Świętopełk II Raciborowic Gryfita (zmarł 13 listopada 1175 roku lub między 1197 roku a 1198 rokiem) herb

Syn Racibora I Gryfity, księcia pomorskiego i Przybysławy Jarosławównej Rurykowiczównej, Przypuszczalnie córka Jarosława Świętopełkowica Rurykowicza, księcia Włodzimierza Wołyńskiego.

Książę sławiński od 1152 roku do 13 listopada 1175 roku.

Świętopełk jest znany z dokumentu z 13 listopada 1175 roku, w którym Kazimierz I, książę dymiński podczas zjazdu krajowego w Trzebiatowie dokonał nadania dla klasztoru w Grobi. W akcie tym młody książę? został przedstawiony jako syn Racibora I (łac.) Szpenthepolc filius ducis Ratheberni.

W historiografii pojawił się pogląd, że prawdopodobnie był dzielnicowym księciem, którego dobra znajdowały się poza księstwem, stąd umieszczenie jego osoby na końcu, wśród świadków dokumentu. Liczna grupa badaczy wysuwała hipotezę o dziedziczności dzielnicy sławieńskiej i powiązaniach z tamtejszą dynastią (R. Klempin, M. Wehrmann, J. Spors, L. Quandt) lub panowaniu na Pomorzu Gdańskim (T. Kantzow). Czasem, również był identyfikowany z Bogusławem I Raciborowicem, domniemanym księciem sławieńskim.

J. Powierski zauważał, że być może Świętopełk był postacią fikcyjną, którego osobę kapelani dopisali do dokumentu z roku 1175 dla podtrzymania i uwiarygodnienia ważności wcześniejszych nadań, które były dokonywane przez Racibora I.

Jego data śmierci jest nieznana. Nowożytna literatura przedmiotu wskazywała, że zgon Raciborowica nastąpił krótko po śmierci ojca (II połowie lat 50. XII wieku), bądź w roku 1207 (T. Kantzow).


Żródła:

Świętopełk Raciborowic w "WikipediA"


Świętopełk "POMORZE" - biuletyn informacyjny o Pomorzu Zachodnim