Lotar III (II) Billung-Aparté von Süpplingenburg (Supplinburga) (urodzony 9 czerwca 1075 roku, zmarł w Breitenwang, 4 grudnia 1137 roku) herb
Syn Gerharda Billung-Aparté von Süpplingenburg (Supplinburga), hrabiego Harzgau i Jadwigi von Formbach, córki Friedrich, hrabiego von Formbach.
Hrabia Harzgau od 1100 roku do 4 grudnia 1137 roku, książę Saksonii od 23 sierpnia 1106 roku do 4 grudnia 1137 roku, król Niemiec od 24 sierpnia 1125 roku do 4 grudnia 1137 roku, Święty cesarz rzymski od 8 czerwca 1133 roku do 4 grudnia 1137 roku.
Tytulara: Divina favente clementia Romanorum imperator semper Augustus - z Bożej łaski cesarz rzymski, po wieki August.
W 1100 rok poślubił Rychezę von Northeim (urodzona około 1087 roku, zmarła 10 czerwca 1141 roku), córką Henryka "Tłustego" von Northeim, hrabiego Northeim i Gertrudy Liudolfing-Brunon Brunszwickiej, córki Ekberta I Liudolfing-Brunon, margrabiego Miśni, hrabiego Brunszwika.
Pochodził z saskiego rodu, i był synem hrabiego Harzgau i Jadwigi von Formbach, która owdowiawszy poślubiła w 1080 roku księcia Lotaryngii Teodoryka II.
Zmiana stanowiska papiestwa wobec króla niemieckiego ujawniła się podczas wyboru Lotara III. Po śmierci Henryka V królem wybrano Lotara z Supplinburga. Poprosił on papieża Honoriusza II o zatwierdzenie wyboru, który zresztą uzyskał. Po śmierci Honoriusza znowu dokonano podwójnego wyboru: wyboru: Innocentego II i Anakleta II. Innocenty zdobył uznanie Francji, ponieważ wstawił się za nim Bernard z Clairvaux. Anaklet zwrócił się do Lotara, proponując mu koronę cesarską. Potem również Innocenty zaprosił króla niemieckiego na koronację cesarską. Lotar nie chciał sam rozstrzygać trudnej kwestii, kto jest prawowitym papieżem: zwołał więc w październiku 1130 roku synod do Wiirzburga, gdzie biskupi i książęta świeccy opowiedzieli się za Innocentym.
Na życzenie papieża Lotar spotkał się z nim w marcu 1131 roku w Leodium. Tam uzgodniono, że obaj wspólnie udadzą się do Rzymu, aby dokonać koronacji cesarskiej. Tymczasem w Rzymie umocnił swą pozycję Anaklet, wyprawa króla do Rzymu nie mogła się więc chwilowo odbyć, zwłaszcza że po stronie Anakleta opowiedzieli się Normanowie, którzy zamierzali ochraniać go w Rzymie. Pod koniec sierpnia 1132 wyruszył wreszcie Lotar z armią do Italii. Ponieważ książę Normanów osłabiony był przez powstania i wojny, przeto zmuszony był podjąć pertraktacje z Lotarem. Propozycja, aby zbadać sprawę podwójnego wyboru z 1130 roku, rozbiła się jednak o sprzeciw Innocentego.
1 maja 1133 roku wkroczył król niemiecki wraz z papieżem do Rzymu, ale Anaklet zachował kontrolę nad tzw. Miastem Leona z Zamkiem św. Anioła i bazyliką św. Piotra. Mimo wielotygodniowego oblężenia Lotarowi nie udało się zająć terytorium Anakleta i w tej sytuacji uzgodnił z Innocentym, że koronacja cesarska odbędzie się na Lateranie, co też miało miejsce 4 czerwca 1133 roku.
