Anton Wilhelm von L'Estocq (urodzony w Celle, 16 sierpnia 1738 roku, zmarł w Berlinie, 5 stycznia 1815 roku) herb

Syn Ludwika Justusa Augusta von L'Estocq, pruski podpułkownik i Ilsabetha (Ilse) Sophie von Grabow, córki N.N. von Grabow i Anny Sophie von Koppelow.

Gubernator generalny Brandenburgii od grudnia 1808 roku do maja 1809 roku, od 22 lipca 1809 roku do grudnia 1809 roku, wojskowy gubernator Landu od 20 marca 1813 roku do czerwca 1814 roku, gubernator Wrocławia od 1814 roku do 13 sierpnia 1814 roku.

Poślubił w Wredenhagen w 1775 roku Hedwig Gottliebe Maria von Brandt (urodzona w 1752 roku, zmarła 22 września 1776 roku). Poślubił 16 czerwca 1780 roku w Moellenbeck Friederike Franziska von Koppelow (urodzona 14 października 1759 roku, zmarła 16 października 1856 roku), córkę Friedrich Wilhelm von Koppelow i Agnes Emilia von Oertzen, córki Klausa Detleva von Oertzen.

Anton Wilhelm pochodził z rodziny hugenotów, którzy pierwotnie mieszkali w Pikardii i w Szampanii. Był synem pruskiego ppłk A. D. Ludwig August L'Estocq i jego żony Ilse Sophie, z domu von Grabow, widowy po von Hohenhorst.

L'Estocq wstąpił do berlińskiego pułku kirasjerów Gens w 1757 roku jako podchorąży. W czasie wojny siedmioletniej brał udział w walkach pod Zorndorfem, Kunersdorfem i Torgau, a w 1760 roku został podporucznikiem. Po bitwie pod Langensalza w 1761 roku otrzymał order Pour le mérite.

W 1768 roku został awansowany na porucznika i przeniesiony do pułku generała huzarów Hansa Joachima von Zietena i został adiutantem i kapitanem sztabu w 1771 roku. W 1783 roku został majorem, w 1790 roku podpułkownikiem i w 1793 roku pułkownikiem. W 1790 roku król Fryderyk Wilhelm II mianował go dowódcą 2 batalionu pułku husarskiego "von Eben" nr 2.

W pierwszej wojnie koalicyjnej przeciwko Francji jego jednostka brała udział w walkach w pobliżu Kaiserslautern, Morsbrunn i Trippstadt. W 1794 roku objął dowództwo Pułku Huzarów "von Göcking" nr 2. Po traktacie bazylejskim w 1795 roku jego pułk został wysłany do zabezpieczenia granicy z Francją w Westfalii. W 1797 roku został dowódcą pułku z huzarów "von Czettritz" nr 1, gdzie walczył z gangami rabusiów w hrabstwie Mark. W sierpniu 1802 roku zajął książęcą diecezję Paderborn i przeprowadził w 1803 roku przez Reichsdeputationshauptschluss (sekularyzację kościelną) zatwierdzając inkorporację Hochstift przez Prusy.

L'Estocq został awansowany do stopnia generała majora w 1798 roku i przeniesiony do Prus Nowowschodnich w 1803 roku. Objął naczelne dowództwo nad wojskami pruskimi w regionie i otrzymał na czele pułku husarskiego "von Günther" nr 9. W 1805 roku został awansowany do stopnia generała porucznika.

W czasie IV wojny koalicyjnej brał udział w bitwie pod pruskim Eylau ze swoim szefem sztabu Gerhardem von Scharnhorstem w 1807 roku, a następnie został odznaczony Orderem Czarnego Orła.

Po klęsce w bitwie pod Frydlandem był członkiem powołanej przez króla natychmiastowej komisji śledczej. 12 listopada 1808 roku został mianowany namiestnikiem berlińskim, a w 1812 roku awansowany na generała kawalerii. 15 marca 1813 roku cztery rządy wojskowe (1813-1815) zostały utworzone na podstawie najwyższych rozkazów gabinetu z Wrocławia (Breslau), aby poprowadzić wojnę z Francją. Stanął na czele Pierwszego Rządu Wojskowego między Łabą a Odrą, oraz gubernatorem wojskowy i cywilnym i w raz z Tajnym Radcą Stanu dr. Johann August Sack. Chodziło o reorganizację generalnej komisji ds. Zakwaterowania, wyżywienia i przemarszu. Wyznaczono rządowego inspektora budowlanego Salomo Sachsa do zajmowania się kwestiami kwaterunkowymiza. W 1814 roku został gubernatorem Wrocławia. 13 sierpnia 1814 roku pożegnano go roczną pensją w wysokości 6000 talarów.

L'Estocq został pochowany 8 stycznia 1815 roku na cmentarzu berlińskiego kościoła garnizonowego.

L'Estocq poślubił Hedwig Gottliebe Marię von Brandt. Po jej śmierci poślubił Franziskę Friederike von Koppelow, główną demę dworu księżnej Wilhelminy Pruskiej. Oba małżeństwa zaowocowały następującymi dziećmi:

Albertine von L'Estocq (urodzony 14 września 1776 roku, zmarła 4 maja 1861 roku), dama dworu księżnej Friederike zu Solms-Braunfels, opatka w Heiligengrabe,

Friedrich Joachim Bernhard Magnus von L'Estocq (urodzony 1 kwietnia 1781 roku, zmarł 17 kwietnia 1810 roku), pruski oficer, po nim potomstwo,

Emilie von L'Estocq (urdzony 17 kwietnia 1782 roku, zmarł 27 marca 1807 roku), kanonik w Drübeck,

Johann (Hans) Wilhelm von L'Estocq (urodzony 13 grudnia 1784 roku, zmarł 1 września 1856 roku), pruski rotmistrz, po nim potomstwo,

Emil Ludwig Karl Georg von L'Estocq (urodzony 8 marzec 1788 roku, zmarł 22 października 1864 roku), pułkownik i pruski marszałek w Sterlitz, po nim potomstwo,

Luise von L'Estocq (urodzona 7 listopada 1798 roku, zmarła 15 czerwca 1879 roku), opatka w Heiligengrabe.


Żródła:

Anton Wilhelm von L'Estocq w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Anton WILHELM von L'Estocq w "Geni" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk

30-12-2020

18-12-2020