Ruggero Settimo (urodzony w Palermo 19 maja 1778 roku, zmarł na Malcie 12 maja 1863 roku)

Książę di Fitalia. Książę of Castelnuovo. Lieutenants-general Królestwa Obojga Sycylii w 1820 roku. Prezydent senatu Królestwa Obojga Sycylii od 1861 roku do 1863 roku.

Jego nazwisko oznacza "Roger siódmy". Był szlachcicem.

Naukę rozpoczął w 1791 roku na Akademii Marynarki Wojennej w Neapolu. Admirał, polityk włoski popierający ruch liberalny. Zgodnie z jego liberalnymi poglądami, przekonywał do wprowadzenia konstytucji, której był projektantem. W 1812 roku została podpisana kontytucja przez liberlanego króla Franciszka II, a nastepnie w 1814 roku zawieszona. Z początkiem resturacji Burbonów w 1815 roku, Settimo zrezygnował z działalności politycznej i wycofał się do życia prywatnego. Zamieszkał w Caltanissetta, gdzie jedną z ulic mianowano jego nazwiskiem.

W 1820 roku został członkiem Rządu Tymczasowego (Provvisoria Giunta). W 1848 roku doprowadził do wybuchu rewolucji marcowej w Palermo, a następnie kierował przez 16 miesięcy rewolucyjnym rządem niezależnym od rządu Burbonów w Neapolu i Sycylii. Po upadku Rzeczypospolitej, uciekł na Maltę, gdzie został przyjęty z honorami jako głowę państwa. W 1860 roku, wyraził zadowolenie z połączenia Sycylii z Włochami.

Po zjednoczeniu Włoch w 1861 roku został wybrany na przewodniczącego senatu nowego parlamentu Królestwa Włoch.

Zmarł na Malcie w okresie sprawowania mandatu, jego ciało przewieziono do Palermo i pochowano w kościele San Domenico.


Żródła:

Ruggero Settimo "w Wikipedii" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Ruggero Settimo "w Wikipedii" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk