Toda Aznárez Jiménez (urodzona 2 stycznia 876 roku, zmarła 15 października 958 roku) herb

Córka Aznara Sáncheza Jiménez, seniora de Larraun i Onecy Fortúnez Jimenez, córki Fortún "Jednookiego" Garcés Jimenez, króla Pampeluny.

Królowa-regentka Nawarry od 11 października 925 roku do 934 roku, regentka Nawarry od 947 roku do 955 roku, w 959 roku.

Poślubiła Sancho I Garcés Jiménez (urodzony około 865 roku, zmarł 11 grudnia 925 roku), króla Nawarry.

Była siostrą Sanchy Aznárez, żony Jimena II Garcés Jimenez, króla i regenta Nawarry. Toda i Sancha były również ciotkami kalifa Abd ar-Rahmana III, przez małżeństwa matki z Abdullah ibn Muhammad.

W momencie zawierania tego związku był on już bardzo posunięty w latach. Mieli jednego syna, Garcię I, i siedem córek: Urracę, Onecę (żonę króla Leónu Alfonsa IV "Mnicha" i regentkę królestwa w latach 926-931), Amulinę, Sanchę, Velasquitę (Belasquitę), Munię (Munę) i Orbitę.

Garcia I wstąpił na tron Nawarry w 925 roku po śmierci swego ojca. W okresie jego małoletniości władzę sprawowali stryj Jimeno (jako król-regent do swej śmierci w 931 roku) i królowa-matka Toda (do 934 r.). Ta ostatnia była znana jako energiczna dyplomatka. Zmarła po 970 r.

Wraz ze śmiercią Jimena w 931 roku, stała się jedynym regentem i opiekunem syna, García I Sánchez. W 934 roku Toda podpisały traktat, w którym złozyła wierność jej siostrzeńcowi, Abd ar-Rahmanowi III i wydała zakładników Banu Din-Nun, za co kalif potwierdził tytuł syna García (co czasem jest interpretowane jako akt uznanie Garcii pełnoletności i wyzwolenie się z pod bezpośredniej kontroli matki). Złożenie przysięgi Tody kalifatowi w Falces doprowadziło do wybuchu buntu przez hrabiego Fortunie Garcés, który nienawidził muzułmanów. Powstanie jednak zostało stłumione z pomoca kordobańskiej armii.

Sprawowała jeszcze urząd regentki od 947 roku do 955 roku, i ponownie w 959 roku. W 958 roku otrzymała w zarząd Degio i Lizarra.

W 958 roku w wyniku choroby wnuka Sancha I, którego otyłość była przyczyną jego detronizacji, Toda zwróciła się o pomoc do kalifa Abd ar-Rahmana III, gdzi Kordoba słyneła ze znanych lekarzy leczący delogliwości otyłości. Kalif zaoferował swoją pomoc wysyłając swejego żydowskiego lekarza Hasdai ibn Shaprut, który obiecał wyleczyć Sancha pod warunkiem, że Toda odwiedzić miasto Córdoba. Toda na zaproszenie kalifa udała się do Córdoba. Wjechała wraz z synem García I Sánchez z Pampeluny i wnukiem Sancho I z León, oraz ze szlachtą i duchownymi przybył w Córdoby, gdzie zostali przyjęci z honorami. Pojawienie się królowej chrześcijańskiej w stolicy islamskiego kalifatu zwiększyło prestiż Abd ar-Rahman III wśród swoich poddanych i był uważany za kamień milowy w historii średniowiecznej dyplomacji.

Pochowana w klasztorze San Millan de Suso.

Toda z małżeństwa z Sancho I, miała:

García I Sánchez, króla Pamplony od 925 roku do 970 roku,

Urraca Sánchez, żona Ramira II, króla León,

Oneca Sánchez, żona Alfonsa IV, króla León,

Sancha Sánchez, żona: Ordona II, króla León; Álvaro Herrameliz, hrabiego d'Alava; Fernánda Gonzáleza, hrabiego Kastylii,

Velasquita Sánchez, żona: Munio Vélaz [Vigílaz], hrabiego de Biscaya; Galinda of Ribargoza, żona Fortúna Galindeza, hrabiego de Nájera,

Orbita Sánchez, żona Al Tavil, króla de Huesca,

przypisywana jako córka Munia Sánchez, może żona (nie jest potwierdzona że była żoną) Ordono III, króla León.


Żródła:

Toda Aznárez "Kobiety w polityce"


Toda of Pamplona w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


TODA Aznárez w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Toda Aznares w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk