Margaret II d'Avesnes of Hainault (urodzona zapewne w Valenciennes, w 1311 roku, zmarła w Le Quesnoy, 23 czerwca 1356 roku) herb

Córka Willema III d'Avesnes, hrabiego Hainault, Holland, Zeeland i Jeanne Robeertyng-Capet-Valois, córki Karola I Robertyng-Capet, hrabiego Valois, hrabiego d'Alençon, hrabiego de Chartres, hrabiego Andegawenii, hrabiego du Maine i du Perche jure uxoris, tytularnego łacińskiego cesarza Konstantynopla jure uxoris, barona de Châteauneuf-en-Thimerais, para Francji i hrabiego Andegawenii, para Francji i barona Châteauneuf-en-Thimerais, tytularnego króla Aragonii, Walencji i hrabiego Barcelony, papieskiego wikariusza Italii i gubernatora i hrabiego Romanii, regenta Francji, regenta Nawarry.

Hrabiny Holandii, Fryzji i Zelandii jako Małgorzata I od 27 września 1345 roku do 1354 roku, hrabina Hainaut jako Małgorzata II od 27 września 1345 roku do 23 czerwca 1356 roku, consors regni Niemiec od 1328 roku do 1347 roku, wikariusz (vicar) Pizy (Italia) od 1326 roku do 1328 roku i od 1328 roku do 1329 roku.

W Kolonii, 26 lutego 1324 roku poślubiła Ludwika IV Wittelsbacha (urodzony w Monachium, między 1282 a 1287 rokiem, zmarł w Puch koło Fürstenfeldbruck, 11 października 1347 roku), księcia Górnej Bawarii i Palatynaty Reńskiego, króla Niemiec, koregenta Górnej Bawarii i Palatyntu Reńskiego, króla Italii (Longobarydów), margrabiego Brandenburgii, księcia Dolnej Bawarii, hrabiego Hainaut, Holland i Zeeland de iure uxoris, cesarza rzymskiego.

Urodziła się w 1311 roku jako córka hrabiego Wilhelma III z Hainaut i Holandii (lub Wilhelma I "Dobrego"), potomka dynastii d'Avesnes, oraz Joanny, córki księcia Karola Walezjusza.

26 lutego 1324 roku została żoną króla Niemiec Ludwika IV Bawarskiego. Z tego związku pochodzili:

Małgorzata (urodzona w 1325 roku, zmarła w 1374 roku), żona: Stefana (urodzony 20 sierpnia 1332 roku, zmarł 9 sierpnia 1354 roku), książę Slawonii; żona: Gerlacha von Hohenlohe (zmarł w 1387 roku),

Anna (urodzona około 1326 roku, zmarła 3 czerwca 1361 roku), żona: Jana I "Dzięcię" (urodzony 29 listopada 1329 roku, zmarł 20 grudnia 1340 roku), księcia Dolnej Bawarii,

Ludwik VI (urodzony 7 maja 1328 roku, zmarł 17 maja 1365 roku), księcia Bawarii i margrabiego brandenburskiego, zmarł bezpotomnie,

Elżbieta (urodzona w 1329 roku, zmarła 2 sierpnia 1402 roku), żona: Cangrande II della Scalla (urodzony 8 czerwca 1332 roku, zmarł 14 grudnia 1359 roku), pana Werony; żona: Ulryka (urodzony po 1340 roku, zmarł 23 sierpnia 1388 roku), hrabiego Württembergii,

Wilhelm I (urodzony 12 maja 1330 roku, zmarł 15 kwietnia 1389 roku), księcia Bawarii-Straubing, hrabiego Hainaut, Holandii i Zelandii, pozostawił po sobie córkę i dzieci z nieprawego łoża,

Agnieszka (urodzona w 1335 roku, zmarła 11 listopada 1352), zakonnica,

Albrecht I (urodzony 25 lipca 1336 roku, zmarł 13 grudnia 1404 roku), księcia Bawarii-Straubing, hrabiego Hainaut, Holandii i Zelandii, po nim potomstwo,

Otton V "Leniwy" (urodzony w 1345 roku, zmarł 15 listopada 1379 roku), księcia Górnej Bawarii, margrabiego brandenburskiego, zmarł bezpotomnie,

Beatrycze (urodzona w 1344 roku, zmarła 12 lub 25 grudnia 1359 roku), żona: Eryka XII (urodzony w 1339 roku, zmarł 21 czerwca 1359 roku), króla Szwecji,

Ludwik (urodzony w październiku 1347 roku, zmarł w 1348 roku).

