Fryderyk II Trastámara-d'Aragona (urodzony w Neapolu 19 kwietnia 1452 roku, zmarł w Plessis-les-Tours 9 września 1504 roku) herb

Syn Ferdynanda II Trastámara-d'Aragona króla Neapolu, tytularnego króla Jerozolimy i Izabela Chiaromonte, księżnej Tarantu, córka Tristana Chiaromonte, hrabiego Cupertino i i Katarzyny des Baux Orsini, księżnej Tarantu.

Gubernator generalny w Apulii od 1468 roku. Książę Tarantu, książę de Altamura, ksiażę d'Andrii, hrabia de Montescaglioso con Acquaviva, Minervino, senior del Monte, Ruvo, Montemilone, Lavello, Montepeloso, barone de Monteacuto con Grottola, Pomarico, Ogiano, Tolva, San Gervasio, Flumari, Vico, Lacedonia, Bisaccia, Carbonara, Accadia, Carife, Vallalta, San Solo, Castello, San Nicola, Puilcarino, Rocchetta, Guardia Lombarda, hrabia de Acerra, hrabia de Copertino, senior de Veglie, Leverano, Galatina, Carpignano, San Vito, Venosa, Mottola, Torredimare, Tresanti, Salapre, Monteserico, Altogiovanni i admirał floty od 3 sierpnia 1487 roku (posiadłości skonfiskowane rodowi del Balzo) do 1496 roku jako Fryderyk I Trastámara-d'Aragona. Hrabia de Nicastro waraz z miastami Sambiase, Zangarona, Feroleto, Maida i Lacconia od 1482 roku do 1496 roku jako Fryderyk Trastámara-d'Aragona, ziemie wraz z tytułe sprzedane rodowi Caracciolo. Król Neapolu jako Fryderyk II Trastámara-d'Aragona i tytularny król Jerozolimy jako Fryderyk I Trastámara-d'Aragona od 7 października 1496 roku (koronowany 26 czerwca 1497 roku) do 2 sierpnia 1501 roku, obalony 2 sierpnia 1501 roku. Hrabia de Maine od 1501 roku do 9 września 1504 roku jako Fryderyk I Trastámara-d'Aragona.

11 września 1478 roku poślubił Annę Sabaudzką (urodzona 1 czerwca 1455 roku, zmrała w Chambéry 9 marca 1480 roku), córkę Amadeusza IX księcia Sabudii i Jolanty Capet-Valois, córki Karola VII Capet-Valois króla Francji. W Cancellara (per procuro) 16 sierpnia 1484 roku, (pro futuro) w Andrii 28 listopada 1486 roku poślubił Izabelę del Balzo (urodzona na zamku w Minervino? 24 czerwca 1468 roku, zmarła w Ferrarze 22 maja 1533 roku), córkę Piotra księcia d'Altamura, d'Andrii i Marii Donaty Orsini del Balzo, księżnej Venosy.

W latach 1474-1476 mieszkał w Burgundii. W 1496 roku objął tron neapolitański w wyniku najazdu na Neapol, który był w rękach Cezarego Borgii. Po najeździe na Neapol Cezarego Borgii, a później Ferdynanda I króla Aragonii, Fryderyk oddał się w ręce króla Francji Ludwika XII, który wysłał go Francji, do Tours, gdzie zmarł w trzy lata później. Został koronowany 10 sierpnia 1497 roku w Capui.

Utracił tron neapolitański w wyniku najazdu na Neapol nieślubnego syna papieża Aleksandra VI, Cezarego Borgii działającego na polecenie króla Francji Ludwika XII oraz po najeździe swojego syna Fryderyka II, który zdradziecko zajął tron neapolitański. 24 lipca 1501 roku podpisał traktat w Aversa, na mocy którego musiał zrezygnować z tronu, a Neapol podzielono między Ferdynandem "Katolickim" i Ludwikiem XII. W maju 1502 roku zrezygnował w Blois z korony neapolitańskiej za co otrzymał hrabstwo Maine.

Obalony 2 sierpnia 1501 roku i uciekł do Francji. Sprzedał swoje prawa do korony neapolitańskiej królowi Francji Ludwikowi XII, w zamian za rentę i hrabstwa Maine.

Dzieci z małżeństwa z Anna of Savoy:

Carlotta (zmarła w 1506 roku), żona Guido XV di Montmorency (zmarł w 1531 roku), hrabia de Laval,

Dzieci z małżeństwa z Isabella del Balzo,

Fernando (zmarł w 1550 roku), żona Germaine de Foix (zmarła w 1538 roku), żona Mencia de Mendoza (zmarła w 1554 roku), markiza de Cenete,

Julia (urodzona około 1492 roku, zmarła w 1542 roku), mąż Federyka, księciem Mantui, George Sebastian of Montferrat (zmarł w 1533 roku),

Alfonso (urodzony w 1494 roku, zmarł w 1517 roku),

Cesare (urodzony w 1496 roku, zmarł 14 listopada 1504 roku),

Isabella (urodzona w 1500 roku, zmarła w 1550 roku).


Żródła:

Frederick IV tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Frederick IV tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Frederick IV of Naples w "Wikipedii" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk