Paweł Grigorjewicz Kurłow (urodzony w Novgorod, 15 stycznia 1860 roku, zmarł w 1923 roku)

Syn Grigorija Kurłowa.

Wiceminister spraw wewnętrznych od 1909 roku do 1911 roku, gubernator Mińska od 1905 roku do 1906 roku, rosyjski generalnego gubernatora wojskowego Prus Wschodnich od 10 [21] sierpnia 1914 roku do z 29 na 30 sierpnia 1914 roku.

Polityk rosyjski, generał-porucznik, specjalny komisarz do spraw administracji cywilnej państw bałtyckich od 1914 roku. W 1916 roku przez dwa miesiące był zastępcą ministra spraw wewnętrznych, po rewolucji lutowej aresztowany przez Rząd Tymczasowy.

Sztalmajster dworu, rzeczywisty radca stanu, generał żandarmerii, w latach 1905-1906 pełniący obowiązki gubernatora mińskiego, w latach 1909-1911 wiceminister spraw wewnętrznych i komendant Wydzielonego Korpusu Żandarmów od marca 1909 roku do września 1911 roku. Po 1911 roku bez funkcji rządowych, po udowodnieniu mu zaniedbań w ochronie dworu i premiera, czego skutkiem był udany zamach na P. Stołypina w Kijowie.

W latach wojny zastępca Dowódcy Dźwińskiego Okręgu Wojskowego do spraw cywilnych, potem generał-gubernator guberni nadbałtyckich, od września do grudnia 1916 roku ponownie komendant Wydzielonego Korpusu Żandarmów. Po przewrocie bolszewickim na emigracji, początkowo w Polsce, potem w Niemczech.

Przekonany monarchista, zdołał uciec przed czerwonym terrorem w sierpniu 1918 roku do Berlina.


Żródła:

Kurłow Pawieł Grigorjewicz w "Indeks osób - Wydawnictwo Akademickie SEDNO"


Paweł Grigorjewicz Kurłow Aleksander Szklennik, "Wspomnienia o wydarzeniach w Wilnie i w kraju" : dziennik. Cz. 2


Paweł Grigorjewicz Kurłow Roman Jurkowski "Listy Edwarda Woyniłłowicza do Mariana Zdziechowskiego z lat 1905-1928, cz. I


Pavel Kurlov w "Geni" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk

01-01-2021

30-12-2020