Fiodor Matiejewicz Wojejkow (urodzony w 1703 roku, zmarł w 1778 roku) herb

Syn Matwieja Fedorowicza.

Generalny gubernator Kijowa od 1766 roku do 1775 roku, gubernator-generalny Prus od 24 czerwca [4 lipca] 1762 roku do 23 sierpnia [3 września] 1762 roku, naczelny dowódca prowincji Noworosyjsk od 1767 roku do 31 maja 1774 roku, gubernator Rygi od 29 marca 1753 roku do 20 lutego 1758 roku,

Poślubił Annę Iwanovną Žerebcową.

24 czerwca (4 lipca) 1762 roku F. M. Voeikov objął stanowisko namiestnika Prus Wschodnich. Faktycznie w tym czasie władza w kraju zaczęła stopniowo przechodzić w ręce administracji pruskiej. 25 czerwca (5 lipca) gazety królewskie ponownie ukoronowały swoje strony tytułowe herbem Prus. 27 czerwca (8 lipca) 1772 roku ludność prowincji pruskiej została zwolniona z przysięgi wierności Rosji. 26 lipca (6 sierpnia) do Królewca wkroczył feldmarszałek G. Lewaldt, niemiecki gubernator Królewca. A potem, 28 czerwca (9 lipca), w Rosji miał miejsce zamach pałacowy. Zamiast Piotra III na tronie zasiadła Katarzyna II. 23 sierpnia (3 września) 1762 roku z Królewca zaczęły opuszczać pierwsze rosyjskie oddziały. F. M. Voeikov musiał tylko rozstrzygnąć konflikty związane z przekazaniem władzy.

Historia rodziny Wojekowów według legend sięga XIV wieku, kiedy to w Rosji pojawił się rodak z ziemi pruskiej o skomplikowanej nazwie: Wojejko Wojegowicza, zwanego na chrzcie po prostu "Prokopiuszem", co po grecku oznacza "sukces". Stało się to na pewno w 1689 roku. Według starych rosyjskich rachunków (lub w 1383 roku według obecnego kalendarza) za panowania Dymitra Iwanowicza "Dońskiego". Istnieje wzmiankowany w 1606 roku jakiś Iwan Wasiliewicz Woejkow-Mienszoj brał udział w zabójstwie oszusta Dymitra "Samozwańca".

O ojcu F. M. Woeikova wiemy tylko, że nazywał się Matwiej Fedorowicz, a nie wiemy nic o jego matce. Dowiedzieliśmy się również, że Matwiej Fedorowicz, oprócz Fiodora, miał syna Aleksandra i córkę Marię. Z córką Marią wydarzyła się nieprzyjemna historia. Wyszła za mąż za Lwa Aleksandrowicza Puszkina, która urodziła mu trzech synów. Potem jej mąż, żarliwy i okrutny mężczyzna, podejrzewał żonę o intymne relacje z francuskim gubernianym. Bez zastanowienia uwięził niewierną żonę w domowym więzieniu - w szafie bez żadnych udogodnień. I powiesił uwodzącego gebrnianego na podwórku. Plotka głosi, że w tych egzekucjach brał udział brat jego żony Aleksander Matwiejewicz Wojejkow. Nieszczęśliwa Maria zmarła leżąc na słomie w 1760 roku, a Lew Aleksandrowicz Puszkin szybko ożenił się ponownie (najwyraźniej w 1765 roku) z Olgą Wasiljewną Cziczerinin, z którą miał czworo dzieci.

Fiedor Matwiejewicz Wojejkow urodził się w 1703 roku. Nie wiadomo, czy miał coś wspólnego z zastraszaniem swojej siostry Marii. W młodości Fiodor Wojejkow został wysłany przez cara Piotra I na studia za granicą. Następnie wszedł na pole dyplomatyczne. Wysłany jako ambasador w Mitawie (Jełgawie), następnie przez wojewodę w Rydze, a w 1758 roku jako ambasador w Warszawie.

W kwietniu 1703 roku F. M. Wojejkow w związku z podpisaniem traktatu pokojowego z Prusami w lutym 1763 roku. Został zwolniony ze stanowiska gubernatora i mianowany dowódcą resztek wojsk rosyjskich wycofanych z Prus do Rosji. Następnie F. M. Wojejkow był generalnym gubernatorem Kijowa i Noworosyjska. Zdobył stopień naczelnego generała. Zmarł w 1778 roku.

Ale niewiele można powiedzieć o dzieciach F. M. Wojejkowa, ponieważ nie byliśmy w stanie dowiedzieć się, kim była jego żona. Są informacje o jej córce - Praskowia Fedorowna (urodzona 25 października 1757 roku, zmarła 11 lipca 1801 roku), żona: księcia G. P. Gagarina (urodzony 20 stycznia 1745 roku, zmarła 31 stycznia 1808 roku).

W latach 1744-1745 był przedstawicielem w Mitawie, następnie gubernatorem Rygi, a od 29 marca 1753 roku do 20 lutego 1758 roku w randze generała porucznika (patent z 25 grudnia 1755 roku) był gubernatorem prowincji ryskiej.

W latach 1758-1762 - pełnił obowiązki ambasadora Nadzwyczajnego i Pełnomocnikiem Ministra w Polsce, gdzie aktywnie przeciwstawiał się wpływom brytyjskim i niemieckim oraz walczył o prawa wyznawców prawosławia.

W czasie wojny siedmioletniej od 4 lipca 1762 roku do 22 kwietnia 1763 roku był ostatnim generalnym gubernatorem okupowanych przez wojska rosyjskie Prus Wschodnich z siedzibą w Królewcu. Po podpisaniu traktatu pokojowego z Prusami, i po wycofaniu się wojsk rosyjskich w latach 1762-1766 stanął na czele Dywizji Inflant. Od 3 marca 1763 roku został naczelnym generałem wojsk rosyjskich.

W 1766 roku został generalnym gubernatorem Kijowa i Noworosyjska ("Generalny Gubernator Prowincji Kijowskiej, Naczelny Komendant i Rycerz Noworosyjska"). Pełnił funkcję do 1775 roku.


Żródła:

rosyjscy generalni gubernatorowie Prus Wschodnich tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Voeikov, Fedor Matveevich w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk

17-12-2020