Paolo Ruffo di Bagnara (urodzony w Richmond, Londyn 2 lipca 1791 roku, zmarł w Île de France, Paryż 12 listopada 1865 roku) herb

Syn Fabrizia Ruffo di Bagnara, II księcia de Castelcicala, I księcia de Calvello i Maríi Giustina Pinto y Mendoza, córki Pasquala Pinto y Mendoza, IV księcia de Ischitella.

III książę de Castelcicala, II książę de Calvello od 16 kwietnia 1832 roku do 12 listopada 1865 roku. Lieutenants-general Sycylii od 18 marca 1855 roku do 1860 roku.

W Solothurn 25 marca 1835 roku poślubił Taddea Guglielmina Zeltner (zmarła w Neapolu 6 kwietnia 1855 roku), córkę Andrea hrabiego Zeltner i Adélaide Drouyn de Lhuys.

Rozpoczął karierę wojskową, został ranny w bitwie pod Waterloo. Nastepnie powrócił do Neapolu w 1824 roku i został mianowany generałem. W 1855 roku został minister pełnomocny Sądu Najwyższego.

Pozostawił po sobie dwoje dzieci:

Fabrizio (zmarł w 1838 roku),

Giustina (zmarła w 1906 roku), dziedziczka.


Żródła:

Paolo Ruffo di Bagnara tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Paolo Ruffo tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Paolo Ruffo di Bagnara tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk