Królestwo Obojga Sycylii 1816-1860

Królestwo utworzone od chwili połączenia Królestwa SycyliiKrólestwem Neapolu w 1816 roku pod władzą dynastii Burbonów. W latach 1820-21 neapolitańską rewolucję stłumili Austriacy. W latach 1848-49 wydarzenia w Królestwie Obojga Sycylii (zwłaszcza na Sycylii) odegrały istotną rolę w czasie Wiosny Ludów (1848-49) we Włoszech. W latach 1859-60 Królestwo Obojga Sycylii opanowane zostało przez Giuseppe Garibaldiego i weszło w 1861 roku w skład Zjednoczonych Włoch.

flaga Królestwa Obojga Sycylii obowiązująca w latach 1848 do 1849

flaga Królestwa Obojga Sycylii obowiązująca w latach 1860 do 1861

Królowie Obojga Sycylii:

Ferdynand I, panowała w latach 1816-1825,

Franciszek I, panowała w latach 1825-1830,

Ferdynand II, panowała w latach 1830-1859,

Franciszek II, panowała w latach 1859-1860.

Królestwo Obojga Sycylii miało, zaraz za Państwem Kościelnym, najmniej swobód obywatelskich na całym terytorium obecnych Włoch, co stało się przyczyną wielu wystąpień i rewolucji w 1848 roku (w czasie której Sycylia na krótki czas ogłosiła niepodległość, co zakończyło się zdziesiątkowaniem mieszkańców wyspy i masakrą buntowników).

W królestwie obowiązywała bardzo radykalna cenzura prasy, a policja dysponowała niezwykle szerokimi uprawnieniami. Obywatele nie mieli również prawa głosu, a istniejące partie i stronnictwa polityczne opozycyjne dla obecnej władzy były zastraszane. Nielegalne były również wszelkie organizacje pracownicze. Za przynależność do nich groziło więzienie.

Panowała także kontrola wwożonych do kraju książek i gazet. Książki ocenione przez władze jako "antyrządowe" były natychmiast konfiskowane. Po rewolucji 1848 roku za posiadanie liberalnych gazet, publikacji itp. groziła kara śmierci lub długoletniego więzienia.

Sytuacja pogorszyła się jeszcze bardziej wraz z wstąpieniem na tron Franciszka II, który wsławił się krwawymi masakrami i prześladowaniami oraz ciągłą inwigilacją obywateli przez bardzo licznych królewskich inspektorów.

Po zajęciu Królestwa Obojga Sycylii wielu władców nadal utrzymywało stosunki dyplomatyczne z wygnanym sycylijskim dworem, byli to np.: cesarz Austrii, królowie Bawarii, Wirtembergii i Hanoweru, królowa Hiszpanii, car Rosji oraz papież. Potomkowie ostatniego króla Obojga Sycylii nadal roszczą sobie prawa do utraconego tronu.

Franciszek II, pretendent do tronu w latach 1861-1894

Alfons, hrabia Caserty, pretendent do tronu w latach 1894-1934

Ferdynand Pius, książę Kalabrii, pretendent do tronu w latach 1934-1960

Po śmierci Ferdynanda Piusa, dwóch członków rodziny uznało się za głowy rodziny i powstały dwie oddzielne linie.

Linia Kalabria:

Alfons, książę Kalabrii, infant Hiszpanii, 1960-1964

Karol, książę Kalabrii, infant Hiszpanii, od 1964

Następcy:

Pedro, książę Noto (ur. 1968)

Karol, książę Castro (ur. 1963)

Antoni Sycyliski (ur. 1929), syn Gabriela Sycylijskiego

Franciszek Sycylijski (ur. 1960), syn Antoniego

Antoni Sycylijski (ur. 2003), syn Franciszka

Gennaro Sycylijski (ur. 1966), syn Antoniego

Kazimierz Sycylijski (ur. 1938), syn Gabriela

Ludwik Sycylijski (ur. 1970), syn Kazimierza

Aleksander Sycylijski (ur. 1974), syn Kazimierza

Linia Castro:

Ranieri, książę Castro, 1960-1966

Ferdynand Maria, książę Castro, 1966-2008

Karol, książę Castro, od 2008

Następcy:

Antoni Sycyliski (ur. 1929), syn Gabriela Sycylijskiego

Franciszek Sycylijski (ur. 1960), syn Antoniego

Antoni Sycylijski (ur. 2003), syn Franciszka

Gennaro Sycylijski (ur. 1966), syn Antoniego

Kazimierz Sycylijski (ur. 1938), syn Gabriela

Ludwik Sycylijski (ur. 1970), syn Kazimierza

Aleksander Sycylijski (ur. 1974), syn Kazimierza.


Żródła:

Królestwo Obojga Sycylii w "Wikipedii"