Louis-Étienne Vincent-Marniola de Margnolas (urodzony w Lyon, 6 listopada 1781 roku, zmarł w Paryżu, 13 października 1809 roku)

Syn Claude Aimé Vincent Margnolas, seniora Margnolas, doradzcy sekretarza królewskiego i Marie-Sabine Mayeuvre, córki Dominique Mayeuvre.

Rezydent francuski w Wielkim Księstwie Warszawskim od 9 lipca do grudnia 1807 roku. Marquis de Margnolas od 11 lipca 1807 roku do 13 października 1809 roku.

W 1806 roku poślubił Caroline Béatrix Perron di San Martino (urodzona w Turynie, 27 styczeń 1788 roku, zmarła w Paryżu, 20 czerwiec 1855 roku), córkę Carlo Giuseppe Perrone, hrabiego di San Martino i Paola Argentero, córki Niccolo Amadeo Argentero, markiza di Bersezio.

Urodził się w zamożnej rodzinie prawników. W 1806 roku wyjechał do Paryża, gdzie rozpoczął karierę polityczną. 11 lutego 1806 roku został mianowany przez Napoleona I, audytorem w Radzie Państwa - Ministerstwie Finansów. Nastepnie przydzielony do Komisji Sporu w 1807 roku. 18 maja tego roku, komisarz cesarza w Komisji rządu w Warszawie (Wielkie Księstwo Warszawskie), gdzie Louis Nicolas Davout, pełnił obowiązki gubernatora, i który był w stanie docenić jego dzieło, pisał do cesarza w listopadzie 1807 roku:

„ [...] on przynosi w dobrej głowie, dużo edukacji, ciepłym sercem, godności [...] "

- pisał Marszałek Davoust, tom II, str. 96.

W listopadzie 1806 roku został wysłany przez cesarza do Berlina, a kilka dni później powołany do zarządu w Polsce. Usunięty po roku i wezwany do Warszawy, i wybrany do tworzenia polskiego Rządu Tymczasowego i likwidacji różnych roszczeń króla pruskiego w Wielkim Księstwie Warszawskim z siedzibą w Finkinstein. Został mianowany cesarskim komisarzem przy Tymczasowym Rządzie Polski z siedzibą w Warszawie. W lipcu 1807 roku otrzymał Legię Honorową na mocy dekretu podpisanego w Koënisberg.

Został mianowany prefektem Padu w marcu 1808 roku. Ceniony za swoje usługi, był, w wyjątkowych przypadkach, bezpośrednio wyznaczony radcą stanu w specjalnie ds. cła 18 lutego 1809 roku.

Na mocy zawartego pokoju w Tylży powołano Tymczasowy Rząd Polski wraz z rezydentem cesarskim Wielkiego Księstwa Warszawskiego. W listopadzie 1807 roku został odwołany do Francji, gdzie został prefekt. W 1808 roku dołączył do Rady Państwa, by w lutym 1809 roku zostać szefem policji w 3 dzielnicy.

W 1806 roku ożenił się z Caroline Perron, która była damą dworu cesarzowej Józefiny i Marii Louise, z która doczekał się urodzony pośmiertnie syn Etienne-Aimé Vincent-Marniola (urodzony 12 październik 1809 roku, zmarł 2 lipiec 1814 roku) - cesarz potwierdził tytuł hrabiego Vincent Margnolas po urodzeniu.

W styczniu 1808 roku, po kilku prestiżowych spotkań rządowych, Vincent-Marniola został prefektem regionu Piemontu, w północnych Włoszech, który został włączony do Francji w 1802 roku.

Był niezwykle młodym urzędnikiem. W lutym 1809 roku, wrócił do Paryża, aby zostać zatwierdzony swoją nominację przez Conseiller d'État. Jako członek Conseil d'État, był przeznaczony na ministera lub senatora. Kariara została przerwana przez jego nagłą i przedwczesną śmierć.

Zmarł w wieku 28 lat, w październiku 1809 roku, na zapalenie płuc, na które zachorowal 16 września. Został pochowany na cmentarzu w Beynost, w rodzinnym grobowcu.

Wdowa, Caroline Béatrix 11 październik 1815 roku, w Paryżu poślubiła Just-Pons-Florimond de Fay de La Tour-Maubourg (urodzony w Paryżu, 9 października 1781 roku, zmarł w Rzymie, 23 maja 1837 roku), barona i markiza de La Tour Maubourg. Fundatorka kaplicy Saint-Julien w kościele w Beynost, gdzie pochowano jej pierwszego i ukochanego męża oraz jego pierworodnego syn, króry zmarł w niemowlęctwie.

Caroline Perrone di San Martino z drugiego związku doczekała się:

Pauline Marie Florimonde de Fay de La Tour-Maubourg (urodzona w Paryżu, 7 sierpnia 1816 roku, zmarła w Paryżu, 29 sierpnia 1839 roku), poślubiła w Pryżu, 9 grudnia 1835 roku, Barthélémy de Basterot (urodzony w Dublin (Irlandia), 15 sierpnia 1800 roku, zmarł w Turynie (Włochy), 18 września 1887 roku), hrabiego de Basterot, potomstwo,

Just Antoine Florimond de Fay de La Tour-Maubourg (urodzony w 1818 roku, zmarł w Stuttgart (Niemcy), 18 stycznia 1849 roku), bezpotomnie,

César de Fay de La Tour-Maubourg (urodzony w Dreźnie (Saksonia), 22 lipca 1820 roku, zmarł w Paryżu, 25 lutego 1886 roku), szambelan cesarza Napoleona III, oficera w Afryce, deputowany Górnej Lotaryngii (1852-1870), radny, burmistrz, poślubił 21 czerwca 1849 roku w Paryż Anne Eve Mortier de Trévise (urodzona 31 grudnia 1829 roku, zmarła na Zamku Glareins w Lapeyrouse, w październiku 1900 roku) - potomstwo,

Marguerite Marie Augustine de Fay de La Tour-Maubourg (urodzona 26 września 1824 roku, zmarła w Paryżu, 30 grudnia 1892 roku), bezpotomnie.


Żródła:

Étienne Vincent de Marniola w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Louis Nicolas Davout w "PIASA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Étienne Vincent "w Wikipedii"


w "The Frick Collection" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Etienne Vincent de Margnolas w "ROGLO" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk