Luiza Orange-Nassau (urodzona w Hadze 7 grudnia 1627 roku, zmarła w Coelln 18 czerwca 1667 roku) herb

Najstarsza córka Fryderyka Henryka von Nassau księcia Orańskiego i stadhoudera Republiki Zjednoczonych Prowincji (Holandii, Zelandia, Utrecht, Guelders i Overijssel) i Amalii Solms-Braunfels, regentki Oranii, córka Jana Alberta I księcia Solms-Braunfels.

7 grudnia 1646 roku w Hadze poślubiła Fryderyka Wilhelma "Wielkiego Elektora" Hohenzollerna (urodzony w Cölln (dzisiejszy Berlin) 16 lutego 1620 roku, zmarł w Poczdamie 9 maja 1688 roku) margrabiego Brandenburgii, księcia-elektora brandenburskiego i księcia pruskiego.

W wieku 19 lat poślubiła Fryderyka Wilhelma ksiecia-elektora brandenburskiego, znanego jako "Wielkiego Elektora".

W ciągu prawie 21 lat małżeństwa, współnie wiele podróżowali: między innymi byli w Hadze, Królewcu, Berlinie i w Cleve. Towarzyszyła mężowi w jego kampanii podaczas Wielkiej Wojny Północnej, w podróży do Warszawy i w podróży po Jutlandii w Szwecji. Towarzyszyła mu rónież na polowaniach i długiech przejażdżkach po ich posiadłościach w Brandenburgii.

Para książęca dochowała się szóstkę dzieci:

Wilhelma Henryka (1648-1649),

Karola Emila (1655-1674),

Fryderyka (1657-1713) - pierwszego król w Prusach,

Amalię (1656-1664),

Henryka (1664).

Ludwika Leopolda (1666-1687) - ożenił się z Ludwiką Karoliną Radziwiłł.

Luise Henriette brała udział w życiu politycznym Prus, był doradcą męża. Z wielkim poświęceniem dążyła do pojednania Prus z Polską, ukazujące się w jej korespondencji z polską królową Marią Ludwiką Gonzagą. Dążyła do zmiany koalicji Brandenburgii w Wojnie Północnej na rzecz Polski, i dążyła do uznania suwerenności Brandenburgii i Prus Książęcych.

W 1650 roku Fryderyk Wilhelm przekazał żonie rezydencję mieszczącą się na północ od Berlina, która w miejsce istniejącego starego myśliwskiego zamku zbudowanego przez elektora brandenburskiego Joachima II "Hectora" i za sprawą architekta Johanna Gregora Memhardta wybudowała nowy zamek zbudowanego w stylu holenderskim, i w 1652 roku nadała nową nazwe Oranienburg.

Z początkiem maja 1667 roku zachorowała na gruźlicę i w kilka tygodni później zmarła w Berlinie-Coelln.


Żródła:

Luise Henriette von Oranien w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk