Louis Ferdinand (II) Viktor Eduard Albert Michael Hubertus von Hohenzollern (urodzony w pałacu Marmurowym (Marmorpalais) w Poczdamie, 9 listopada, 1907 roku, zmarł w Bremie, 26 września 1994 roku) herb

Syn Wilhelma (III) von Hohenzollern, tytualrnego cesarza Niemiec, tytularnego króla Prus i Cecylii Augusty Marii Nikloting Mecklenburg-Schwerin, córki Fryderyka Franiszka III Nikloting, księcia Mecklenburg-Schwerin i wielkiej księżnej Anastazji Michajłownej Romanowej, córki Mikołaja Mikołajewicza Romanowa, wielkiego księcia Rosji, generała-marszałka polnego, generała-gubernatora Kaukazu.

Tytualrny cesarz Niemiec, król Prus od 20 lipca 1951 roku do 26 września 1994 roku.

Poślubiła 2 maja 1938 roku w pałacu Cecilienhof w Poczdamie (śluby cywilny oraz kościelny w obrządku prawosławnym) i 4 maja 1938 roku w Doorn (ślub w obrządku luterańskim) Kirę Kiriłowną Romanow-Oldenburg-Schleswig-Holstein-Gottorp (urodzona w Paryżu, 9 maja 1909 roku, zmarła w Saint-Briac-sur-Mer, 8 września 1967 roku), córkę Cyryla I "Spornego" Władimirowicia Romanow-Oldenburg-Schleswig-Holstein-Gottorp, wielkiego księcia rosyjskiego, Strażnika Rosyjskiego Tronu, tytularnego cesarza Rosji i Wiktorii Fieodorownej (Victorii Melity "Ducky") Wettin Sachsen-Coburg-Gotha, księżnej Saksonii, córki Alfreda Wettin Sachsen-Coburg-Gotha, księcia Edynburga.

W 1917 roku został tradycyjnie mianowany podporucznikiem. Po upadku monarchii w 1918 roku zamieszkał na jakiś czas w Stanach Zjednoczonych Ameryki i zaprzyjaźnił się z prezydentem Henrym Fordem.

Był ulubionym wnukiem cesarza Wilhelma II, który chętnie wysłuchiwał jego opowieści o podróży do Stanów Zjednoczonych i zwierzeń o związku z francuską aktorką, Lili Damitą. Po powrocie do Niemiec młody książę uporządkował swoje życie.

Po powrocie do Niemiec zaangażował się w przemysł lotniczy, jednak Hitler zablokował próby ingerencji księcia, jawnego przeciwnika nazizmu, w militarną działalność III Rzeszy. Pretendentem do tronu cesarskiego został, gdy jego starszy brat Wilhelm zawarł małżeństwo morganatyczne.

Po śmierci ojca w 1951 roku został głową Domu Hohenzollernów, tytularnym cesarzem niemieckim i królem Prus. Sam starał się zachować to, co pozostało z dobrego imienia Hohenzollernów. W roku 1938 poślubił Kirę Kiriłłowną, wielką księżną Rosji (córkę wielkiego księcia Cyryla, pretendenta do tronu Romanowów i Wiktorii Melity, księżniczki brytyjskiej). Do ślubu włożył mundur Luftwaffe, z którego nakazał zdjąć swastyki. Z Kirą doczekał się siedmioro dzieci, w tym czterech synów i trzy córki.

Ludwik był wielkim wrogiem nazizmu. Począwszy od roku 1950 dzielił czas pomiędzy domy w Berlinie i Bremie. Podejmując się misji zagranicznych, usilnie działał na rzecz swojego kraju, mając zawsze przy boku Kirę. Umarł w 1994 roku.

Z jego synów tylko Ludwik Ferdynand (III) zawarł małżeństwo równe stanem (z osobą z suwerennego rodu), a więc Ludwik Ferdynand II mianował swym następcą Jerzego Fryderyka (syna Ludwika Ferdynanda), co zaskarżył w sądzie Fryderyk Wilhelm (najstarszy syn Ludwika Ferdynanda).

Zmarł 25 września 1994 roku w Bremie. Urna z prochami księcia spoczęła w Kaplicy Rosyjskiej w zamku Hohenzollern w Hechingen.

Żródła:

Ludwik Ferdynand (II) Hohenzollern w "WikipediA"

"CESARZE NIEMIECCY XIX-XX w."- autor: Przemysław Jaworski - 2018

31-12-2019