbiera tytuł generała porucznika królestwa Nawarry. Gaston IV odmawia opieki nad wnukami po śmierci syna Gastona.

Gaston IV zaczyna zbliżać się do Karola de France, księcia Gujany i brata królewskiego, który wciągnął go walki po jego stronie. Ambitny Karola zaczął spiskować przeciwko starszemu bratu. W maju 1465 roku, razem z Karolem, hrabią de Charolais, Franciszkiem II, księciem Bretanii, i m.in. Gastonem utworzył Ligę Dobra Publicznego, która rozpoczęła wojnę z Ludwikiem XI. Książę Karol poślubił córkę Franciszka II, księcia Bretanii, Margaret Bretońską. Niepowodzenia militarne koalicji, Gaston wykorzystał i nie otwarcie zaczął manifestować swoją niechęć do tronu, a tym bardziej po śmierci księcia Karola, 24 maja 1472 roku.

Po niepowodzeniaCH we Francji w 1471 roku, przeprowadza się 21 lipca 1472 roku do Roncesvalles, i gdzie wkrótce umiera.

Ze związku z Eleonorą miał czterech synów i siedem córek. Ponadto miał z pozamałżeńskiego związki, córkę:

Jeanne (Isabeau) bâtarde de Béarn (urodzona 27 listopada 1422 roku, zmarła w Roncevaux, zapewne 28 lipca 1472 roku), poślubiła Jean I d'Aure, wicehrabia d'Aster.


Żródła:

Gaston IV de Foix-Béarn w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


GASTON [IV] de Foix w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


GASTON [IV] de Foix w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk