Charles Pierre François Augereau (urodzony w Paryżu, 21 października 1757 roku, zmarł w La Houssaye, Eure, Górna Normandia, 12 czerwca 1816 roku) herb

Syn Pierre Augereau i Marie Josephe Kreslin.

Książę de Castiglione i Imperium od 26 kwietnia 1808 roku do 12 czerwca 1816 roku, marszałek Francji od 19 maja 1804 roku, francuski gubernator generalny Prus od stycznia do 10 lutego 1813 roku, gubernator Frankfurtu od 8 kwietnia do 3 czerwca 1813 roku, par Francji od 4 czerwca 1814 roku.

W 1788 roku w Neapolu poślubił Joséphine Marie Marguerite Gabrielle Grach (urodzona w Smyrna, w 1766 roku, zmarła w La Usse-en-Brie, 21 sierpnia 1806 roku). 22 lutego 1809 roku w w La Houssaye-en-Brie poślubił Adelaide Joséphine de Bourlon de Chavagne (urodzona w Arrigues, Marne, w 1789 roku, zmarła w Paryżu, 2 grudnia 1869 roku).

Urodził się w Paryżu, jako syn służącego i handlarki owocami. W służbie wojskowej przeszedł różne koleje losu: służąc z przerwami od 1774 roku w armiach francuskiej, pruskiej, a nawet armii neapolitańskiej - w tej ostatniej był instruktorem fechtunku.

Na wieść o wybuchu rewolucji francuskiej powrócił do Francji służąc jako ochotnik w gwardii narodowej, skąd przeszedł do armii regularnej - awansowany na kapitana huzarów. Gdy w 1793 roku wybuchło powstanie w Wandei Augereau został skierowany do jego tłumienia i za bojową postawę awansowany do stopnia generała brygady.

Po przeniesieniu z Armii Wschodnich Pirenejów - gdzie znów awansował do stopnia generała dywizji - do Armii Italii dowodzonej przez Napoleona Bonaparte został dowódcą dywizji. Podczas I kampanii włoskiej w 1796 roku, tej armii wyróżnił się w bitwach pod Montenotte, Millesimo, Castiglione oraz pod Arcole. W dowód wyróżnienia został dowódcą paryskiego okręgu wojskowego. Ze względu na powstrzymanie przez niego zamachu stanu 18 fructidora został awansowany na dowódcę armii Sambry i Mozy, a następnie po śmierci generała Hoche - armii Renu i Mozeli.

Po zamachu 18 brumaire'a został mianowany dowódcą Armii Batawii. 19 maja 1804 roku został awansowany przez Napoleona na stopień marszałka Francji.

W 1805 roku objął dowództwo 7 korpusu Wielkiej Armii i podczas wojny z III koalicją antyfrancuską w 1805 roku, pokonał austriacki korpus w bitwie pod Feldkirch.

W wojnie z Prusami w 1806 roku, odznaczył się w bitwach pod Jeną-Auerstedt, Gołyminem oraz pod Iławą Pruską gdzie też został ranny. W 1808 roku w dowód zasług został księciem Castiglione.

W wojnie z Austrią 1809 roku, został dowódcą 8 korpusu, lecz szybko został przeniesiony na stanowisko dowódcy 7 korpusu armii francuskiej walczącej w Hiszpanii. W latach 1810-1812 przebywał we Francji.

W ramach przygotowań do kampanii rosyjskiej 1812 roku, został dowódcą 11 korpusu Wielkiej Armii w Niemczech, jednak w samej kampanii nie brał udziału. W kampanii 1813 roku, był gubernatorem Berlina oraz Frankfurtu, a także dowódcą 9 i 16 korpusu armii francuskiej. Odznaczył się w bitwach pod Naumburgiem oraz bitwie narodów pod Lipskiem.

Podczas kampanii 1814 roku został dowódcą wojsk francuskich w rejonie Prowansji i Delfinatu, przegrał bitwy z armią austriacką pod Limonest i Saint Georges. Pod wpływem klęsk zaapelował do żołnierzy o przejście na stronę koalicji i oddanie się pod dowództwo Burbonów. Za ten gest został przez Ludwika XVIII wynagrodzony dowództwem okręgów wojskowych w Lyonie oraz Caen. Po powrocie Napoleona, cesarz za zdradę zdegradował Augereau ze stopnia marszałka. Natomiast po powrocie Burbonów został usunięty z armii bez prawa do pensji. Zmarł w swej posiadłości, w departamencie Seine-et-Marne.

Napoleon nie lubił Augereau, ale cenił go jako dowódcę czasu Rewolucji Francuskiej. Kiedy Napoleon wezwał Augereau podczas kampanii 1814 roku, aby "przywdział buty z 1793 roku" - ten ostatni odpowiedział: "zwyciężylibyśmy, gdybyśmy mieli tyle lat co wtedy".

Pochowany w Paryżu.

Po raz pierwszy w Neapolu w 1788 roku poślubił Joséphine-Marie-Marguerite-Gabrielle Grach, z którą nie doczekał się potomstwa. 23 lutego 1809 roku w La Houssaye-en-Brie, poślubił Adélaide Joséphine de Bourlon de Chavange, która otrzymała przydomek "Piękna Castiglione", z którą również nie miał potomków. Jego druga żona została mianowana Lady of the Empress Palace dekretem z dnia 10 kwietnia 1812 roku. Po śmierci marszałka wyszła ponownie za mąż za hrabiego Charlesa Camille de Sainte-Aldegonde (urodzony w 1770 roku, zmarł 23 listopada 1833 roku).


Żródła:

Pierre François Charles Augereau w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Charles Pierre François Augereau w "Geni" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk

30-12-2020