Joanna I DeChampagne-Blois (urodzona w Bar-sur-Seine, Szampania, 14 stycznia 1273 roku, zmarła w Val-de-Marne, Vincennes, 2 kwietnia 1305 roku) herb

Córka Henryka I "Grubego" DeChampagne-Blois, króla Nawarry, hrabiego Szampanii i Blanki Robertyng-Capet-Artois, regentki Nawarry i Szampanii, córki Roberta I Robertyng-Capet, hrabiego d'Artois.

Królowa Nawarry, hrabina Szampanii, de Brie, de Bigorre, de Troyes, de Meaux, de Provins, wicehrabina de Châteaudun, seniorka de Montagu, de Montagne, de Vierzon, de Saumur, de Coucy, par Francji od 16 lipca 1274 roku (faktycznie od 16 sierpnia 1284 roku) do 2 kwietnia 1305 roku.

W Paryżu, w Katedrze Notre Dame 16 sierpnia 1284 roku poślubiła Filipa IV (I) "Pięknego" Robertyng-Capet (urodzony w Fontainebleau, 8 między kwietniem a czerwcem 1268 roku, zmarł w Fontainebleau, 29 listopada 1314 roku), króla Francji, króla jure uxoris Nawarry, hrabiego jure uxoris Szampanii, de Brie i de Bigorre.

Po śmierci ojca w 1274 roku odziedziczyła Szampanię i Nawarrę. W okresie małoletności regencję w jej imieniu sprawowała matka. W maju 1275 roku podpisano umowę małżeńską między Henrykiem I, królem Nawarry a Filipem III, królem Francji. W wieku jedenastu lat, 16 sierpnia 1284 roku, została wydana za dziedzica tronu francuskiego, który w 1285 roku został królem Francji, Filipem IV. W wyniku tego małżeństwa Filip został również królem Nawarry, jako Filip I. Oba królestwa: Francji i Nawarry aż do 1328 roku łączyli wspólni władcy z dynastii Kapetyngów. Po śmierci teścia, króla Filipa III "Śmiałego", Joanna została królową Francji.

Poślubiła przyszłego króla Francji, Filipa IV "Pięknego", wniosła mu w wianie prawa korony francuskiej do królestwa Nawarry oraz hrabstw Szampanii i Brie. Po jej śmierci w połogu w 1305 roku prawa te przeszły na jej syna, przyszłego króla Francji, Ludwika X.

Zmarła w wieku zaledwie 32 lat, dlatego wielu jej współczesnych uważało, że padła ofiarą czarów z użyciem laleczki wykonanej na jej podobieństwo. Trzy lata po śmierci matki, Blanche z Artois, nagle umiera też Joanna. Śmierć Joanny i jej matka zaczęła wydawać się podejrzana. W 1308 roku otwarto dochodzenie i znależiono winnego, Biskup de Troyes, Jean Guichard, w 1299 roku w konflikcie między papieżem Bonifacym VIII a królem Filipem IV "Pięknym", opowiedział się po stronie papieża, za co został usuniety przez króla z biskupstwa. W czasie dochodzenia zeznał, że za pomocą czarów i mnicha Jean de Tayac, zabił królową. Jean de Tayac został aresztowany, osądzony i powieszony w 1313 roku za otrucie królowej. Guichard został pozbawiony biskupa i wydalony z Francji. Zmarł 22 stycznia 1314 roku.

Ze związku z Filipem IV miała siedmioro dzieci:

Małgorzata (zmarła w 1294 roku),

Ludwik X, król Francji i Nawarry,

Blanka (zmarła w 1294 roku),

Filip V, król Francji i Nawarry,

Izabela (zmarł w 1358 roku), żona Edwarda II, króla Anglii,

Karol IV, król Francji i Nawarry,

Robert (zmarł w 1308 roku).

Na krótko przed śmiercią, w dzień Zwiastowania w roku 1304 (25 marca), sporządziła testament na zamku de Vincennes. Dokument składa się z dwóch części: pierwsza dedykowana jest paryskiej uczelni, której zapisała zamek de Navarre, znany później jako College of Navarre. W drugim dokumencie zapisała zamek Dieu na szpital "Chrystusa Château-Thierry", w którym mają opiekować się ludźmi cierpiącymi. Obecnie mieści się w nim muzeum, w którym mieści się szpital miejski.

Joanna była kobietą o wielkiej inteligencji, kochała sztukę i literaturę, założyła słynne Kolegium Nawarskie.


Żródła:

Jeanne I de Navarre w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Joanna I z Nawarry w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


JUANA Queen of Navarre w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


JUANA Queen of Navarre w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


JUANA Queen of Navarre w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk