Günther XXI von Schwarzburg (urodzony w Blankenburgu, w 1304 roku, zmarł we Frankfurcie nad Menem, 14 czerwca 1349 roku) herb

Syn Heinricha VII, Grafa von Schwarzburg-Blankenburg, zu I Grafa von Arnstadt, Wachsenburg und Stadtilm i Ody von Querfurt, córki Poppo X, Grafa von Hennberg-Hartenberg i Richzy Gräfiny von Hohenlohe-Weikersheim.

Graf von Schwarzburg-Blankenburg jako Günther XXI, Graf von Saalfeld/Saale i Graf von Blankenburg jako Günther IX od 1330 roku do 14 czerwca 1349 roku, antykról Niemiec jako Günther I od 30 stycznia do 26 maja 1349 roku.

9 września 1331 roku poślubił Elisabeth von Hohnstein-Klettenberg (urodzona około 1287 roku, zmarła 4 kwietnia 1380 roku), córkę Henricha II (IV), Grafa von Hohnstein-Klettenberg i Irmgardy Gräfiny von Käfernburg, córki Güntera VII, hrabiego Schwarzburga na Käfernburgu.

Pochodził z rodu książąt von Schwarzburg. Urodził się w 1303 lub 1304 roku na zamku w Blankenburgu w Turyngii. Po śmierci ojca w 1324 roku wspólnie z braćmi Günterem (XX) (nominalnie) oraz Henrykiem VII (X) objął władzę w jego dzielnicy (w numeracji hrabiów Schwarzburga Günter XXI). Na mocy przeprowadzonego w 1330 roku podziału został panem miasta i zamku Blankenburg, połowy Arnstadt oraz czwartej zęści Saalfeld, ponadto wraz z Henrykiem VII (X) posiadał połowę miasta Jena (do 1332). W 1331 roku zakupił zamek Windberg koło Jeny, a w 1332 roku pozostałą połowę działu na Arnstadt. Od śmierci brata (około 1338 roku) współrządził z bratankami. W 1339 zakupił Schlotheim, Schwalbenborn, Mehlra i połowę Mehrstedt. Rok później cesarz Ludwik IV, którego Günter był wiernym stronnikiem, nadał mu w lenno połowę miasta Rathsfeld. Ceniący go cesarz powierzał mu częstokroć misje dyplomatyczne i wojskowe.

W latach 1342-1345 brał udział w wojnie domowej w Turyngii przeciwko margrabiemu Miśni Fryderykowi II "Poważnemu". Stronnik Ludwika IV Bawarskiego. 11 lipca 1346 roku nie uznał wyboru Karola IV Luksemburskiego na króla Niemiec, bezskutecznie forsując kandydaturę króla Anglii Edwarda III i Fryderyka II z Miśni. Po przegranej przeszedł do opozycji.

30 stycznia 1349 roku został wybrany antykrólem w klasztorze dominikanów we Frankfurcie nad Menem przez stronnictwo Wittelsbacherów i jej zwolenników, w tym margrabiego brandenburskiego, syn cesarza Ludwika - Ludwika V , a także księcia Saxe-Lauenburg Eryk, i jego kuzyni z Palatynatu, Rudolf I i Ruprecht I oraz przez obalonego arcybiskupa Moguncji, Heinricha von Virneburg. 6 lutego 1349 roku Günter został koronowany we frankfurckiej katedrze św. Bartłomieja. Zawarty wkrótce potem mariaż Karola Luksemburskiego z Anną, córką palatyna reńskiego Rudolfa, doprowadził do rozłamu wśród stronników antykróla.

Günther wyjaśniając swoją decyzję, iż - w odróżnieniu od Karola Luksemburczyka gdzie go wybrano w Rhens, Günther został wybrany "we właściwym miejscu", czyli "na ziemi niemieckiej". Ponadto Karol Luksemburczyk nie został koronowany we właściwym miejscu - w Akwizgranie, ale w Bonn, które uznało Karola IV po śmierci Ludwika i niepozwoliło Güntherowi wejść do miasta i dopiero w tydzień później wpóściło go miasta. Dopiero 6 lutego, Günther uroczyście wkroczył do miasta, gdzie został wprowadzony według starej tradycji, jego urząd potwierdził przywileje miasta i skolei otrzymał hołd mieszkańców.

Karol IV szybko zyskał poparcie zwolenników Günthera, których przeciągnął na swoją stronę i ostatecznie pokonał armię Günthera w bitwie pod Eltville nad Renem. Günther ostatecznie abdykował 26 maja 1349 roku, poważnie już chory Günter, w zamian za ofiarowaną przez Karola sumę dwudziestu tysięcy guldenów, zrezygnował z godności królewskiej. Na mocy traktatu z Eltville, uzyskał odszkodowanie za utracony tron i uzyskał amnestie dla swoich zwolenników oraz zrezygnował ze wszystkich roszczeń. Wkrótce zmarł po długiej chorobie we frankfurckim klasztorze joannitów, prawdopodobnie z powodu zarazy. Sam hrabia sugerował otrucie, ale jest to historycznie niepotwierdzone. 14 czerwca 1349 roku na polecenie Karola IV został pochowany z królewskimi honorami w katedrze św. Bartłomieja we Frankfurcie nad Menem.

Poślubił w 1331 roku Elżbietą von Hohnstein, córkę hrabiego Henryka IV, z którą przeżył ponad 40 lat i która zmarła w 1380 roku. Miał z Eliżbietą pięcioro dzieci - jednego syna i cztery córki.


Żródła:

Günther XXI. (Schwarzburg-Blankenburg) w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


"CZ. III. RÓŻNE DYNASTIE (XIV-XVI W.)" - autor: Przemysław Jaworski


Gunter ze Schwarzburga w "Wikipedia"


Günther lX ( XXI) Graf von Schwarzburg-Blankenburg w "Geni"