W latach 1326-1328 i 1328-1329 pełniła obowiązki wikariusza (vicar - reprezentantki) swego męża w Pizie we Włoszech. 17 stycznia 1328 roku w bazylice św. Piotra w Rzymie dostąpiła z mężem koronacji cesarskiej. W 1345 roku, z nadania cesarza, została hrabiną Hainaut, Zelandii, Fryzji oraz Holandii - po bezpotomnej śmierci swego brata, Wilhelma IV. Po niej miał tam rządzić jej syn jako Wilhelm V.

Dziedziczne prawa jej sióstr, w tym Filippy z Hainaut (wówczas królowej Anglii), zostały zignorowane. Ludwik dzięki temu powiększył swą władzę z powodu wrogości Domu Luksemburskiego.

Małgorzata w 1346 roku wróciła do Holandii, by zabezpieczyć swą władzę. Nie zapobiegło to jednak koronacji Karola IV z dynastii luksemburskiej na anty-króla Niemiec w Aix-la-Chapelle.

Cesarz Ludwik IV zmarł 11 października 1347 roku. Jedynym królem został Karol IV Luksemburski. Następcami zmarłego monarchy zostało sześciu synów. W 1349 roku bracia zdecydowali, że podzielą między siebie ziemie ojca: książę Ludwik V z Bawarii zatrzymał Brandenburgię i Tyrol, wraz z młodszymi braćmi Ludwikiem VI Rzymskim i Ottonem V Bawarskim otrzymał Górną Bawarię. Stefan II, Wilhelm i Albert dostali Dolną Bawarię, Holandię i Hainaut.

Ludwik V i Stefan II nie byli dziećmi Małgorzaty, a jej synowie Albert i Otto byli jeszcze nieletni. Ludwik VI zostawił w 1349 roku Holandię i Hainaut Wilhelmowi i Albertowi. Sam miał nadzieję objąć tron Polski, dzięki małżeństwu z piastowską księżniczką Kunegundą. Małgorzata także zrzekła się władzy na jego rzecz. Był przecież jej synem.

Już w 1350 roku możni holenderscy poprosili ją o powrót. Rozgorzała wtedy kilkuletnia wojna między nią a Wilhelmem, który odmówił płacenia jej alimentów. 23 maja 1350 roku zwolennicy Wilhelma utworzyli Ligę Dorsza. Poplecznicy jego matki odpowiedzieli na to 5 września 1350 roku przez zawiązanie Ligi Haka. Rozpoczęła się kilkuletnia wojna między matką a synem o władzę na Hainaut i Holandią, znana jako "wojna haka i dorsza" (Hoekse en Kabeljauwse twisten). Na pomoc cesarzowej przybył jej szwagier, król Anglii Edward III. W 1351 roku jego siły wygrały bitwę morską pod Veere. Kilka tygodni później członkowie Ligi Haka i ich angielscy sprzymierzeńcy zostali pokonani przez Wilhelma pod Vlaardingen. Dla Małgorzaty oznaczało to klęskę jej sprawy. Edward III wkrótce odwrócił się od niej i nawiązał przyjazne stosunki z jej synem.

W 1353 roku także Stefan II odstąpił Holandię i Hainaut Wilhelmowi. W 1354 roku została zmuszona do porozumienia się z synem. Uznała go hrabią Holandi, Fryzjii i Zelandii, a sama władała od tej pory hrabstwem Hainaut. W hrabstwach Holandia, Fryzja i Zelandia panowała w okresie 26 września 1345 roku do 1354 roku jako Małgorzata I. Hrabstwem Hainaut władała jako Małgorzata II w okresie 26 września 1345 roku do 23 zcerwca 1356 roku.

Zmarła 23 czerwca 1356 roku na zamku Le Quesnoy z powodu gruźlicy. Została pochowana w opactwie Minderbroeders w Valenciennes.

Żródła:

Małgorzata w "KOBIETY U WŁADZY" - Sebastian Kotlarz

Małgorzata II z Hainaut w "Wikipedia"

"RÓŻNE DYNASTIE XIII-XV w."- autor: Przemysław Jaworski - 2018

27-08-2022

16-06-2022

30-05-2021

27-02-2020