Dominique-Georges-Frédéric de Riom de Paulhiac de Fourt (Prolhiac Dufour) de Pradt Dominique Dufour de Pradt (urodzony w Allanches, Francja, 23 kwietnia 1759 roku, zmarł w Paryżu, Francjia, 18 marca 1837 roku)

Francuski duchowny i dyplomata.

W czerwcu 1784 roku przyjał święcenia kapłańskie. W 1804 roku został sekretarzem cesarza Napoleona I. Od 17 grudnia 1804 roku biskup Poitiers, konsekrowany 1 lutego 1805 roku. 2 lutego 1805 roku został konsekrowany na biskupa Piotiers. 12 maja 1808 roku został wybrany arcybiskupem Mechelen i prymasem Belgii, a 27 marca 1809 roku został konsekrowany. Rezydent w Księstwie Warszawskim od 5 lipca 1812 roku do 9 grudnia 1812 roku. 16 sierpnia 1815 roku zrezygnował z tytułu arcybiskupa Mechelen za co otrzymał tytuł emerytowanego arcybiskupa Mechelen i ten tytuł nosił do swojej śmierci.

Po wojnach napoleońskich, opublikował serię książek, które portretował Rosję jako "despotyczna" i "azjatyckiej" władzy głodnej na podbój Europy.


Żródła:

Dominiq de Pradt "w Wikipedii" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Dominiq de Pradt w "Catholic-Hierarchy" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk