Sancho I Garcés Jimenez (urodzony około 865 roku, zmarł 11 grudnia 925 roku) herb

Syn García I Jiménez, króla Pamplony i Dadildis Merowing de Bigorre, córkę Loupa I Merowing, hrabiego de Bigorre.

Króla Nawarry od 905 roku do 11 grudnia 925 roku. Regent Pampeluny od 882 roku do 905 roku.

Poślubił Todę Aznárez Jimenez (urodzona 2 stycznia 876 roku, zmarła 15 października 958 roku), królowę-regentkę Nawarry, córkę Aznara Sáncheza Jimenez, seniora de Larraun i Onecy Fortúnez Jimenez, córki Fortún "Jednookiego" Garcés Jimenez, króla Pampeluny.

W 882 roku wziął udział w bitwie pod Lumbier, walcząc przeciw emirowi Kordoby, Muhammadowi ibn Abd al-Rahman I, w której król Pampeluny, Garcia I Iniguez, został pokonany, a rzady objął jako regnant (Roda Codex jest cytowany jako rządzający), a królem Pampeluna, został Fortúno Garcés "Jednooki", który został pokonany przez Maurów, i zastąpiony na tronie przez swojego brata, Garcésa II.

W 905 roku, Fortúno Garcés "Jednooki", zostaje obalony a tron przejmuje Sancho I. Na poczatku panowania wprowadza dobre stosunki z Banu Qasi, który został jednak podbity przez koalicję (syn Banu Qasi, król Asturii, Alfons III, Sancho I i jego wuja, Raimond, hrabia Pallars, prawnuk Musa II, Lope ibn Muhammad), co spowodowało przejęcie tronu w Pampelunie przez Sancho I i panował do 925 roku.

Realizowanie w energiczny sposób ekspansji, zarówno w stosunku do emiratu Al-Andalus, jak i zarówno wobec byłych sojuszników królestwa Pampeluna, Banu Qasi, przyczyniło się do zdobycia Doliny rzeki Ebro i zdobycia terytorium poza rzeką Ebro. W sojuszu z królem Asturii Alfonsem III "Wielkim" w pierwszej kampanii przeciwko Ahmada ibn Mu'awiya, który ogłosił się Mahdim ogłaszając dżihad, został pobity i zabity w bitwie. W 915 roku, w bitwie pod Tudela, pokonał Banu Qasi i Mohammeda ben Lupo, którzy oddali dwa zamki (Falces i Caparroso) i dwoje dzieci jako zakładników.

W sojuszu z królem Galicji i León, Ordona II, walczył z armią al-Andalus w 917 roku w bitwie pod San Esteban de Gormaz. Następnie został pokonany przez emira Al-Andalus, Abd al-Rahman III w bitwie pod Valdejunquera w 920 roku. Między 918 a 923 rokiem, zdobył Nájera, a w 923 roku, zdobył Viguera.

W 922 roku, po śmierci hrabiego Aragonii, Galindo II Aznarez, który był bratem jego pierwszej żony, Sanchy zajął hrabstwa Aragonii, ignorując prawo dziedziczenia wszystkich innych pretendentów, w tym córki Galindo, Andregoto Galíndez i gubernatora muzułmańskiego z Huesca, al-Tawila, męża, Sanchy. Napięcia opadły, gdy syn Sancha I, García obiecał ożenić się z Andregota.

W okresie swojego panowania Sancho I rozpoczął bić monety.

W 924 roku założył klasztor Albelda, jako podziękowanie za wszystkie zwycięstwa nad muzułmanami. W tym samym roku, jednak został pokonany przez emira i przyszłego kalifa Abd al-Rahman III, który po odzyskaniu, Tortosa i Sangüesa, przeniósł swoją stolicę królestwa Pampeluny, do Nájery.

Zmarł w 925 roku. Jego następcą został syn García II Sánchez, pod regencji jego matki, Tody i jego wuja Jimeno II Garcés, który otrzymał tytuł króla-regenta.

Został pochowany w Klasztorze de San Esteban de Deyo w Villamayor de Monjardín.

Z nieprawego łoża miał:

Lupa Sanchez de Navarra, żona Dató II, hrabiego de Bigorra.


Żródła:

Sancho I Garcés di Navarra w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


SANCHO García w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


SANCHO García w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Sancho I Garcez w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk