Stanisław Kostka Syriusz hrabia Zamoyski herbu Jelita (urodzony w Warszawie 13 stycznia 1775 roku, zmarł w Wiedniu 2 kwietnia 1856 roku)

Syn Andrzeja hrabiego Zamomyskiego kanclerza wielkiego koronnego, ordynata na Zamoyściu i Konstancji księżnej Czartoryskiej herbu pogoń Litewska, córki Stanisława Kostki księcia Czartoryskiego herbu Pogoń Litewska łowczego wielkiego koronnego.

XII hrabia-ordynat na Zamoyściu od 1800 roku. W 1809 roku został prezesem Rządu Tymczasowego Galicji. Następnie objął w 1810 roku urząd senatora-wojewody Księstwa Warszawskiego. W 1822 roku został prezesem senatu Królestwa Polskiego.

W Puławach 20 maja 1798 roku poślubił Zofię księżną Czartoryską herbu Pogoń Litewska (urodzona w Warszawie 15 września między 1778, a 1780 rokiem, zmarła we Florencji 27 lutego 1837 roku), córkę Adama Kazimierza księcia Czartoryskiego herbu Pogoń Litewska feldmarszałka austriackiego i Elżbiety (Izabeli) Fleming herbu własnego.

Był przeciwnikiem powstania listopadowego. W 1830 roku wyjechał do Sankt Petersburga. Później osiadł w Wiedniu. Dzięki jego staraniom prawa miejskie otrzymał w 1823 Jadów.

Odznaczony został Orderem Orła Białego 16 czerwca 1812 roku.


Żródła:

Stanisław Kostka Zamoyski "w Wikipedii"