Vito Nicola markiz Nunziante (urodzony w Campagna 12 kwietnia 1775 roku, zmarł w Torre Annunziata 22 września 1836 roku) herb

Syn Pasquala Nunziante i Teresa Notari.

Lieutenants-generalny Sycylii od 1830 roku do 1831 roku.

Urodził się w prowincji Salerno, jako czwarte dziacko z jedenaściorga rodzeństwa, w ubogiej rodzinie. W wuieku 19 lat oddany przez ojca wujowie, który przygotowywał go do stanu duchownego. Jako energiczny młody mężczyzna, gdy w jego strony dotarła neapolitańska armia zaciągnął się do wojska. Kariera Vito Nunziante zaczęła się, kiedy armia Napoleone Bonaparte zajęła Neapol i wypędziła króla Ferdynanda IV i zmusił go ucieczki na Sycylię. Zawsze wierny Domowi Burbońskiemu za swoją odwagę w walce z okupantem otrzymał stopień pułkownika. Za jego wartość bojową awansował do stopnia marszałka polnego. Dekretem 12 kwietnia 1816 roku otrzymał tytuł markiza z prawem dziedziczenia (dla siebie i swoich sukcesorów) oraz 2 gwiezdnego generała, dowództwo wojsk w Kalabrii i Cywilnego Komisarza dla Kalabrii i Basilicati z pełnomocnictwa policyjnymi.

Po śmierci króla Ferdynanda IV, jego następcą został Franciszek, który powstrzymał pokonał wojska francuskie. Za swoje zasługi na rzecz Burbonów otrzymał tytuł kawalera Orderu świętego Gennaro i świętego George'a i równocześnie, powierzył mu król Franciszek wojskową edukację księcia Kalabrii, przyszłego Ferdynanda II.

W 1830 roku, Nunziante przyznano tytuł Luogotenente Generalnego w Palermo, gdzie zjednał sympatia mieszkańców. W kolejny roku otrzymał naczelne dowództwo armii sycylijskiej, które utrzymał do swojej śmierci oraz objęł tekę ministra stanu.

Nunziante Vito, był doskonałym żołnierzem, ujawnił w sobie zdolnego i inteligentnego przedsiębiorcę na przemysłowym i rolniczym polu. Do jego przymiotów biografowie dodali: był zdolnym człowiekiem, przedsiębiorczy, prosty, skromnej, uprzejmy, wrażliwy, mecenas licznych rzesz młodych ludzi o dużej inteligencji i artystycznego talentu.

Nunziante zmarł w wieku 61 lat. Pogrzeb odbył się w Neapolu, dokąd przeniósł się po zachorowaniu na marskość wątroby. Ciało zabalsamowano i przetransportowane do Kośćioła świętego Ferdynanda.


Żródła:

Vito Nicola Nunziante "w Wikipedii" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk