Jan Zygmunt Hohenzollern (urodzony w Halle 8 listopada 1572 roku, zmarł w Berlinie 23 grudnia 1619 roku/2 stycznia 1620 roku) herb

Syn Joachima Fryderyka Hohenzollerna, księcia-elektora brandenburskiego i Katarzynę Hohenzollern von Brandenburg-Küstrin, córkę Jana II Hohenzollerna margrabiego na Kostrzyniu (Küstrin).

Elektor brandenburski od 18 lipca 1608 roku do 27 kwietnia 1618 roku, regent Prus Książęcych od 18 lipca 1608 roku do 27 kwietnia 1618 roku, książe w Prusach od 27 kwietnia 1618 roku do 2 stycznia 1620 roku.

30 października 1594 roku ożenił się z Anną Hohenzollern (urodzona 3 lipca 1576 roku, zmarła 30 sierpnia 1625 roku), córkę Albrechta Fryderyka Hohenzollerna, księcia-elektora pruskiego i Marie Eleonore de Jülich-Cleves-Berg, córki Wilhelma V "Bogatego", księcia Jülich-Cleves-Berg..

Jan Zygmunt po śmierci ojca w 1608 roku został elektorem brandenburskim i opiekunem izolowanego ze względu na chorobę umysłową Albrechta Fryderyka. W 1611 roku udał się z Królewca przez Szczytno do Warszawy. Tam przyjęty został przez króla Zygmunta III w sprawie regencji pruskiej. 16 listopada 1611 roku przed kościołem św. Anny przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie złożył mu hołd lenny z Prus Książęcych. Księciem pruskim został w 1618 roku po śmierci swojego teścia Albrechta Fryderyka.

W dniu 16 marca 1612 roku zatwierdził wiklerze cechów sukienników dla Działdowa, Nidzicy, Pasymia i Olsztynka, a w dniu 15 maja 1612 roku potwierdził prawa miejskie dla Giżycka. W 1613 roku zmienił wyznanie przechodząc z luteranizmu na kalwinizm. Wcześniej na żądanie polskiego króla zrównane zostały prawa katolików i protestantów na terenie Prus Książęcych. Do odbudowanej kaplicy w Świętej Lipce ponownie zaczęli ściągać pielgrzymi z Polski, Warmii i pruskich Mazur.

W 1614 roku na mocy układu z Dortmundu, po pięcioletniej wojnie o sukcesję po zmarłym bezpotomnie w 1609 roku Janie Wilhelmie, władcy Jülich-Kleve-Berg, dołączył do swych włości Mark i Kleve. Po śmierci Jana Zygmunta następcą w Prusach Książęcych został jego najstarszy syn Jerzy Wilhelm.

Jan Zygmunt był zapalonym myśliwym. W latach 1612-1619 upolował na terenie Mazur 15 turów, 112 łosi, 38 niedźwiedzi, 1998 jeleni oraz 2344 łań.


Żródła:

Jan Zygmunt Hohenzollern w "WikipediA"