Henryk II d'Albret (urodzony w Sangüesa, 18 kwietnia 1503 roku, zmarł w Hagetmau en Béarn, Landes, 25 maja 1555 roku) herb

Najstarszy syn Jana III d'Albret, król de jure uxoris Nawarry, hrabiego de Foix, de Gause, du Périgord i de Penthičvre, wicehrabiego de Limoges, de Tartas i Katarzyny I de Foix-Grailly, królowa Dolnej Nawarry, księżnej Gandii, Montblanc i Penafiel, hrabiny Foix, Bigorre i Ribagorza, wicehrabiny Béarn, córki Gastona de Foix-Grailly, księcia de Viana i następcy tronu Nawarry, wicehrabiego de Castelbon.

Hrabia de Gause, du Périgord, de Penthičvre i wicehrabia de Limoges, de Tartas od 17 czerwca 1516 roku do 25 maja 1555 roku. Król Nawarry, książę de Gandie, de Montbauc, de Peńafiel i hrabia Nemours, hrabia de Foix i par Francji, hrabia de Bigorre, de Ribagorza i wicehrabia de Béarn, książę d'Albret od 12 lutego 1517 roku do 29 maja 1555 roku, wicehrabia de Limoges i senior de Limoges od 29 kwietnia 1550 roku do 29 maja 1555 roku.

3 stycznia 1527 roku (per procura), w St-Germain-en-Laye, 24 stycznia 1527 roku (pro futuro) poślubił Małgorzatę Robertyng-Capet-Valois-Angoulęme (urodzona w Angoulęme, 11 kwietnia 1492 roku, zmarła w Chateau d'Odos-en-Bigorre, 21 grudnia 1549 roku), księżnę d'Alençon, de Berry, hrabinę de Rodez, d'Armagnac, du Perche, de Fézensac, de L'Isle-Jourdain, de Porhoët, de Pardiac i wicehrabina de Lomagne, de Fézenzaguet, de Brulhois, de Cressey, d'Auvillars, baronowa de Castelnau, de Caussade, de Montmiral, dame de La Flęche, de Baugé, córkę Karola I Robertyng-Capet-Valois-Angoulęme, hrabiego d'Angoulęme i de Perigord i Luisa Sabaudzkiej, córki Filipa II "Senza Terra", księcia Savoia, hrabiego di Aosta, Moriana, Nizza, księcia del Piemonte, tytularnego króla Cypru i Jerozolimy, hrabiego de Bresse, seniora del Bugey.

Kiedy Katarzyna zmarła na wygnaniu w 1517 roku, Henryk przejął po niej prawa do tronu Nawarry, co kwestionował Ferdynand II, król Hiszpanii. Jednak za wstawiennictwem króla Francji Franciszka I, Henryk otrzymał tytuł króla tego państwa oraz hrabiego Foix.

Po bezskutecznych negocjacjach w Noyonie w 1516 roku i w Montpellier dwa lata później, Henryk wraz se swoimi sojusznikami rozpoczął działania mające mu zapewnić faktyczne zwierzchnictwo nad królestwem. Francuskie wojska oblegające kraj zostały jednak ostatecznie wygnane przez Hiszpanów. W 1525 roku Henryk został uwięziony po bitwie pod Pawią, ale uciekł.

W 1526 roku, Henryk II ożenił się z Małgorzatą z Nawarry (znaną wówczas jako Małgorzata d'Angouleme), siostrą króla Franciszka I Walezjusza i wdową po Karolu, księciu Alençon. Miał z nią dwoje dzieci.

Z nieformalnego związku z Marianne Alespée miał:

Jean Alespées.

Henryk, który sympatyzował z hugenotami, zmarł w Pau, 25 maja 1555 roku. Pochowany w Katedrze w Lescar.


Żródła:

Henryk II (król Nawarry) w "Wikipedia"


Infante don ENRIQUE de Navarra d'Albret w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Henrique II d' Albret w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk