José Martín Fernández de Córdoba y Velasco (zmarł w Alcaudete, w 1604 roku) herb

Syn Martína Alonsa Fernández de Córdoba Montemayor y Velasco, I hrabiego de Alcaudete, wicekróla Nawarry, gubernatora ("kapitana generalnego") hiszpańskiej Afryki Północnej (Oranu) i Maria Leonor Pacheco,

Marqués de jure uxoris de Cortes, dowódca de Hornachos y Socuellámos, gubernator i kapitan generalny Oranu i Mazarquivir i Królestwa Tlemcen od 23 kwietnia 1584 roku do 25 sierpnia 1585 roku, wicekról Nawarry od 16 stycznia 1589 roku do sierpnia 1595 roku.

Poślubił w Tafalla, w 1565 roku Jerónima de Navarra y Enríquez de la Carra, markizy de Cortes, (żona od 1554 roku Juan de Benavides y Manrique (zmarł w 1563 roku), marszałka Nawarry, dowódcy de Mora i de Socuellamos, dworzanina Filipa II), córkę Pedra de la Cueva, VIII marszałka Nawarry, VI wicehrabiego de Muruzabal, I markiza i seniora de Cortes, V wielkiego marszałka Nawarry, porucznika Królestwa Nawarry, namiestnika Galicji, I prezesa Rady Ministrów i Ladrony Enriquez de Navarra y Lacarra, córki Juana Enriquez de Lacarra y Veraiz, VI seniora de Ablitas, de Eriete.

Urodzony w Algierze, gdzie rodzina spędziła jeszcze dwa lata po narodzinach w Afryce. 26 maja 1559 roku wzięty do niewoli po klęsce pod Mostagan, gdzie jego ojciec został zabity. Został schwytany i uwięziony jako chrześcijański niewolnik w Algierze przez bejlerbeja Hasana Paszę. Wykupiony został za ogromny okupu sięgający aż 23.000 escudo.

W 1563 roku wyróżnił się w odparciu wojsk muzułmańskich spod Oranu i Mers el Kebir. W 1565 roku wrócił do Hiszpanii, gdzie został dowódcą de Hornachos i de Socuellamos oraz wszedł do Rady Stanu i wojny.

Ze związku miał dwoje dzieci:

Juana de Córdoba (zmarła w 1620 roku), mniszka klasztoru Santa Clara w Alcaudete,

Catalina de Córdoba, żona Francisca de Valcarcel, VI alkad de Hellin, de Murcji.


Żródła:

Martín de Córdoba y Velasco w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Martín de Córdova y de Velasco w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk