Karol II "Zły" Robertyng-Capet-d'Évreux (urodzony w Évreux, Francja, 10 października 1332 roku, zmarła w Pampelunie, Hiszpania, 1 stycznia 1387 roku) herb

Syn Filipa III Robertyng-Capet-d'Évreux, hrabiego d'Évreux, d'Angouleme, de Longueville, de Mortain i para Francji, króla Nawarry jure uxoris i Joanny II "Małej" Robertyng-Capet, królowej Nawarry, hrabiny d'Angouleme, de Mortain i de Cotentin, hrabiny de Pontoise, de Beaumont-sur-Oise i de Asniere-sur-Oise, córki Ludwika X "Kłótliwego" Robertyng-Capet, króla Francji, króla Francji, hrabiego Szampanii i de Brie.

Hrabia Évreux, d'Angouleme, de Mortain i de Beaumont od 16 września 1343 roku do 1 stycznia 1387 roku, król Nawarry od 6 października 1349 roku do 1 stycznia 1387 roku i lord Albret.

12 lutego 1352 roku w Château de Vivier-en-Brie, Coutevroult poślubił Joannę Robertyng-Capet-Valois (urodzona w Châteauneuf-sur-Loire, 24 czerwca 1343 roku, zmarła w Évreux, Francja, 3 listopada 1373 roku), córką Jana II "Dobrego" Robertyng-Capet-Valois, króla Francji i Bonny Wigérides Limburg-Luksemburskiej, córki córka Jana "Ślepego" Wigérides Limburg-Luksemburskiego, króla Czech, tytularnego króla Polski, księcia wrocławskiego.

Hrabia d'Evreux, d'Angouleme, de Mortain i de Beaumont przez nadana Filipa VI, króla Francji w następstwie śmierci ojca. Król Nawarry jako Carlos II, pod regencji od 1349 roku najpierw Filipa VI, króla Francji, a po jego śmierci w 1350 roku, Jana II, króla Francji do dnia 12 lutego 1352 roku. Koronowany 27 czerwca 1350 roku w Pamplonie.

Poza królestwem Nawarry w Pirenejach, posiadał rozległe ziemie w Normandii odziedziczone po ojcu, Filipie d'Évreux, oraz kompensacje, które otrzymała jego matka, Joanna II, za zrzeczenie się praw do tronu Francji oraz jej dziedzicznych lenn w Brie i Szampanii. Przez długie lata miał nadzieję na odzyskanie tych praw (jako wnuk króla Ludwika X), które stracił na mocy ugody z 1328 roku.

Był zamieszany w zabójstwo (8 stycznia 1354 roku) konetabla francuskiego i faworyta króla Jana II - Karola d'Espagne (hiszpańskiego). W związku z tym, król Jan zaatakował Évreux i Nawarrę. Karol II zawarł wtedy sojusz (Traktatu z Mantes) z księciem Edwardem - najstarszym synem króla Anglii - Edwarda III i powiększył swoje ziemie. W pewnych okresach wojny stuletniej był sojusznikiem Anglików oraz brał udział w stłumieniu rozruchów chłopskich we Francji znanych pod nazwą żakieria.

W 1361 roku, po przedwczesnej śmierci swego kuzyna, księcia Filipa I z Burgundii, Karol zgłosił roszczenia do tytułu księcia Burgundii, argumentując to zasadami semisalicznymi, jako że był wnukiem Małgorzaty burgundzkiej - najstarszej córki księcia Roberta II z Burgundii (zmarłego w 1306 roku). Mimo to, księstwo zostało przejęte przez króla Jana II, syna Joanny Burgundzkiej, drugiej córki Roberta, który legitymował się jako potomek najsilniej związany z tymi terenami.

Pochowany w Pamplona,w Katedrze of Santa María la Real.

Z żoną Joanną Francuską, Karol doczekał się siedmioro dzieci.

Ze związku poza małżeńskiego z Cataliną de Esparza (zmarła po 1388 roku), miał:

Juana bastarda de Navarra (zmarła przed 1439 roku), poślubiła Juana de Béarn (zmarł w 1397 roku), seniora de Beorleguy od 6 sierpnia 1391 roku, który posiadał córkę Blanca de Navarra, przyznano jej posag 16,000 florins. W Pamplonie, 18 maja 1427 roku poślubiła Hugona de Cardona (zmarł w 1470 roku), barona de Guadalest, syna Juana Ramona Folc [I], hrabiego de Cardona i Juany de Aragón.

Ze związku poza małżeńskiego z Catalina de Lizaso (zmarła po 1381 roku) miał:

Leónel bastard de Navarra (urodzony między 1378 a 1379 roku, zmarł zapewne w 1413 roku), senior de Unciti, Lizárraga i Ioate, wicehrabia de Muruzábal od 13 kwietnia 1407 roku. Założyciel rodu wicehrabiów de Muruzábal, markizów de Cortes.


Żródła:

Karol II Zły w "Wikipedia"


nfante don CARLOS de Navarra w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


infante don CARLOS de Navarra w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Carlos II o Mau, rei de Navarra w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk