Erich Heinrich Friedrich Wilderich Freiherr von Diller [Dillenhof] (urodzony w Wiedniu, 12 czerwca 1859 roku, zmarł w Branek [Mähren], 17 listopada 1926 roku)
Syn Georg Freiherr von Diller, austriackiego majora i Elisabeth Alexandrine Henriette Deodata von Rothkirch und Panthen, córki Friedrich Adam Jaroslaw Freiherr von Rothkirch und Panthen.
Porucznik 4. Pułku dragonów od 1882 roku do 1895 roku, kapitan od 1895 roku do 1902 roku, podpułkownika 1. Regimentu dragów od 1902 roku do 1910 roku, ułkownik i dowódcą 3. Pułku Ułanów arcyksięcia Karola od 1910 roku, generał austriacki, dowódca 16. Regimentu kawalerii 3. Pułku Ułanów Cesarstwa Austriackiego od 1910 roku do 1913 roku, tymczasowy wojskowy gubernator w Kielcach od 17 maja do 25 sierpnia 1915 roku, wojskowy generał gubernator w Polsce z siedzibą w Kielcach i w Lublinie od 25 sierpnia 1915 roku do 8 kwietnia 1916 roku, gubernator generalny Królestwa Galicji i Lodomerii od 9 kwietnia 1916 do 29 lutego 1917 roku.
Poślubił Elisabeth (Elise) Antonia Freiin von Offermann (urodzona w Brnie, 2 grudnia 1859 roku, zmarła w Branek, 10 lutego 1929 roku), córkę Karl Julius Freiherr von Offermann, brneńskiego przemysłowcał i Marie Gülcher.
Erich von Diller został wyznaczony generałem-gubernatorem i jego biuro zostało założone w Lublinie.
Gdy Diller został odwołany w 1917 roku, Kuk stał się drugim generałem-gubernatorem austriackim, po zajęciu Polski w maju 1916 roku.
Ukończył szkołę średnią w Wiedniu a następnie studiował prawo na uniwersytecie w Lipsku i nauki polityczne na uniwersytecie wiedeńskim w latach 1881-1883. Następnie pracował jako urzędnik w namiestnictwie morawskim, początkowo jako stażysta a potem koncypista. W 1889 roku rozpoczął służbę w armii austriackiej. Po ukończeniu Szkoły Wojennej przy Sztabie Generalnym służył jako porucznik 4. Pułku dragonów w latach 1882-1895, a następnie jako kapitan w 7. pułku dragonów w latach 1895-1902 i podpułkownik w 1 pułku dragonów w latach 1902-1909. Od 1909 roku pułkownik i dowódca 3. pułku ułanów w latach 1910-1914. Jego jednostki kwaterowały wówczas w Galicji, gdzie utrzymywał żywe kontakty towarzyskie z polskim ziemiaństwem, poznając język polski i galicyjskie realia.
Po wybuchu I wojny został dowódcą 16. brygady kawalerii w ramach 3. Armii. Stopień generalski otrzymał we 6 września 1914 roku. Następnie Tymczasowy Wojskowy Gubernator w Kielcach dla obszaru etapowego 1. Armii od 17 maja do 25 sierpnia 1915 roku, a potem Wojskowy Generał-Gubernator w Polsce z siedzibą w Kielcach i w Lublinie od 25 sierpnia 1915 roku do 8 kwietnia 1916 roku. Od 1915 roku był tajnym radcą. Na podległym sobie obszarze zezwolił m.in. na stworzenie sieci polskich organizacji samopomocowych podległych Głównego Komitetu Ratunkowego w Lublinie. Naczelna Komenda Armii zarzucała mu zbytnią życzliwość dla ludności polskiej i nie dość energiczną eksploatację okupowanego terenu. Od 9 kwietnia 1916 do 29 lutego 1917 roku namiestnik Galicji nominowany przez cesarza Franciszka Józefa. Przez nowego cesarza Karola I został odwołany w lutym 1917 roku, a następnie 1 kwietnia 1917 roku zwolniony z czynnej służby wojskowej. Od 26 czerwca 1917 roku członek austriackiej Izby Panów, należał do prawicy.
W okresie międzywojennym mieszkał wraz z rodziną w zakupionym przez niego w 1916 roku od właściciela jednej z największych fabryk powozów w Austro-Węgrzech - Jana Weigela majątku i zamku Branek na Morawach, gdzie zmarł. W 1930 roku jego syn Franz-Josef von Diller sprzedał majątek Branek Janowi Křiananowi przedsiębiorcy i właścicielowi fabryki w Valaské Meziříčí.
Rodowity wiedeńczyk, pochodził ze zubożałej arystokratycznej rodziny, posiadającej tytuł barona (Freiherr).
Ze związku z Elisabeth (Elise) Antonia Freiin von Offermann, miał troje dzieci:
Elisabeth von Diller (urodzona w 1885 roku, zmarła w 1944 roku),
FRANZ-JOSEF Karl Georg Friedrich Erich Freiherr von Diller (urodzony 22 lipca 1887 roku, zmarł 12 stycznia 1946 roku),
Marie Gisela von Diller (urodzona w 1888 roku, zmarła w 1932 roku), dama honorowa Instytutu Szlachcianek w Grazu.
Odznaczony:
Order Żelaznej Korony III. klasy w 1915 roku,
Krzyż Wielki Orderu Franciszka Józefa w 1916 roku.
Żródła:
Erich von Diller w "WikipediA".
Erich Freiherr von Diller tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk.
ERICH Heinrich Friedrich Wilderich Freiherr von Diller w "Geni"; tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk.
21-02-2026