Katarzyna "Madame de France" Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme (urodzona w Paryżu, 7 lutego 1559 roku, zmarła w Nancy, 13 lutego 1604 roku) herb

Córka Antoniego Robertyng-Capet-Bourbon-Vendôme, księcia de Vendôme i de Baumont-au-Maine, króla Nawarry, księcia de Béarn, hrabiego de Foix, księcia d'Albret i para Francji, generalnego namiestnika Francji, seneszala d'Armagnac i Joanny III d'Albret, królowej Nawarry, hrabiny de Foix, du Périgord, wicehrabiny de Limoges, współksiężnej Andory, księżnej d'Albret i para Francji, księżnej de Bois-Belle, hrabiny de Rodez, d'Armagnac, du Perche, de Fézensac, de L'Isle-Jourdain, de Porhoët, de Pardiac, wicehrabiny de Lomagne, de Fézenzaguet, de Brulhois, de Cressey, d'Auvillars, baronowej de Castelnau, de Caussade, de Montmiral, seniorki de La Flęche, de Baugé, córki Henryka II d'Albret, hrabiego de Gause, du Périgord, de Penthičvre i wicehrabiego de Limoges, de Tartas, króla Nawarry, księcia de Gandie, de Montbauc, de Peńafiel i hrabiego Nemours i de Foix, para Francji, hrabiego de Bigorre, de Ribagorza i wicehrabiego de Béarn, księcia d'Albret, wicehrabiego de Limoges i seniora de Limoges.

Księżna d'Albret, hrabina d'Armagnac i de Rodez od 2 sierpnia 1589 roku do 13 lutego 1604 roku. Regentka Nawarry od 1576 roku do 1596 roku.

W Château de Saint-Germain-en-Laye, 31 stycznia 1599 roku poślubiła Henryka II "Dobrego" Baudemont-Vaudémont (urodzony w Nancy, 8 listopada 1563 roku, zmarł w Nancy, 31 lipca 1624 roku), księcia Lotaryngii i Bar, markiza de Pont-á-Mousson.

Po wstapieniu brata, Henryka z Nawarry, na francuski tronu, zostala Księżna Albret i hrabina Armagnac. Władcą księstwa Béarn w 1572 roku został Henryk III (IV we Francji), jednak na ogół nie przebywał w tej częściach Francji. Po ucieczce z niewoli w 1576 roku rządy w Béarn powierzono Katarzynie, jako regentce, które trwały niemal bez przerwy aż do 1596 roku. W 1598 roku powołana przez brata do jego Rady jako przedstawicielka protestantów, aby przekonać hugenotów przystąpienia do edyktu w Nantes.

W ramach traktatu z Saint-Germain-en-Laye między Henrykiem IV "Wielkim" i Karol III "Wielkim", i dla przypieczętowania tego paktu zaaranżowano małżeństwo Katarzyny z synem Karola III, księciem Henrykiem. Umowa małżeństwo zostało podpisane w Château de Monceaux, 13 lipca 1598 roku. Jednakże, Katarzyne była kalwinką, która odmówiła przejścia na katolicyzm, podczas gdy jej mąż był pobożnym katolikiem i członkiem Ligi Świętej.

Tak więc, papież miał obowiązek udzielić dyspenzy, aby była zgoda na dwa śluby. 29 grudnia 1598 roku Klemens VIII nie zgodził się na małżeństwo. Wściekły Henryk IV zastraszył arcybiskupa Reims, który udzielił zezwolenia na małżeństwo. Tak więc, w Saint-Germain-en-Laye 31 stycznia 1599 roku Henryk IV ostatecznie potwierdził umowę małżeńską. Małżeństwo nie trwało długo. Katarzyna nie po ślubie zmarła w wieky 45 lat, bezdzietnie. Jej mąż ożenił się z Małgorzatą Gonzagą, bratanicą Maria Medycejskiej, drugiej żony Henryka IV.

Katarzyna de Bourbon zasłynęła również jako pisarka. Jej prace składają się głównie z sonetów i korespondencji.

Pochowana w Vendôme, w Saint-Georges.


Żródła:

Catherine de Bourbon w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Catherine de Bourbon w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk