Konrad III Hohenstaufen (urodzony w 1093 roku, zmarł w Bambergu 15 lutego 1152 roku) herb

Syn Fryderyka I Hohenstaufena, księcia Szwabii i Agnieszki Salickiego, córki Henryka IV Salickiego, casarza rzymskiego, króla niemieckiego.

Książe Frankonii od 1115 roku do 1120 roku jako Konrad. Pierwszy król Niemiec z dynastii Hohenstaufów wybrany w grudniu 1127 roku (koronowany w styczniu 1128 roku) od 7 marca 1138 roku do 15 lutego 1152 roku.

W 1115 roku poślubił Gertrudę von Komburg (zmarła między 1130 a 1131 rokiem), córkę Henryka von Komburg, hrabiego von Rothenburg i Gepy von Mergentheim, córki Henryka von Mergentheim, hrabiego von Rothenburg. W 1136 roku ożenił się z Gertrudą Luitpolding-Babenberg von Sulzbach (urodzona w 1114 roku, zmarła w Hersfeld 14 kwietnia 1146 roku), córkę Berengara II Luitpolding-Babenberg hrabiego Sulzbach i Adelajdy von Wolfratshausen.

W 1115 roku, z inicjatywy swojego wuja - cesarza Henryka V, został księciem Frankonii. Rok później razem ze swoim starszym bratem - Fryderykiem II Jednookim był regentem Niemiec. Po śmierci Henryka w 1125 roku, Konrad bez skutku poparł starania brata o tron Niemiec.

W końcu, po śmierci Lotara III w 1137 roku, Konrad został wybrany na króla niemieckiego i koronowany, ale nigdy nie został cesarzem. Razem z Ludwikiem VII brał udział w II krucjacie. Ignorując wskazówki bizantyjskich dowódców poprowadził swoje wojska przez środek Anatolii. W okolicach Doryleum, w połowie drogi pomiędzy Konstantynopolem i Antiochią jego wojska zostały wybite a on sam ledwie uszedł z życiem. Po powrocie miał kłopoty ze zdrowiem i na łożu śmierci na swego następcę wyznaczył towarzysza z wyprawy krzyżowej Fryderyka, późniejszego cesarza wyznaczając na łożu śmierci dziedzicem tronu bratanka, księcia Fryderyka "Barbarossę" Hohenstaufena, pomijając swojego syna, ponieważ jego syn Henryk już nie żył, cesarz przy ustalaniu następstwa tronu pominął swego niepełnoletniego syna Fryderyka.

Papież Lucjusz II zwrócił się w 1145 roku do niemieckiego króla Konrada III o pomoc przeciwko samowolnej władzy rzymskich rodów arystokratycznych. Ale zanim król zdążył spełnić tę prośbę, papież umarł. W drugiej wyprawie krzyżowej, której domagał się i której protektorem był Eugeniusz III, wziął udział również Konrad. Jednak grupa wojsk niemieckich, która wyruszyła w 1147 roku, została pobita w Azji Mniejszej i zmuszona do odwrotu. Tylko resztki niemieckiego oddziału dotarły do Jerozolimy. W tym czasie senatorowie rzymscy zaprosili Konrada do Rzymu na koronację cesarską, żeby położył - jak to sobie zaplanowali-w Italii kres rządom duchownych. Jednak Konrad nie mógł nawet marzyć o wyprawie do Rzymu: wrócił z wyprawy krzyżowej schorowany, poza tym we własnym państwie miał dostatecznie dużo kłopotów. Poza tym nie chciał się dać wciągnąć w realizację celów zamierzonych przez rzymskich senatorów. Przeciwnie, starał się nawiązać osobisty kontakt z papieżem Eugeniuszem: dwaj niemieccy biskupi jako posłowie cesarza mieli wybadać poglądy papieża na przyjazd cesarza do Rzymu i jego koronację na cesarza. Papież wysłał więc do Niemiec dwu kardynałów, aby przekazali królowi zaproszenie na koronację cesarską. W 1151 roku na sejmie Rzeszy w Regensburgu książęta postanowili, iż Konrad powinien udać się do Rzymu; jego podróż miała się zacząć 8 września 1152 roku. Ale Konrad zmarł 15 lutego w Bambergu.


Żródła:

Konrad III Hohenstauf w "Wikipedii"


KONRAD von Staufen tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


"Leksykon papieży" - Rudolf Fischer-Wollpert