Wilhelm III Hohenzollern (urodzony w pałacu Marmurowym (Marmorpalais) w Poczdamie, 6 maja 1882 roku, zmarł w rodowym zamku Hohenzollern w Hechingen, 20 lipca 1951 roku) herb

Syn Wilhelma II Hohenzollerna, cesarza Niemiec, króla Prus i Augusty Wiktorii von Schleswig-Holstein-Augustenburg, córki Fryderyka VII Oldenburg-Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg, tytularnego księcia Szlezwiku i Holsztynu.

Następca tronu (Kronprinz) Prus i Niemiec od 15 czerwca 1888 roku do 4 czerwca 1941 roku, tytularny cesarz konstantynopolitański, tytularny cesarz niemiecki, tytularny król pruski, tytularny książę Pomorza Zachodniego i Lauenburga, tytularny książę Dolnego i Górnego Śląska, tytularny wielki książę poznański jako Wilhelm III od 4 czerwca 1941 roku do 20 lipca 1951 roku, tytularny książę oleśnicki jako Wilhelm II od 4 czerwca 1941 roku do 20 lipca 1951 roku.

Poślubił 6 czerwca 1905 roku w kaplicy zamku berlińskiego Cecylią Augustą Marią Nikloting Mecklenburg-Schwerin (urodzona na zamku w Schwerinie, 20 września 1886 rou, zmarła w Bad Kissingen, 6 maja 1954 roku), córką Fryderyka Franiszka III Nikloting, księcia Mecklenburg-Schwerin i Anastazji Michajłownej Romanowej, córki Mikołaja Mikołajewicza Romanowa, wielkiego księcia Rosji, generała-gubernatora Kaukazu, generała-marszałka polnego, przewodniczącego Rady Państwa.

Po wstąpieniu ojca na tron w 1888 roku został kronprincem niemieckim i pruskim. Od ukończenia dziesiątego roku życia służył w armii niemieckiej, był porucznikiem 1-go Pułku Piechoty Gwardii, w latach 1911-13 stacjonował w Gdańsku jako dowódca 1-go Pułku Przybocznej Brygady Huzarów. Jako następca tronu pruskiego przybył do Jawora 31 października 1906 roku na obchody jubileuszu 250-lecia Kościoła Pokoju. W okresie I wojny dowodził 5-go Armią, m.in. podczas bitwy pod Verdun. W końcu listopada 1916 roku otrzymał dowództwo Grupy Armijnej "Niemiecki Kronprinc". Po proklamowaniu republiki został zwolniony z armii i w listopadzie 1918 roku wyjechał w ślad za ojcem do Holandii. 28 listopada 1918 roku wraz z ojcem złożył swój podpis pod aktem abdykacyjnym cesarza. Tam cierpiał na nudę, skazany przez królową Wilhelminę na areszt domowy w probostwie na opustoszałej wyspie Wieringen, na północy kraju.

W 1923 roku powrócił do Niemiec i do Berlina, gdzie zaczął wieść bardzo swobodne życie, spędzając czas na koktajlach i szalonych przyjęciach, z dala od żony, przekonany, iż Hohenzollernowie nigdy już nie wrócą na tron. W Niemczech, przez pewien czas popierał Hitlera i był związany z NSDAP, jednak po nocy długich noży w 1934 roku wycofał się ze sceny politycznej i odtąd przebywał w prywatnych posiadłościach, m.in. zamku oleśnickim na Dolnym Śląsku. W 1932 roku był wymieniany jako jeden z kandydatów na prezydenta Republiki Weimarskiej, ale jego ojciec Wilhelm II nie wyraził zgody na kandydowanie.

Syna i ojca dzieliła głęboka przepaść, ponieważ syn od wczesnej młodości cieszył się sławą niezmordowanego uwodziciela, co nie podobało się ojcu. Był znany również jako miłośnik sportu (w 1908 roku ufundował Puchar Kronprinza w piłce nożnej, obecnie Puchar Niemiec).

Wilhelm odmówił wstąpienia do partii nazistowskiej. Po zamordowaniu jego przyjaciela, byłego kanclerza Kurta von Schleichera w czasie nocy długich noży w 1934 roku, całkiem wycofał się z życia politycznego. W latach międzywojennych rezydował głównie w swych prywatnych zamkach Cecilienhof w Poczdamie i w zamku oleśnickim na Dolnym Śląsku. Po śmierci ojca w 1941 roku został głową domu Hohenzollernów. Po II wojnie światowej został uwięziony przez Francuzów, a następnie umieszczony w areszcie domowym w zamku Hohenzollernów. Umarł niemal dokładnie dziesięć lat po ojcu, 20 lipca 1951 roku, i został pochowany w zamku Hohenzollernów.

Od śmierci ojca w 1941 roku był głową Domu Hohenzollernów, tytularnym cesarzem i królem pruskim WILHELMEM III, jednak ani on, ani jego potomkowie nie zgłaszali pretensji do tronu. Zmarł na serce 20 lipca 1951 roku w rodowym zamku Hohenzollern w Hechingen i spoczął na cmentarzu przy zamkowym bastionie św. Michała.

Żródła:

Wilhelm Hohenzollern w "WikipediA"

Fryderyk Wilhelm Hohenzollern w "Księstwo Świdnicko-Jaworskie"

"CESARZE NIEMIECCY XIX-XX w."- autor: Przemysław Jaworski - 2018

28-01-2024

31-12-2019