Rafał Jakub "Jarosławski" z Jarosławia, Leliwita z Tarnowa i Jarosławia herbu Leliwa (urodzony między 1436 a 1439 rokiem, zmarł 22 grudnia 1493 roku)

Trzeci syn Rafała Jarosławskiego z Tarnowa, z Przetworska i Jarosławia herbu Leliwa, starosty lwowskiego i Anny z Szamotuł herbu Nałęcz, córki Dobrogosta z Szamotuł herbu Nałęcz, starosty generalnego Wielkopolski.

Pan dóbr Jarosław, starosta lwowski od 12 maja do 30 sierpnia 1465 roku, od 22 czerwca 1478 roku do 1 stycznia 1479 roku. Podskarbi Koronny od 1 maja do około 25 lipca 1479 roku. Podkomorzy przemyski od około 22 lutego 1473 roku do rezygnacji 24 listopada 1477 roku. Marszałek Królestwa Polskiego od 02 sierpnia do 24 października 1477 roku. Starosta sandomierski od około 18 kwietnia 1480 roku. Kasztelan sandomierski od około 14 czerwca 1485 roku.. Zastępca przewodniczącego Rady Królewskiej od 7 czerwca do 23 września 1492 roku

Krótko przed 27 czerwca 1471 roku poślubił Elżbiety z Komorowa herbu Korczak (urodzna w 1451 roku, zmarła po 26 kwietnia 1496 roku), córki Piotra z Komorowa herbu Korczak, grafa Liptó és Árva.

Zdaje się, iż był uczestnikiem konfederacji zawiązanej w grudniu 1464 roku przeciwko Odrowążom. Kiedy we wrześniu 1469 roku tatarzy zawołżańscy najechali Ruś, Rafał z Jarosławia wraz z Pawłem Jasieńskim, starostą bełskim, zatrzymał ich koło Trembowli. Król, pozwalając Rafał z Jarosławia w sierpniu 1471 roku na wykupienie Leżajska z rąk brata Spytka, wspomniał o zasługach położonych w nie określonych bliżej pomyślnych układach - dotyczyły one może tronu czeskiego.

W lutym 1472 roku widzimy Rafał z Jarosławia na urzędzie podkomorzego przemyskiego, który dostał po Spytku. Na sejmie radomskim w czerwcu 1473 roku dopomagał zapewne królowi w przejednywaniu opozycji Małopolan przeciwko dynastycznym planom węgierskim. W styczniu 1474 roku uczestniczył w organizowaniu obrony Podkarpacia przed oddziałami węgierskimi. W czerwcu, 1475 roku jemu i Jasieńskiemu zlecił król obronę przed Tatarami perekopskimi, którzy wpadli na Podole. Nim zebrało się rycerstwo, Tatarzy uszli. Zaraz potem ruszył Rafał z Jarosławia na niefortunną wyprawę węgierską i w listopadzie w czasie oblężenia Wrocławia przebywał w obozie królewskim. W przededniu odwrotu pożyczył królowi 600 grzywien zabezpieczonych na Gródku.

W 1476 roku uczestniczył w zjazdach walnych (latem w Piotrkowie, a w październiku w Korczynie), gdzie radzono nad obroną przed Turkami. W drugiej połowie 1477 roku został marszałkiem Królestwa Polskiego, a 24 paxdziernika złożył podkomorstwo przemyskie. W roku następnym dostał w tymczasowy zarząd skarb koronny (do jesieni 1479 roku). Starostwo lwowskie scedował bratu Spytkowi.

Walny zjazd odbyty w Piotrkowie w styczniu 1479 roku postawił Rafała z Jarosławia na czele poselstwa na Węgry, którego wynikiem był układ w Budzie zawarty 2 kwietnia 1479 roku postanawiający spotkanie królów w Ołomuńcu na 21 lipca tego roku. Krótko przed 18 kwietnia 1480 roku otrzymał starostwo sandomierskie, zaś w początkach 1485 roku (przed 23 marca) kasztelanię. Latem i jesienią tego roku uczestniczył w przygotowaniach wojennych przeciwko Turcji. Brał udział w Kołomyi w czasie składania hołdu wojewody mołdawskiego Stefana królowi polskiemu, ale na wyprawę mołdawską nie ruszył. Z sejmu piotrkowskiego w grudniu 1485 roku wysłany został do Frankfurtu i Akwizgranu. 16 lutego 1486 roku we Frankfurcie, poselstwo polskie było obecne przy obiorze Maksymiliana na króla rzymskiego, po czym w Akwizgranie i Kolonii traktowało o pomoc przeciwko Maciejowi i ewentualne małżeństwo Maksymiliana z królewną Jadwigą.

