Johan Axelsson Oxenstierna af Södermöre (urodzony w Sztokholmie, 24 czerwca 1611 roku, zmarł w Wismar, Mecklenburg-Vorpommern w Niemczech, 5 grudnia 1657 roku) herb
Syn Axela Gustafssona Oxenstierna af Södermöre, hrabiego af Södermöre, barona Kimito, gubernatora generalnego Rygi, kanclerza Szwecji, regenta Szwedów, Gotów i Wandalów, generalnego gubernatora Prus Królewskich, namiestnika Inflant i Finlandii, namiestnika Niemiec i dowódcy sił szwedzkich nad Renem i Anny Akesdotter Baat, córki Ake Johansson Baat.
Marszałek Królestwa Szwecji od 28 sierpnia 1654 roku do 5 grudnia 1657 roku, prezydent Trybunału Wismarskiego od 1655 roku do 5 grudnia 1657 roku, generalny gubernator Pomorza Szwedzkiego od 1650 roku do 1652 roku, hrabia of Södermöre od 28 sierpnia 1654 roku do 5 grudnia 1657 roku, baron of Kimito od 1652 roku do 5 grudnia 1657 roku.
24 czerwca 1636 roku w Sztokholmie poślubił Annę Margaretę Sture (urodzona na zamku Hörningsholm, Mörkö w Szwecji, 13 lutego 1615 roku, zmarła w Osnabrück, Dolna Saksonia, 26 lipca 1646 roku), córkę Svante Mauritzson Sture, hrabiego Stegeholm i Ebba Mauritzdotter Lewenhaupt, córki Mauritz Lewenhaupt, hrabiego Raseborg. W Wismarze, 3 lipca 1648 roku poślubił Margaretę Abrahamsdotter Brahe (urodzona w Östra Ryd, Österaker, Szwecja, 28 czerwca 1603 roku, zmarła w Weferlingen, Saxony-Anhalt, Niemcy, 15 maja 1669 roku), córkę Count Abraham Persson Brahe i Elsa Nilsdotter Gyllenstierna af Lundholm, córki Nils Gyllenstierna af Lundholm.
Brat kanclerza Erik Axelsson Oxenstierna (zmarł w 1656 roku).
Syn Lorda Wielkiego Kanclerza Axela Oxenstierny, urodził się w Sztokholmie. Po ukończeniu studiów w Uppsali został wprowadzony w tajniki dyplomacji przez samego kanclerza, podczas pobytu w Prusach w 1629 roku. W 1631 roku z polecenia ojca został wysłany w wielką podróż po Francji, Holandii i Wielkiej Brytanii. Po powrocie Oxenstierna odbył służbę wojskową w Niemczech pod wodzą swojego szwagra hrabiego Gustava Horna af Björneborg i został pułkownikiem Czerwonego Pułku (Röda regementet) w 1632 roku, biorąc udział w wojnie trzydziestoletniej, a następnie był zatrudniony przez ojca w różnych misjach dyplomatycznych, chociaż jego instrukcje były zawsze tak precyzyjne i drobiazgowe, że był niewiele więcej niż wykonawca życzeń kanclerza. Był jednym z komisarzy, którzy w 1635 roku podpisali rozejm z Polską (rozejm w Stuhmsdorfie lub traktat w Sztumskiej Wsi), a w 1639 roku, wbrew woli ojca, został radnym tajnym.
Wraz z Johanem Adlerem Salviusem reprezentował Szwecję na wielkim kongresie pokojowym w Osnabrück, ale ponieważ otrzymał instrukcje bezpośrednio od ojca, podczas gdy Salvius był w zaufaniu królowej Krystyny, obaj "legaci" stale się kłócili. W latach 1650-1652 był generalnym gubernatorem Pomorza Szwedzkiego. Król Karol X Gustaw uczynił go marszałkiem królestwa. W tym samym roku został mianowany kanclerzem Uniwersytetu w Greifswaldzie, a w 1655 roku legatem Szwecji w Niemczech.
Ożenił się z hrabiną Anną Sture, zmarłą w 1646 roku. Po śmierci pierwszej żony ożenił się z Margaretą Brahe, zmarłą w 1669 roku. Z obu związków nie doczekał się potomstwa.
Żródła:
Johan Oxenstierna w "Wikipedia"; tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk
Johan Oxenstierna w "Wikipedia"; tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk
Johan Axelsson Oxenstierna af Södermöre w "Geni"; tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk
08-09-2022