Konstancja I de Hauteville (urodzona na Sycylii w 1154 roku, zmarła 27 listopada 1198 roku) herb

Córka Rogera II de Hauteville, księcia Apulii, króla Neapolu i Sycylii i Beatrix de Rethel, córki Ithiera hrabiego de Rethel, kasztelana de Vitry i Beatrix de Namur.

Dziedziczka Sycylii od 18 listopada 1189 roku. Królowa Sycylii od 20 listopada 1194 roku do 27 listopada 1198 roku jako Konstancja I. Regentka Neapolu i Sycylii od 28 września 1197 roku do 27 września 1198 roku

W Mediolanie 27 stycznia 1186 roku poślubiła Henryka Hohenstaufena (urodzony w Nijmegen 27 stycznia 1165 roku, zmarł w Messinie 28 września 1197 roku) króla Niemiec, cesarza rzymski, króla Neapolu i Sycylii.

Urodziła się jako pogrobowa córka zmarłego króla Sycylii Rogera II i jego trzeciej żony Beatrycze z Rethel. W wieku 30 lat (sytuacja niezwykła dla księżniczek), została zaręczona z Henrykiem Hohenstaufenem, dla przypieczętowania w trakcie negocjacji handlowych. Ponoć - w chwili decyzji o ślubie, Konstancja była zakonnicą. Jej siostrzeniec, król Wilhelm II wymógł na papieżu unieważnienie ślubów zakonnych i w konsekwencji za nakazem ojca Konstancja poślubiła Henryka VI.

Małżeństwo Henryka i Konstancji zaniepokoiło papiestwo, któremu nie podobała się wizja wielkiego królestwa w południowej Italii w rękach dynastii Hohenstaufów. Kiedy Henryk próbował przymusić papieża Celestyna III aby ochrzcił jego syna, papież odmówił.

Sukcesja Hohenstaufów w Sycylii nie cieszyła się również wielkim poparciem wśród tamtejszych możnych. Wilhelm II wprawdzie odebrał od baronów przysięgę, że tron po jego bezpotomnej śmierci przypadnie Konstancji. Jednak po jego śmierci w 1189 roku możni okrzyknęli królem Tankreda z Lecce, nieślubnego syna Rogera II z Apulii, brata Konstancji.

Śmierć jej siostrzeńca Henryka z Kapui w 1172 roku, uczyniło z Konstancji dziedziczkę Sycylii. Jej starszy siostrzeniec, król Sycylii Wilhelm II w niewyjaśniony sposób nie wydał jej wcześniej za mąż, mimo iż, był on żonaty od 1177 roku, jednakże on nie posiadał potomstwa.

Dlatego gdy umarł nagle w 1189 roku, mimo iż część baronów opowiedziało się za Kontacji tron sycylijski przeją w 1190 roku syn Rogera II z nieprawego łoża, a siostrzeniec Konstancji hrabia z Lecce, Tankred de Hauteville, którego poparło większość baronów królestwa. W toku wojny o tron sycylijski, nagle zmarł Tankred po którym koronę sycylijską przejął małoletni syn, Wilhelm III po opieką regentki-królowej Sybilli.

W 1190 roku cesarz Fryderyk I utopił się podczas III wyprawy krzyżowej. Henryk został królem Niemiec, a w 1191 roku wraz z żoną został ukoronowany na cesarza. Natychmiast po koronacji Henryk ruszył na czele armii walczyć o Królestwo Sycylii. Podczas wyprawy towarzyszyła mu Konstancja. Północne twierdze, Kapua i Averso, poddały się bez walki. Załoga Salerno wysłała to Henryka wiadomość, że jest on mile witany, a Konstancji zaproponowała pobyt w pałacu jej ojca, zamiast przebywania w upalnym letnim słońcu. Pierwszy opór napotkał Henryk pod Neapolem. Miasto zacięcie się broniło a w armii cesarskiej wybuchła epidemia malarii. Henryk wycofał się więc z Królestwa Sycylii. Konstancja pozostała z niewielkim garnizonem w Salerno.

Po wycofaniu się Henryka włoskie miasta przeszły z powrotem na stronę Tankreda. Mieszczanie Salerno postanowili zyskać łaski swojego króla wydając mu Konstancję. Tankred jednak był skłonny wypuścić cesarzową, w zamian za co papież Celestyn miał uznać go królem Sycylii. Wymiana była też na rękę papieżowi, który chciał uzyskać przewagę nad Henrykiem VI. Jednak żołnierze cesarscy sprzeciwili się takiemu rozwiązaniu i bezpiecznie odeskortowali cesarzową za Alpy.

Henryk przygotowywał kolejną wyprawę na Sycylię, kiedy w 1194 roku zmarł Tankred. Cesarz nie zwlekając ruszył na południe, 20 listopada 1194 roku bez walki zajął Palermo, usunął z tronu syna Tankreda, Wilhelma III i sam koronował się na króla Sycylii. Konstancja nie towarzyszyła mężowi, gdyż była w tym czasie w ciąży. 26 grudnia, dzień po koronacji męża, urodziła syna Fryderyka w niewielkim mieści Jesi, niedaleko Ancony. Konstancja miała wówczas 40 lat i obawiała się, że niektórzy będą kwestionować fakt, że to ona jest matką Fryderyka. Poród nastąpił więc w namiocie, specjalnie rozstawionym na rynku miasta, w towarzystwie dam z najważniejszych rodów. Kilka dni później na rynku miejskim publicznie karmiła syna piersią.

Rządy Henryka nie cieszyły się poparciem na Sycylii. Chcąc udobruchać Sycylijczyków regencję powierzył Konstancji. Nie spełniło to oczekiwań cesarza, gdyż Sycylijczycy uważali swoją królową za narzędzie w rękach Henryka. Poza tym faktyczną władzę w królestwie sprawował ambitny Markward von Annweiler, który nie liczył się ze zdaniem Konstancji. Podczas wizyty Henryka na wyspie w 1197 roku zawiązał się przeciw niemu spisek. Popierać go miała nawet Konstancja. Henryk został jednak odpowiednio wcześnie ostrzeżony i ukarał spiskowców z całą surowością.

Henryk VI zmarł nagle w 1197 roku. Konstancja została regentką w imieniu swojego 3-letniego syna. W odróżnieniu od innych cesarzowych-wdów nie próbowała dochodzić praw syna do korony cesarskiej i niemieckiej. Królem Niemiec został w 1198 roku brat Henryka, Filip Szwabski. Konstancja pozostała na Sycylii, otaczając się miejscowymi doradcami. Inni, tacy jak Markward von Annweiler, zostali przez nią odsunięci. Schorowana królowa spisała testament, w którym regencję po swojej śmierci przekazywała Radzie Regencyjnej, a opiece papieża Innocentego III powierzyła swojego syna. Oczekiwała, że syn zostanie wychowany na Sycylijczyka i do końca życia pozostanie tylko królem Sycylii. Fryderyk został koronowany na króla Sycylii w maju 1198 roku.

Konstancja zmarła w listopadzie 1198 roku i została pochowana w katedrze w Palermo.


Żródła:

Konstancja de Hauteville "Kobiety w polityce"


Konstancja Sycylijska "w Wikipedii"