Anna Piotrowna Romanow (urodzona w Moskwie, 29 stycznia 1708 roku, zmarła w Kilonii 4 maja 1728 roku) herb

Córką Piotra I "Wielkiego" Romanowa, cara Rosji i Katarzyny I Aleksiejewny, carowej Rosji.

Wielka księżna rosyjska. Regentka Rosji od 1727 roku do 1730 roku.

21 maja [1 czerwca] 1725 roku w Petersburgu wyszła za mąż za Karola Fryderyka von Holstein-Gottorp (Oldenburg-Schleswig-Holstein-Gottorp) (urodzony w Sztokholmie, Szwecja, 29 kwietnia 1700 roku, zmarł w Rolfshagen, 18 czerwca 1739 roku), księcia Holsztynu-Gottorp.

Urodzoną, zanim rodzice zawarli formalne małżeństwo. Początkowo Anna i jej młodsza siostra Elżbieta były wychowywane przez mamki chłopskiego pochodzenia, dopiero od około 1716 roku wychowaniem księżniczek zajmowały się włoskie i francuskie guwernantki. Wykształcenie obydwu dziewcząt miało jednak charakter powierzchowny. W 1725 roku poslubiła Karola Fryderyka, księcia Holsztynu-Gottorp. Po śmierci matki carycy Katarzyny I w 1727 roku, Anna wraz z mężem weszła w skład dziewięciu regentów rządzących Rosją w imieniu jej bratanka, małoletniego cara Piotra II Romanowa. 21 lutego 1728 roku w Kilonii Anna urodziła swojemu mężowi syna, Karol Piotr Ulryk von Holstein-Gottorp, późniejszego cesarza Rosji. W niedługi czas po narodzinach syna Anna Piotrowna zmarła. Jej ostatnią wolą było spocząć w katedrze Pietropawłowskiej w Petersburgu i życzenie to zostało uszanowane.

Współcześni zapamiętali ją jako ładną i wykształconą kobietę, poliglotkę. Jej osoba miała zostać upamiętniona specjalnym orderem.


Żródła:

Anna Romanowa (1708-1728) w "WikipediA"