Rudolf I Ballenstedt Askańczyk (urodzony około 1284 roku, zmarł 12 marca 1356 roku) herb
Syn Albrechta II Ballenstedt Askańskiego, księcia saskiego i Agnieszki Habsburżanki, regentki Saksonii-Wittenbergi, córki Rudolfa I Habsburga, króla Niemiec.
Książę-elektor Saksonii na Wittenberdze od 25 sierpnia 1298 roku do 12 marca 1356 roku, hrabia-palatyn Saksonii od 1347 roku do 12 marca 1356 roku, arcymarszałek i książę Rzeszy od 1355 roku do 12 marca 1356 roku.
Około 1298-1300 roku poślubił Juttę (Judyta, Brigitte) Ballenstedt Askańską (urodzona między 1275 a 1286 rokiem, zmarła w Wittenbergii, 9 maja 1328 roku), córkę Ottona V "Długiego" Ballenstedt Askańakiwgo, margrabiego brandenburskiego, regenta Królestwa Czech i Judyty Popponen-Robertyng zu Henneberg-Coburg, córki Hermanna I Popponen-Robertyng, hrabiego von Henneberg. Między 10 sierpnia 1328 a 23 stycznia 1328 roku poślubił Kunegundę (Małgorzatę) Łokietkównę Piastównę (urodzona około 1295 roku, zmarła w Wittenberdze, 9 kwietnia 1333) regentkę świdnicko-jaworską, córkę Władysława i "Łokietka" Piasta, księcia kujawskiego, króla Polski i Jadwigi Piastówny, córki Bolesława "Pobożnego" Piasta, księcia kaliskiego. Poślubił w 1331 lub w 1333 roku Agnieszkę Lindow-Ruppin (urodzona w Ruppin, 18 grudnia 1314 roku, zmarła w Wittenberg, 9 maja 1343 roku), córką Ulryka I, hrabiego Lindow-Ruppin i Adelheidy von Schladen, córki Meinharda, hrabiego von Schladen.
Był najstarszym synem księcia saskiego Albrechta II oraz Agnieszki, córki króla Niemiec Rudolfa I Habsburga. Po śmierci ojca w 1298 roku objął księstwo Saksonii-Wittenbergii, początkowo jednak wobec jego niepełnoletności rządy sprawowała matka. Osobiste rządy objął dopiero po 1302. Zapewnił sobie godność elektora Rzeszy kończąc spór z księciem Saksonii-Lauenburga Erykiem I z innej linii dynastii askańskiej - ostatecznie w 1356 roku. Uczestnicząc w kolejnych elekcjach królewskich od początku XIV w. Rudolf stał po stronie Habsburgów, co wplątało go w długotrwały konflikt pomiędzy nimi a Ludwikiem IV Bawarskim. Od 1320 próbował objąć Marchię Brandenburską w związku z wygaśnięciem tamtejszej linii dynastii askańskiej, musiał jednak mimo początkowych sukcesów uznać wyższość Ludwika Bawarskiego w 1324. Od 1346 popierał Karola Luksemburskiego licząc ponownie na uzyskanie Brandenburgii, jednak bez powodzenia. Nie odniósł też sukcesu w próbach pozyskania palatynatu saskiego oraz księstwa Brunszwik-Lüneburg.
W okresie swego panowania przeniósł centrum władzy do Wittenbergi, gdzie zbudował zamek i umieścił wiele instytucji państwowych. Został pochowany w kościele franciszkanów w Wittenberdze (w XVI w. przeniesiono jego szczątki do kościoła zamkowego).
Poślubił Juttę, córkę margrabiego brandenburskiego Ottona V "Długiego", zmarłą w 1328 roku. W tym samym roku ożenił się z Kunegundą, córką króla polskiego Władysława I "Łokietka" i wdową po księciu świdnickim Bernardzie, zmarłą w 1333 roku. Wówczas ożenił się po raz trzeci, z Agnieszką, córką Ulryka, hrabiego Lindow-Ruppin (dwukrotnie wcześniej owdowiałą). Z wszystkimi trzema żonami miał liczne dzieci.
Żródła:
Rudolf I Askańczyk w "Wikipedia"
27-02-2021
23-12-2019