Rudolf III "Król Kasza" Habsburg (urodzony w Hofburgu około 1282 roku, zmarł w Horazdiowitz, 3 lub 4 lipca 1307 roku) herb

Najstarszy syn Albrechta I "Jednookiego" Habsburga księcia Austrii, króla Niemiec i Elżbiety Meinhardynówny de Görz, córki Mejnharda (II) V Meinhardyna de Görz, księcia Karyntii, hrabiego Tyrolu.

Książe Austrii i Styrii jako Rudolf III od 23 czerwca 1298 roku do 4 lipca 1307 roku, król Czech jako Rudolf I od 16 października 1306 roku do 4 lipca 1307 roku. Tytularny król Polski jako Rudolf od 16 października 1306 roku do 4 lipca 1307 roku. Hrabia Tyrolu jako Rudolf I od 13 stycznia 1363 roku do 3 lub 4 lipca 1307 roku.

Poślubił w sierpniu 1299 roku (per procuro), a w Paryżu zawarł zwiazek małżenśki (pro futuro) między 19 a 29 maja 1300 roku z Blanką Robertyng-Capet (urodzona w Paryżu w 1278 roku lub około 1285 roku, zmarła w Wiedniu 19 marca 1305 roku lub 1306 roku) hrabina Alzacji, córkę Filipa III "Śmiałego" Robertyng-Capet, króla Francji i Marii de Louvain (Leuven) Brabanckiej, córki Henryka III de Louvain (Leuven) Brabancka, księcia Brabantu. Następnie 16 października 1306 roku w bazylice (późniejszej katedrze) św. Wita w Pradze poślubił Ryksę Elżbietę "Reiczkę" Piastównę (urodzona w Poznaniu 1 września 1288 roku, zmarła w Hradec Kralove=Königgrätz 19 października 1335 roku), córkę Przemysława II Piasta króla polskiego i Ryksy Folkung, córki Waldemara I Birgerssona Folkunga króla Danii.

Znany z oszczędnego stylu życia oraz skromnego jadłospisu został przez Czechów obdarzony przydomkiem "Król Kasza" (Král Kaše).

Urodził się w wiedeńskim Hofburgu jako najstarszy syn Albrechta i Elżbiety. Po wstąpieniu ojca na tron niemiecki w 1298 roku wraz z braćmi Fryderykiem i Leopoldem objął władzę w Austrii i Styrii jako Rudolf III. Z początkiem października 1306 roku towarzyszył ojcu podczas wyprawy na Pragę i po usunięciu Henryka Karynckiego 16 października 1306 roku otrzymał od Albrechta Czechy w lenno, a zarazem zrzekł się Austrii i Styrii na rzecz braci; podobnie jak jego dwaj poprzednicy na czeskim tronie posługiwał się tytułem króla Polski. 18 stycznia 1307 roku w Znojmie zrzekł się władzy w Czechach, które następnie jego ojciec nadał ponownie w lenno wszystkim swoim synom (zabieg ten miał zagwarantować dziedziczenie tronu czeskiego w obrębie dynastii habsburskiej).

Książe Rudolf III został wyznaczony na następcę bezpotomnie zmarłego Wacława III przez swojego ojca króla niemieckiego Albrechta Habsburga. Ojciec przekazując w lenno Czechy swojemu synowi chciał zapewnić sobie umocnienie pozycji domu Habsburgów w Rzeszy.

Po śmierci męża 18 września 1361 roku Ludwika V Wittelsbacha, margrabiego Brandenburgii, Małgorzata "Maultasch", córka Henryka Karynckiego, księcia Karyntii i byłego króla Czech, sprawowała władzę wraz z synem Meinhardem II. Po jego bezpotomnej śmierci (zmarł 13 stycznia 1363 roku) przekazała prawa do Tyrolu Rudolfowi IV Habsburgowi. Decyzję zatwierdził cesarz Karol IV i 8 lutego 1364 roku nadał Rudolfowi IV Tyrol jako lenno.

Rudolf zaraz po przybyciu do Czech, poślubił wdowę po Wacławie II Przemyślidzie, Ryksę Elżbietę Piastówną. Poślubiając Ryksę Elżbietę, Rudolf III wystąpił z pretensjami do tronu czeskiego i polskiego przeciwko Henrykowie Karynckiemu, związek ten miał również na celu podeprzeć autorytet nowego władcy oraz zasugerować, że ma on pełne prawa do sukcesji w obydwu królestwach. W trakcie przygotowań do koronacji i uporządkowywania spraw w państwie nagle zmarł. Przekreśliło to plany dynastyczne Habsburgów w Czechach na ponad sto lat.

Zmarł nagle, zapewne na dyzenterię, podczas oblężenia Horaždowic nad Otavą (nieopodal Pragi), gdzie schronili się zwolennicy Henryka Karynckiego. Zwłoki króla przewieziono do Pragi i złożono w bazylice (od 1344 roku katedrze) św. Wita przy zamku królewskim. Podobnie jak poprzednik, nie zdążył doprowadzić do swojej koronacji.


Żródła:

Rudolf III Habsburg w "Dzieje Polski.pl"