Przed koronacją Lotar złożył zwyczajową przysięgę o zapewnieniu Kościołowi bezpieczeństwa, lecz domagał się także reaktywowania starego prawa do inwestytury. Bullą z 8 czerwca 1133 zakazał więc papież niemieckim biskupom i opatom wypełniania po wyborze ich świeckich praw zwierzchniczych, dopóki nie spełnią wobec króla tego, czego wymagało prawo. Kilka dni po wyborze Lotar wrócił do Niemiec. Innocenty nie mógł jednak utrzymać się w Rzymie przeciwko Anakletowi i wycofał się do Pizy. Schizma trwała dalej, a to dlatego, że Anaklet utrzymał swoje stanowisko i miał oparcie w księciu Normanów, który tymczasem urósł w siłę. By złamać potęgę tego ostatniego, przedsięwziął Lotar pod koniec września 1136 roku kolejną wyprawę na Rzym i z końcem maja 1137 roku dotarł aż do Bari. Książę Normanów zaproponował pokój, a ponieważ również wojska niemieckie utrudzone były wojną, propozycję tę przyjęto. Lotar wyruszył w drogę powrotną. Ledwo jednak znowu stanął na ziemi niemieckiej, zmarł 4 grudnia 1137 roku w Breitwang nad Lechem.
Lotar po wyborze na króla przyjął imię Lotar III, mimo że Lotar II był jedynie królem Lotaryngii. Uznano jednak, że jako członek dynastii Karolingów i władca państwa, które stało się ostatecznie częścią Świętego Cesarstwa, jest poprzednikiem Lotara III. Imię Lotar II z Arles nosił też króla Włoch w latach 948-950. Część historyków określa jednak Lotara z Supplinburga mianem Lotar II.
Po śmierci Magnusa Billunga, ostatniego księcia Saksonii z rodu Billungów, w 1106 roku Henryk V nadał mu księstwo Saksonii w zamian za pomoc, jakiej udzielił mu Lotar w jego walce ze swoim ojcem Henrykiem IV. Później jednak wszedł w spór z cesarzem. W 1115 roku pokonał cesarza w bitwie pod Welfesholtz, powstrzymując tym samym próby podporządkowania go władzy centralnej.
24 sierpnia 1125 roku na zjeździe książąt niemieckich w Moguncji został wybrany królem rzymskim (niemieckim) wbrew woli Henryka V, który umierając wyznaczył na następcę tronu księcia Szwabii, Fryderyka II Hohenstaufa. W latach 1128-1130 musiał stawić czoła opozycji Hohenstaufów, którzy kontrolowali Szwabię, Górną Lotaryngię i Frankonię. Odmówili zwrotu dóbr królewskich odziedziczonych po Henryku V a w 1127 roku wybrali nawet swojego antykróla Konrada III. Wykorzystując i umiejętnie wygrywając podwójną elekcję papieży, został w 1133 roku koronowany na cesarza rzymskiego przez Innocentego II i uzyskał od papieża potwierdzenie cesarskich praw do zwierzchnictwa lennego nad biskupami. W 1135 roku Lotar wreszcie zmusił Staufow do posłuszeństwa i zlikwidował dwuwładzę w Niemczech.
W latach 1136-1137 przeprowadził udaną kampanię na Sycylii, zakończoną przyłączeniem Apulii do cesarstwa jako lenna. W 1134 roku osadził Albrechta "Niedźwiedzia" w Marchii Północnej a w 1136 roku Konrada Wettyna w Marchii Miśnieńskiej i Łużyckiej, dając obu za zadanie podporządkowanie Niemcom terenów połabskich. W 1135 roku król Danii Eryk II "Pamiętny" uznał się jego wasalem i wszedł do Reichstagu. Doprowadził do zakończenia wojny polsko-czeskiej, przypieczętowanego podporządkowaniem księcia Bolesława III "Krzywoustego" i zapłaceniem przez Polskę trybutu. Co więcej, Bolesław musiał uznać Pomorze Zachodnie i Rugię jako lenna cesarstwa (traktat w Merseburgu).
Lotar III zmarł podczas drugiej wyprawy przeciw Normanom na Sycylię. Nie miał męskiego potomka.
Z małżeństwa z Rychezą z Northeilm miał tylko córkę.
Żródła:
Lotar III w "WikipediA"
"LEKSYKON PAPIEŻY"- autor: Rudolf Fischer-Wollpert, przekład: Bernard Białecki, 1990
20-07-2024
05-06-2022
28-03-2020