Marguerita de Dampierre (urodzona około 1210 roku, zmarła w Brie, Prowansja, 12 kwietnia 1256 roku) herb

Najstarsza córka Archambauda VIII de Dampierre, seniora de Bourbon i Alix [Guigone] de Forez, córki Guy [III], hrabiego de Forez.

Regentki de Champagne i królowa-regentka Nawarra od 8 lipca 1253 roku do 1256 roku.

22 września 1232 roku poślubiła Thibaulta I "Trubadur, Wielki, Pogrobowiec" de Champagne (urodzony w Troyes, 30 maja 1201 roku, zmarł w Pampelunie, 8 lipca 1253 roku) hrabiego Szampanii i Brie, de Troyes i de Meaux, para Francji, króla Nawarry.

Została ujeta w umowie małżeńskiej z marca 1232 roku "Theobaldus Campanie et Brie comes palatinus" i "Archambaldus dominus Borbonii…Margarita filia".

Kronika Alberica de Trois-Fontaines rejestruje małżeństwo "comes Campaniensis Theobaldus" i "Margaretam filiam Erchenbaldi de Borbona".

Margaret miał 15 lat, gdy w 1232 roku została trzecią żoną 32-letniego niedawno owdowiałego hrabiego Theobalda IV (I). Ich małżeństwo było jednym z dwóch związków hrabiego Szampanii ze znaczną różnicą wieku między małżonkami. Margaret w posagu przyniosła wiele tytułów i posiadłości, które zostały zabezpieczone w klauzuli kontraktu małżeńskiego, iż proporcjonalną część mogły zostać zwrócone ojcu w przypadku jej śmierci bezpotomnej w ciągu pierwszych dziewięciu latach małżeństwa. W przypadku, gdyby związek został unieważniony, podobnie jak jej rodziców i w pierwszym małżeństwie Theobalda, cała kwota miała być zwrócona.

Małżeństwa Małgorzaty trwało dwadzieścia lat, podczas których urodziła siedmioro dzieci. W 1234 roku została królową Nawarry, gdy Theobald odziedziczył królestwo od swego wuja, Sancho VII. Niewiele wiadomo o życiu Margaret jako królowej, do momentu śmierci męża w 1253 roku. Śmierć męża wprowadził Małgorzatę w centrum uwagi. Ich syn Theobald II z Nawarry będącego w momencie śmierci ojca nie mogł samodzielnie sprawować władzy.

Była regentka Szampanii i Nawarry podczas małoletności syna Thibaulta II "Marguerite…royne de Navarre, de Champaigne et de Brye conteste palatine".

Po objęciu władzy regencyjnej od początku miała do czynienia z kryzysem sukcesji w królestwie. Od początku panowania dynastii de Champagne w Nawarrze, baronowie Nawarry nie akceptowali rządów najpierw Thibaulta I a później jego syna. Margaret próbowała zapobiec wybuchowi otwartego buntu oraz sprzymierzenie się baronów z Aragonią. W Karcie z dnia 3 listopada 1254 roku został rozstrzygnięty spór między regentką a baronami "les nobles barons Jehan conte de Bourgoigne et signour de Salins…et Thiebaut conte de Barz".

Również jak jej męż weszła w spór z templariuszami, którzy skupowali ziemie w Szampanii mimo dezaprobaty królewskiej. Margaret stanowczo zabraniła im nabywania ziemi w hrabstwie.

W 1254 roku Margaret przekonała syna do zawarcia małżeństwa z córką króla Francji Ludwika IX. Theobald II osiągnął pełnoletność w 1256 roku. Królowa Margaret wycofała się z życia politycznego i zamieszkała w swoich majątkach ziemskich, składający się z siedmiu kasztelanii (aż jedna trzecia przychodów Hrabstwa), gdzie spędził resztę swojego życia. Zmarła w Prowansji i została pochowana w Saint-Joseph de Clairval opactwa w Flavigny-sur-Ozerain.

Z małżeństwa z Thibaultem I miała:

Thibault II, król Nawarry, hrabia Szampanii, poślubił Isabelle, princesa de França,

Pierre, infant Nawarry, senior de Muruzabal,

Henrique I, król Nawarry, poślubił Blanche d' Artois, poślubił N. de Lacarra,

Marguerite, infantka Nawarry, poślubiła Frédéric III, księcia Lotaryngii,

Béatrix, infantka Nawarry, poślubiła Hugues IV, księcia Burgundii,

Eleonore de Navarre.


Żródła:

Margaret of Bourbon, Queen of Navarre w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


MARGUERITE de Bourbon w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Marguerite de Bourbon w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk