Promnitzowie dolnośląski ród szlachecki herbu własnego.

Ród znany jest od początków XV wieku. Siedzibami rodowymi były Wichów, Lasocin oraz Dzietrzychowice koło Kożuchowa w księstwie głogowskim. Pierwszą znaną historyczną postacią był Sigismund von Promnitz, który zmarł w 1444 roku. Jego wnuk Baltazar von Promnitz w 1539 roku został mianowany biskupem wrocławskim. Nabył kilka majątków, m.in. wolne państwa stanowe: Pszczynę na Górnym Śląsku i Żary w Łużycach Dolnych.

Bratankowie biskupa Baltazara: Stanisław i Karol wraz z kuzynem Zygfrydem otrzymali 29 listopada 1559 roku tytuły baronów czeskich (Freiherr). Zygmunt Zygfryd (wnuk Zygfryda) na mocy dyplomu z 9 czerwca 1652 roku otrzymał tytuł czeskiego hrabiego (Graff), a później został mianowany hrabią Rzeszy Niemieckiej (Reichsgraf). Był założycielem tzw. linii hrabiowskiej.

Linia baronowska - potomkowie Karola i Stanisława - wymarła pod koniec XVII wieku. Linia hrabiowska wygasła w 1785 roku na hrabim Janie Erdmanie von Promnitzu (urodzonym w 1719 roku).

Od Piastów do Promnitzów

Żoną Henryka Anzelma (zmarł w 1622 roku), pana Pszczyny była Zofia Kurzbach, córki księżniczki legnickiej Heleny (zmarła w 1583 roku), która była córką księcia legnickiego Fryderyka III Piasta.

Od Anhaltów przez Promnitzów do Hochbergów

Ostatni z rodu Promnitzów, Jan Erdmann (urodzony w 1719 roku, zmarł w 1785 roku), przekazał ziemię pszczyńską swemu siostrzeńcowi z rodu Anhalt-Köthen, Fryderykowi Erdmann (urodzony w 1731 roku, zmarł w 1797 roku). Kolejni właściciele Pszczyny z rodu Anhaltów władali tutejszymi majątkami do połowy XIX wieku. W 1846 roku ostatni z rodu, książę Henryk von Anhalt-Köthen (urodzony w 1778 roku, zmarł w 1847 roku), oddał ziemię pszczyńską swemu siostrzeńcowi, księciu Janowi Henrykowi X von Hochberg (urodzony w 1806 roku, zmarł w 1855 roku) z potężnego rodu magnackiego.


Żródła:

Promnitzowie w "Wikipedia"