René II Baudemont-Vaudémont Lotaryński (urodzony w Angers, 2 maja 1451 roku, zmarł na zamku w Fains, 10 grudnia 1508 roku) herb

Syn Fryderyka VI Baudemont, hrabiego Vaudémont i Jolanty Robertyng-Capet-Valois-d'Anjou, tytularnej królowej Sycylii, córki Rene I Robertyng-Capet-Valois-d'Anjou, króla Neapolu, księcia Andegawenii.

Kapitan miasta Angers, seneszal i gubernator Andegawenii od 1473 roku, hrabia de Vaudémont, markiz de Pont-a-Mousson, baron de Joinville, de Mayenne, hrabia d'Aumale i Prowansji od 31 sierpnia 1470 roku do 10 grudnia 1508 roku, książę Lotaryngii od 27 lipca 1473 roku do 10 grudnia 1508 roku, książę Bar od 23 lutego 1483 roku do 10 grudnia 1508 roku, książę Kalabrii od 1480 roku do 1483 roku, tytularny król Neapolu i Jerozolimy jako Rene II od 23 lutego 1483 roku do 10 grudnia 1508 roku, hrabia d'Harcourt i d'Aumale, baron d'Elbeuf jako Rene I od 1473 roku do 10 grudnia 1508 roku, księcia de Guise od 1504 roku do 10 grudnia 1508 roku.

W Angers, 9 września 1471 roku ożenił się (anulowano w 1485 roku) z Joanną d'Harcourt (urodzona około 1460 roku, zmarła 8 listopada 1488 roku), hrabinę de Tancarville, córkę Wilhelma d'Harcourt, hrabiego de Tancarville, wicehrabiego de Melun i Jolanty de Laval, córki Guya (Gwidona) XIV, hrabiego de Laval. W Orleanie (per procuro) 1 września 1485 roku, w Nancy (pro futuro) poślubił Filippę d'Egmont (Egmond) (urodzona w Bruxelles, 9 listopada 1467 roku, zmarła w klasztorze Clarisses w Pont-a-Mousson, 28 lutego 1547 roku), córkę Adolfa von Egmond, księcia Gelderii i Katrzyny Robertyng-Capet-Bourbon, córki Karola I Robertyng-Capet-Bourbon, księcia de Bourbonais delfina d'Auvergne.

Jego ojciec pochodził z dynastii de Vaudémont, młodszej gałęzi lotaryńskiej rodziny książęcej, pochodzącej od księcia Lotaryngii Jana I. Rene II był więc głównym potomkiem lotaryńskiej linii męskiej i lotaryńskiej linii żeńskiej, kiedy w 1473 roku odziedziczył księstwo po bezpotomnej śmierci swojego kuzyna - Mikołaja I Robertyng-Capet-Valois-d'Anjou. W 1473 roku po swoim wuju Janie VI otrzymał tytuł hrabiego d'Harcourt i hrabiego Aumale.

Podczas swoich rządów Rene musiał walczyć z Karolem Zuchwałym, księciem Burgundii, który najechał Lotaryngię. Z pomocą króla Francji i dzięki szwajcarskim wojskom, Rene pokonał Karola w bitwie po Nancy.

Pochowany został w kościele Cordeliers w Nancy. Pomnik nagrobny jest dziełem Mansuya Gauvaina, wśród artystów odpowiedzialnych za malowanie - Pierre Jenin, Pierquin Fauterel, został ukończono około 1510-1511. Grobowiec obejmował posąg René II klęczącego ze złożonymi rękami i płaszcz otoczony gronostajami, twarzą do Matki Boskiej przedstawiającej jej syna, Jezusa, na postumencie.


Żródła:

Rene II Lotaryński "w Wikipedii"


René II de Lorraine w "Witryna Stéphane Thomas" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk

11-05-2020