Joanna III d'Albret (urodzona w Pau, 7 stycznia 1528 roku, zmarła w Ile de France, Paryż, Hôtel du Prince de Condé, 9 czerwca 1572) herb

Córka Henryka II d'Albret, hrabiego de Gause, du Périgord, de Penthičvre i wicehrabiego de Limoges, de Tartas, króla Nawarry, księcia de Gandie, de Montbauc, de Peńafiel i hrabiego Nemours i de Foix, para Francji, hrabiego de Bigorre, de Ribagorza i wicehrabiego de Béarn, księcia d'Albret, wicehrabiego de Limoges i seniora de Limoges i Małgorzata Robertyng-Capet-Valois-Orléans-Angoulęme, córki Karola I Robertyng-Capet-Valois-Orléans-Angoulęme, hrabiego d'Angoulęme i de Perigord.

Królowa Nawarry, hrabina de Foix, du Périgord, wicehrabina de Limoges, współksiężna Andory, księżna d'Albret i par Francji, księżna de Bois-Belle, hrabina de Rodez, d'Armagnac, du Perche, de Fézensac, de L'Isle-Jourdain, de Porhoët, de Pardiac, wicehrabina de Lomagne, de Fézenzaguet, de Brulhois, de Cressey, d'Auvillars, baronowa de Castelnau, de Caussade, de Montmiral, seniorka de La Flęche, de Baugé od 29 maja 1555 roku do 9 czerwca 1572 roku.

W Château de Châtellerault, 13 lipca 1541 roku poślubiła (rozwiedziona 12 października 1546 roku) Wilhelma V "Bogatego" von der Marck (urodzony w Düsseldorfie, 28 lipca 1516 roku, zmarł w Düsseldorfie, 5 stycznia 1592 roku), księcia Geldrii i hrabiego de Zutphen. Poślubiła w Moulins en Bourbonnais, Allier, 20 października 1548 roku Antoniego Robertyng-Capet-Vendôme-Bourbon (urodzony w Château de La Fere en Picardie, 22 kwietnia 1518 roku, zmarł w Les Andelys, Eure, 17 listopada 1562 roku), księcia de Vendôme, króla Nawarry, księcia de Béarn, de Baumont-au-Maine, d'Albret, hrabiego de Foix, generalnego namiestnika Francji, seneszal d'Armagnac.

Urodziła się w Pau w 1528 roku jako córka Henryka II i Małgorzaty z Nawarry, siostry Franciszka I, króla Francji.

Joanna wychowywała się na dworze francuskim. Kiedy miała trzynaście lat, Franciszek wydał ją za Wilhelma "Bogatego", księcia Kleve, Jülich i Bergu. Ten czysto polityczny mariaż został anulowany cztery lata później, a Wilhelm ożenił się z Marią Habsburg.

Po śmierci Franciszka i wstąpieniu na tron Henryka II, Joanna wyszła za Antoniego Burbona, który zostałby królem Francji, gdyby linia Walezjuszów wygasła. W 1555 roku Henryk II zmarł i Joanna wraz z mężem zostali władcami Nawarry.

W pierwszym roku rządów, Joanna zorganizowała konferencję, na którą zaprosiła pastorów hugenockich, a której rezultatem było ogłoszenie przez nią kalwinizmu główną religią w jej królestwie.

Walka o władze i zwierzchnictwo nad francuskim dworem między katolikami i hugenotami wybuchła w postaci wojny religijnej, w 1562 roku. Jej mąż opowiedział się za katolikami, ale został śmiertelnie ranny podczas oblężenia Rouen. Ich syn, Henryk, został "pierwszym księciem krwi".

W 1567 wojna nabrała na sile wojna religijna z hugenotami, a Joanna uciekła do hugenockiego miasta La Rochelle. Z tamtego miejsca kierowała pokojowymi negocjacjami, a w 1570 roku rozpoczęła oficjalne rozmowy dotyczące wydania królewskiej siostry, Małgorzaty, za swojego syna Henryka. Zmarła w Paryżu dwa miesiące później, nie doczekawszy ślubu.

Z małżeństwa Joanna z Antonim doczekali się:

Henryk de Burbon, książę de Beaumont,

Henryk IV, król Francji,

Ludwik Karol de Burbon, hrabia de Marle,

Magdalena de Burbon,

Katarzyna de Burbon, księżna d'Albret, hrabina d'Armagnac, żona Henryka I, księcia Lotaryngii.


Żródła:

Joanna d'Albret w "Wikipedia"


Infanta dona JUANA de Navarra d'Albret w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Infanta dona JUANA de Navarra d'Albret w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Joana III, rainha de Navarra w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk