Joachim III Fryderyk Hohenzollern (urodzony w Cölln 27 stycznia 1546 roku, zmarł w Köpenick [Berlin-Köpenick] 18 lipca 1608 roku) herb

Syn Jana Jerzego margrabiego-elektora Brandenburgii i Zofii Piast Legnickiej, córki Fryderyka II Piasta księcia legnickiego.

Biskup Havelberga od 1552 roku do 8 stycznia 1598 roku. Biskup lubuski od 1555 roku do 8 stycznia 1598 roku. Administratorem arcybiskupstwa magdeburskiego od 1563 roku do 8 stycznia 1598 roku. Arcybiskup Magdeburga od 1567 roku do 1598 roku. Biskup Brandenburgii od 1569 roku do 1571 roku. Margrabia-elektor Brandenburgii jako Joachim III od 8 stycznia 1598 roku do 18 lipca 1608 roku i książe Jägerndorf od 1603 roku do 1606 roku. Regent Prus Książęcych od 26 kwietnia 1603 roku do 18 lipca 1608 roku.

W Küstrin 8 stycznia 1570 roku poślubił Katarzynę Hohenzollern von Brandenburg-Küstrin (urodzona w Kostrzyń [Küstrin] 10 sierpnia 1549 roku, zmarła w Berlinie 10 października 1602 roku), córkę Jana II Hohenzollerna margrabiego na Kostrzyniu (Küstrin) i Katarzyny Welf von Braunschweig-Wolfenbüttel, córki Henryka II Welf, księcia Braunschweig-Wolfenbüttel. W Berlinie 2 listopada 1603 roku poślubił Eleonorę Hohenzollern (urodzona 22 sierpnia 1583 roku, zmarła w Cölln 9 kwietnia 1607 roku), córką Albrechta Fryderyka Hohenzollerna księcia Prus i Marii Eleonory von Jülich-Kleve-Berg, córki Wilhelma V księcia Jülich-Kleve-Berg.

W wieku 17 lat został administratorem arcybiskupstwa magdeburskiego i był nim do czasu objęcia w 1598 roku władzy elektora w Brandenburgii. Rok później podpisał z Jerzym Fryderykiem von Ansbach układ o dziedziczeniu. W 1603 roku Hohenzollernowie podpisali w Gerze układ rodowy, regulujący zasady dziedziczenia ziem będących pod ich władzą. Brandenburgia, niepodzielna zgodnie z postanowieniami "Złotej Bulli" cesarza Karola IV Luksemburga z 1346 roku, miała być dziedziczona na zasadzie primogenitury. Pozostałe ziemie, m.in. frankońskie księstwa Ansbach i Bayreuth, miały przypaść młodszym liniom rodu.

W 1603 roku Joachim Fryderyk przejął po Jerzym Fryderyku von Ansbach regencję nad chorym umysłowo księciem pruskim Albrechtem Fryderykiem, dziedziczne księstwo karniowskie i jako zastawne ziemię bytomską i bogumińską. Osobiście na Śląsk nie przybył, wysyłając w zastępstwie posłów. Nowi poddani nie chcieli słuchać elektorskich wysłanników. Katoliccy Habsburgowie, jako panowie zwierzchni Śląska, woleli się pozbyć protestanckich Hohenzollernów. Starania elektora o nadanie ziemi bytomskiej i bogumińskiej w dziedziczne władanie nie powiodły się. Prawdopodobnie dlatego w 1606 roku przekazał Bytom, Bogumin i Karniów młodszemu synowi Janowi Jerzemu.

Joachim Fryderyk ustanowił zasady primogenitury w elektoracie Hohenzollernów dzięki umowie rodzinnej znanej jako "Gera Bond" z 1598 roku, która potwierdziła praktykę zapoczątkowaną przez Alberta III "Achillesa", dzięki czemu Brandenburgia była dziedziczona przez najstarszego syna elektora. Przed śmiercią Jerzego Fryderyka, władcy Prus Książęcych, Joachim Fryderyk został regentem księstwa, którym nominalnie władał upośledzony umysłowo Albert Fryderyk, ale z trudnością utrzymał swoje zwierzchnictwo. Pozycję tę umocnił jego syn i dziedzic Jan Zygmunt, który został ostatecznie księciem pruskim. W Brandenburgii poczynił on ustępstwa na rzecz możnych wobec chłopstwa oraz przyznał stanom prawo do kontroli podatków.

11 maja 1605 roku Zygmunt III Waza przekazał mu kuratelę nad chorym umysłowo księciem Prus Albrechtem Fryderykiem Hohenzollernem, który był jego teściem.

Joachim Fryderyk był dwukrotnie żonaty, ze swymi kuzynkami z bocznych linii Hohenzollernów. Pierwszą żona została Katarzyna, córka księcia Brandenburgii--Küstrin Jana Hohenzollerna i księżniczki Brunszwickiej-Lüneburg Katarzyny, z którą miała 9 dzieci, oraz ożenił się z Eleonorą Hohenzollern, córką księcia Prus Albrechta Fryderyka Hohenzollerna. Para miała jedną tytlko córkę.

Zmarł w 1608 roku w Köpenick (dziś dzielnica Berlina). Pochowany został w berlińskiej katedrze.


Żródła:

Joachim Fryderyk Hohenzollern w "WikipediA"


Joachim Friedrich w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk