Henryk II Baudemont-Vaudémont-Guise Lotaryński (urodzony w Paryży 4 kwietnia 1614 roku, zmarł w Paryży 2 czerwca 1664 roku) herb

Syn Karola I de Vaudémont, księcia de Guise i de Joinville, hrabiego d'Eu, para Francji i Henriett Catherin de Châteauneuf-Randon, księżnej de Joyeuse i hrabiny de Bouchage, córki Henryka de Châteauneuf-Randon, księcia de Joyeuse.

Doża Republiki Neapolu od 22 października 1647 roku do 5 kwietnia 1648 roku. Książe-arcybiskup Reims od 1629 roku do 1641 roku, emerytowany arcybiskup Reims od 1641 roku do 2 czerwca 1664 roku, książę de Guise od 30 września 1640 roku do 6 lipca 1641 roku i od 1643 roku do 2 czerwca 1664 roku, hrabia d'Eu od od 30 września 1640 roku do 1654 roku, książę de Joinville od 7 listopada 1639 roku do 1640 roku. Prymas Gallia Belgica od 1629 roku do 1640 roku. Wielki Szambelan króla Francji Ludwika XIV od 1654 roku do 2 czerwca 1664 roku.

Potajemnie poślubił w 1639 roku (rozwód w 1641 roku) Annę Maria Gonzaga-Cleves (urodzona w Paryżu w lutym 1616 roku, zmarła 6 lipca 1684 roku), córkę Karola I Gonnazgi-Cleves, księcia de Nevers i de Rethel i Catherin de Vaudémont de Guise-Mayenne, córki Karola de Vaudémont de Guise, księcia de Mayenne. Poślubił w Brukseli, Brabancja 11 listopada 1641 roku (rozwód w 1643 roku) Madeleine Marie Honorine de Glymes de Brabant dite de Berghes (urodzona w Grimbergen, Brabancja, Belgia około 1617 roku, zmarła w sierpniu 1670 roku), córkę Gotfryda de Glymes de Brabant, hrabiego de Grimberghe i Honorines de Hornes Baucignies, dame d' Arquennes, córki Gérarda de Hornes, hrabiego de Baucignies.

Był drugim synem Karola I, księcia de Guise i Henriette Katarzyny de Joyeuse.

Był przeznaczony do kariery religijnej, dlatego w1629 roku został arcybiskupem Reims w wieku piętnastu lat. Śmierć ojca, a nastepnie starszego brata, zmusiła go, aby zrezygnować z kariery kościelnej, i został księciem de Guise i de Joinville.

Potajemnie ożenił się ze swoją kuzynką Anną-Marią Gonzagą, córka Karola I Gonzagi, księcia Mantui i Katarzyny z Lotaryngii. W 1641 roku rozwiódł się z kuzynką, by ożenić się ponownie w Brukseli (parafia Świętych Michała i Gudula) w 1641 roku z Magdaleną Honoratą z Berghe'a. Małżeństwo jednak Henrykowi nie służyło, gdyż ponownie się rozwodzi w 1643 roku. Henryk nie miał dzieci z jego dwóch małżeństw.

Podjął spisek z Louisem de Bourbon, hrabią Soissons przeciw kardynałowi Richelieu, walcząc w bitwie pod Marfée. Po przegranej biwie został wziety do niewoli, a nastepnie skazany na karę śmierci. Jednkaże zdołał uciec do Flandrii. Jego majątek został skonfiskowany. Powrócił do Francji w 1643 roku, ale odzyskał tylko Guise (jego matka otrzymała Joinville).

Wraz z rodziną wysunął roszczenia do królestwa Neapolu, i wziął udział w buncie Masaniello w 1647 roku. 22 października zdobył władzę w Republice Neapol, i rządził do 5 kwietnia 1648 roku w ramach francuskiego protektoratu. Brak wsparcia kardynała Mazariniego doprowadziło do jego upadku. Atak hiszpańskich konkwistadorów, doprowadził do upadku Republiki Neapol i więzienie Henryka, który został przewieziony do Hiszpanii. W 1652 roku został uwolniony. Wziął udział w drugiej kampanii przeciwko Neapolu w 1654 roku, zakończonej pełnym niepowodzeniem, częściowo z powodu brytyjskiej floty dowodzonej przez Roberta Blake'a.

Następnie przeprowadza się do Paryża, gdzie zostaje Wielkim Szmbelanem króla Ludwika XIV.

Historyk Camille Bartoli uważa, że Henryk II, książę de Guise, był człowiekiem w żelaznej masce, ale istnieje żadne dowody iż tak było.


Żródła:

Henri II de Guise w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Henri de Lorraine w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Henry II de Lorraine w "MedLands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk