Luis de Velasco y Ruiz de Alarcón (urodzony w Carrión de los Condes, Palencia, Hiszpaniia, około 1511 roku, zmarł w Mexico City, Nowa Hiszpania, 31 lipca 1564 roku) herb

Syn Antonia de Velasco y Manrique, seniora de Salinas i Juany Ruiz de Alarcón.

Senior de Salinas. Wicekról Nawarry od 20 maja 1547 roku do stycznia 1549 roku. Wicekról Nowej Hiszpanii od 25 listopada 1550 roku do 31 lipca 1564 roku.

Poślubił Anne de Castilla, córkę Diega de Castilla, III seniora de Gor i Beatriz de Mendoza, córki Diega Hurtado de Mendoza y Suárez de Figueroa , I księcia de Infantado.

Ze związku z Anne de Castilla, miał:

Antonio de Velasco,

Luis de Velasco, wicekról Nowej Hiszpanii i Perú, marqués de Salinas, poślubił Maria de Ircio y Mendoza,

Beatriz de Velasco y Mendoza,

Juan de Velasco, senior de Salazar,

Anna de Castella y Mendoza, poślubiła N. de Ibarra.

Za sprawą swoich osiągnięć i lojalności wobec hiszpańskiej korony, cesarz Karol V wysłał go do Nowej Hiszpanii, gdzie w 1550 roku, aby uporać się z problemami w koloniach hiszpańskich, a wśród nich - niewolnictwo i ekonomiczny systemem. Towarzyszył mu jego syn, Luis de Velasco, markiz de Salinas, przyszły wicekról Nowej Hiszpanii.

Po usunieciu Mendoza w Pampelunie, a nastepnie po odwołaniu go w 1549 roku, otrzymał w 1550 roku wicekrólewstwo Nowej Hiszpanii. Velasco przybył do San Juan de Ulua, Nowej Hiszpanii 23 sierpnia 1550 roku. Wrzesień spędził w Puebla. 25 listopada 1550 roku, Velasco oficjalne wjechał do stolicy Nowej Hiszpanii, Mexico City. Urząd pełnił aż do śmierci 31 lipca 1564 roku.

Velasco pomógł tubylcom bronić się przed nadużyciami wydobycia złota przez właścicieli niewolników. 25 stycznia 1553 roku, Otworzył Uniwersytet Królewski i Papieską w Meksyku. Przyczyniła się do powstania wielu meksykańskich miast: San Miguel el Grande (obecnie San Miguel de Allende), Durango w 1563 roku, San Felipe de Ixtlahuaca i Nombre de Dios. On też przyczynił się do powstania wielu szpitali i doprowadził do egzekwowania prawa dla tubylców przez kolonistów.

W 1558 roku, Meksyk pierwszy raz przeżył epidemię, która zdziesiątkowała ludność tubylczą.

Do 1560 roku Velasco posiadła nieograniczoną władzę. Zagrożeni wpływem wicekróla, wpływowi Hiszpanie wpłyneli na cesarza, aby ograniczyć władzę wicekróla.

W ostatnich latach urządowania, Velasco koncentruje swoje wysiłki w sprawie kolonizacji Florydy, odkrywania nowych lądów na Pacyfiku oraz poszukiwania bogactwa dla Imperium. W 1559 roku, Velasco wysłał flotę 13 okrętów pod dowództwem Tristán de Luna y Arellano na wschodnim wybrzeżu Florydy w poszukiwaniu nowych osad. Wyprawa nie powiodła się, gdy znależione osady zostały zdziesiątkowane przez głód i wojny między tubylcami.

Na początku 1564 roku, na zlecenie Velasco, Miguel López de Legazpi i Andres de Urdaneta przeprowadzili wyprawę przez Pacyfik do Wyspy Korzenne (Moluki), na których Ferdynand Magellan i Ruy López de Villalobos wylądował w 1521 roku i w 1543 roku. W 1564 roku zmarł Velasco. Po jego śmierci, okazało się, że pozostawił długi. Swoje pieniądze przeznaczył na biednych Indian. Jego następcą został Francisco Ceinos.


Żródła:

Luís de Velasco w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Luis de Velasco w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk