Wisław III Wisławic (urodzony w 1265 roku lub w 1268 roku, zmarł 8 listopada 1325 roku) herb
Syn Wisława II Wisławica, księcia Rugii, księcia Pomorza Gdańskiego i Agnieszki Welf von Braunschweig-Lüneburg, córki Ottona I "Dziecię" Welfa, księcia brunszwickiego na Lüneburgu.
Książę Rugii od 29 grudnia 1302 roku do 8 listopada 1325 roku.
Przed 1305 roku poślubił Małgorzatę von Hagen (zmarła około 1310 roku), córką Mikołaja I von Hagen, hrabiego Schwerin na Wittenburgu i Mirosławy Barnimównej Gryfitówny, córki Barnima I "Dobrego" Gryfity, księcia szczecińskiego i Pomorza Zachodniego. Poślubił Agnieszkę Arnstein von Lindow-Ruppin (av Lindau) (urodzona w Ruppin, 18 grudnia 1314 roku, zmarła w Wittenberg, 9 maja 1343 roku), córkę Ulryka I Arnstein, hrabiego Lindow-Ruppin (av Lindau) i Adelheidy von Schladen, córki Meinharda, hrabiego von Schladen.
Wisław III był zapewne najstarszym dzieckiem Wisława II. Przypuszczalnie pod wpływem krewnych ze strony matki zapoznał się z dworską kulturą rycerską. Jego nauczycielem był m.in. magister Ungelarde (zmarł około 1300 roku), który był znanym minnesingerem. W młodości książę podczas modlitwy w katedrze w Rydze został pchnięty nożem przez pewnego kupca, któremu nie chciał zwrócić długu. Skutkiem tego wydarzenia były trudności w chodzeniu.
Wisław III był po raz pierwszy wzmiankowany w 1283 roku gdy udzielił zgody na darowiznę ojca dla klasztoru Neuenkamp. Po śmierci ojca Wisław III podzielił się władzą z bratem Samborem. Bracia zawarli w tej sprawie układ w 1304 roku, ale stosunki między nimi były złe. Jeszcze w tym samym roku Sambor zmarł. W 1310 roku Wisław III zawarł układ o dziedziczeniu ze swoim suwerenem królem Danii Erykiem Menvedem. Porozumienie stanowiło, że jeśli Wisław umrze bezpotomnie, jego księstwo przypadnie koronie duńskiej. Tym samym wyłączono z dziedziczenia boczne linie dynastii rugijskiej: panów von Gristow i panów von Putbus.
Wisław III uczestniczył w toczących się wojnach między królem Erykiem Menvedem, margrabią brandenburskim Waldemarem i miastami hanzeatyckimi. Szczególne problemy sprawiał księciu Stralsund. W 1313 roku miasto pod wpływem zdobycia Rostocku przez księcia meklemburskiego Henryka II i wobec grożącego mu najazdu duńskiego i meklemburskiego zrezygnowało ze swoich przywilejów. Wisław pragnął wykorzystać sytuację i rozszerzyć swoją władzę nad miastem. W odpowiedzi na te plany w 1314 roku Stralsund sprzymierzył się z margrabią Waldemarem i rycerstwem rugijskim przeciw księciu. Gdy w 1316 roku miasto obległy wojska pod dowództwem księcia Eryka I von Sachsen-Lauenburg, z morza wspierała je flota duńska i Wisław III. Napastnicy ponieśli klęskę, a podczas jednego z nocnych wypadów książę Eryk dostał się do niewoli. Straty poniosła także flota oblężnicza, a Wisław musiał ratować się ucieczką. Pokój zawarto w 1317 roku. Zrujnowany kosztami wojny książę rugijski nadał miastu nowe przywileje, wydzierżawił mu książęcą komorę celną i sądownictwo. Ponadto sprzedał Stralsundowi swoją mennicę.
Wisław III był dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy ożenił się z Małgorzatą, córką Mikołaja I, hrabiego zwierzyńskiego i Mirosławy. Po jej śmierci zawarł związek małżeński z Agnieszką von Lindow-Ruppin. Pierwsze małżeństwo było najprawdopobniej bezdzietne, choć mogła z niego pochodzić córka Eufemia. Wisław miał troje dzieci.
Po śmierci króla Eryka Menveda w 1319 roku układ o dziedziczeniu z Danią przestał obowiązywać. W 1321 roku Wisław III zawarł w tej sprawie porozumienie ze swoim siostrzeńcem Warcisławem IV, który zmarł już w 1326 roku co doprowadziło do wojny o sukcesję rugijską.
Żródła:
Wisław III w "Wikipedia" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk
WIZLAW w "Medievan Lands" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk.
Wizlaw III w "Geni" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk.
06-07-2025
17-02-2021
29-01-2021