Po powrocie do kraju, jesienią 1486 roku, Rafał Jakub "Jarosławski" z bratem Spytkiem pożyczyli szlachcie ruskiej na przygotowania obronne przed Tatarami 1800 zł węgierskich, a król zabezpieczył im tę sumę na cle sandomierskim. W lipcu i sierpniu 1487 roku towarzyszył Rafał Jakub "Jarosławski" królewiczowi Olbrachtowi w wyprawie zakończonej 8 września zwycięstwem nad Tatarami pod Kopystrzynem. Przeciwko Tatarom wyprawiał się znów z Olbrachtem w październiku 1489 roku pod Czarny Ostrów. Niemal bezpośrednio potem, 3 stycznia 1490 roku w nagrodę za udział w walkach w latach 1487-1489 dostał Rafał Jakub "Jarosławski" w dożywocie miasto Kulików z przyległościami. Pozwolono mu wykupić miasto Wolbrom i dano 200 grzywien z dochodów starostw: lwowskiego, gliniańskiego i szczyrzyckiego.

Po śmierci Kazimierza Jagiellończyka na sejmie piotrkowskim w sierpniu 1492 roku był Rafał Jakub "Jarosławski" jednym z głównych przeciwników kandydatury Olbrachta. Należał do tej grupy Małopolan, którzy, pragnąc ściślejszych związków z Węgrami, chcieli widzieć na polskim tronie Władysława. Ostatecznie na sześć dni przed elekcją dał się pozyskać dla sprawy Olbrachta, może pod wpływem brata Spytka. Na zjeździe senatorskim odbytym po koronacji we wrześniu i październiku 1492 roku dostał od nowego króla siedem wozów soli z żup drohobyckich.

Zmarł 22 grudnia 1493 roku i został pochowany w Przeworsku, w kościele wybudowanym około 1473 roku przez miechowitów, których był dobrodziejem.

W dziale majątkowym z braćmi wziął Przeworsk. W 1470 roku ustanowił wspólnie z bratem Spytkiem ordynację z dóbr przeworskich i jarosławskich. Po roku 1480 swój stan posiadania znacznie powiększył, wykupując m. in. Podhajczyki od Tarłów, dożywotnio trzymał królewszczyzny Gródek i Kulików. Dla Przeworska potwierdził w 1473 roku przywilej lokacyjny pradziada, Jaśka z Tarnowa, określając prawa i powinności mieszczan, w 1490 roku nadal tamże prawa cechowi tkackiemu na wzór krakowskiego.

Udzielał królowi pożyczek, co ułatwiało mu gromadzenie majątku. Rezydując najczęściej w kluczu przeworskim, we wsi Gorliczynie, blisko granicy węgierskiej, słał stąd królowi wieści z Węgier.

Z Elżbietą z Komorowa miał syna i dwie córki:

Rafała (urodzony między 1448 a 1508 rokiem, zmarł ?), kasztelana przemyskiego, zmarł bezpotomnie,

Barbarę (urodzona między 1448 a 1508 rokiem, zmarła ?), żona Jakuba ze Szczekocin i Dębna,

Annę (urodzona w 1478 roku, zmarła 19 marca 1532 roku), żoną Stanisława z Pilicy (urodzony w 1474 roku, zmarł 1 marca 1527 roku), wojewody sandomierskiego.


Żródła:

RAFAŁ JAKUB JAROSŁAWSKI H. LELIWA w "INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY"


Rafał Jarosławski "w Wikipedii"


Rafał Jakub Jakub Jarosławski w "Geni"