Andrzej II de Sergidi (zmarł w marcu 840 roku)

Książę Neapolu od września 834 roku do marca 840 roku.

W czasie swych rządów był w ciągłej wojnie z Longobardami i pozwolił księstwu Gaeta, swemu wasalowi, uniezależnić się pod władzą własnych konsulów.

We wrześniu 834 roku Andrzej zbuntował się przeciwko księciu Leonowi i usunął go uzurpując tron. Od razu zaprzestał płacenia trybutu Sicardowi księciu Benewentu. W odpowiedzi na to, Sicard oblegał Neapol od maja do lipca 835 roku, ale w końcu zawarł pokój z księciem. Mimo to w 836 roku ponownie obległ Neapol. Andrzej okrył się hańbą pierwszego, który wezwał saraceńskich najemników na półwysep. Konsekwencje tego były dalekosiężne.

Podpisał 4 lipca 836 roku Pactum Sicardi z Sicardem oraz księstwem Amalfi i Sorrento. Zakładano pięcioletni rozejm, podczas którego kupcy z różnych greckich miast nadmorskich mogli swobodnie podróżować poprzez księstwo Benewentu nieniepokojeni. Jednakże wojna trwała nadal, szczególnie między Andrzejem a Sicardem. W 837 roku Andrzej ponownie wezwał Saracenów.

Między lipcem a sierpniem 839 roku Sicard zmarł, a Andrzej stale obawiający się Longobardów, poprosił o pomoc Lotara I króla Włoch, który przysłał do Neapolu Contardusa. Z obawy przed Contardusem, Andrzej obiecał mu za żonę córkę Eupraksję wdowę po Leonie. Jednakże Andrzej odkładał ślub aż do marca 840 roku, gdy Contradus powstał przeciwko niemu i go zabił, a następnie zajął jego miejsce jako uzuprator, tak jak on zrobił z Leonem.


Żródła:

Andrzej II (książę Neapolu) w "WikipediA"