Konrad (III) Salicki (urodzony w opactwie Hersfeld, 12 lutego 1074 roku, zmarł we Florencji, 27 lipca 1101 roku) herb

Syn Henryka (Heinricha) IV Salickiego casarza rzymskiego, króla niemieckiego i Berty Sabaudzkiej z Turynu, córki Ottona I hrabiego Sabaudii.

Król Niemiec od 30 maja 1087 roku do kwietnia 1098 roku. Król Włoch od 1093 roku do kwietnia 1098 roku. Książe Dolnej Lotaryngii i margrabia Turynu od 22 lutego 1076 roku do 1087 roku.

W 1095 roku poślubił Konstancję de Hauteville (zmarł około 1138 roku), córkę Roberta I "Guiskard" de Hauteville, hrabiego di Puglia, Kalabrii i Sycylii i Sichelgrite (Sigelgaita) di Salerno, córki Gaimaro IV (Walrama) księcia Salerno, Amalfi, Capui.

Konrad był drugim synem cesarza Henryka IV. Jego starszy brat Henryk urodził się i zmarł na początku sierpnia 1071 roku Konrad już w wieku dwóch lat towarzyszył ojcu w latach 1076-1077 w wyprawie do Canossy. W tym samym czasie został księciem Dolnej Lotaryngii. Opiekę nad nim powierzono arcybiskupowi Mediolanu Teobaldowi. Konrad zamieszkał we Włoszech.

30 maja 1087 roku w Akwizgranie został koronowany na króla niemieckiego. W 1093 roku Konrad pod wpływem hrabiny Matyldy Toskańskiej przeszedł do obozu papieskiego i w ten sposób stał się przeciwnikiem własnego ojca. W tym samym roku został koronowany na króla Włoch. W 1095 roku krótko po synodzie w Piacenzie przyrzekł papieżowi Urbanowi II bezpieczeństwo i pełnił służbę stratora (prowadził konia jako pachołek w uniżonym geście). W tym samym roku z inicjatywy Urbana II, Konrad ożenił się z Konstancją, córką hrabiego sycylijskiego Rogera I.

Na te wypadki Henryk IV zareagował zwołując w kwietniu 1098 roku zjazd w Moguncji. Cesarz ogłosił detronizację Konrada i równocześnie naznaczył na swojego następcę młodszego syna Henryka. Konrad zmarł we Florencji i został pochowany w tamtejszej katedrze.


Żródła:

Konrad (III) Salicki w "Wikipedii"


Konrad III w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk