Francesco Maria Venanzio d'Aquino di Caramanico (urodzony 27 lutego 1738 roku, zmarł w Palermo 9 stycznia 1795 roku) herb

Syn Antoniego d'Aquino VIII księcia di Caramanico, V księcia di Casoli, III markiza di Francolise i III hrabiego di Palena i Ippolity Pignatelli, córki Luiga I księcia di Monteroduni.

IX książę di Caramanico, VI książę di Casoli, IV markiz di Francolise i IV hrabia di Palena od 1775 roku (dekret 16 czerwca 1775 roku), patrycjusz Neapolu, patrycjusz Benewentu i notabl Tarentu. Kawaler Orderu Maltańskiego od 1763 roku, ambasador napolitański we Franccji i wicekról i kapitan generalny Królestwa Sycylii od 1786 do 9 stycznia 1795 roku.

12 maja 1767 roku poślubił Vittorię de Guevara Suardo (urodzona w Bovino 9 marca 1738 roku, zmarła 21 stycznia 1802 roku), córka Giovanna Marii VIII księcia di Bovino i Anny Marii Suardo IV księżnej di Castel Airola, III książę S.R.I. i hrabia Palatynatu, IV książę della Guardia, IX książę di Maddaloni, IX markiz di Arienzo, senior di Pentime, Roccapipirozzi, Civitella, San Lorenzo Maggiore, Civitella, Pietrairola i Grand Hiszpanii od 1748, patrycjusz Neapolu).

Polityk-reformator neapolitański, patron uczonych i człowiek oświecenia.

Założył Obserwatorium Astronomiczne w Palermo.

W roku 1779 polecił Królowej Neapolu Marii Karolinie, Anglika Johna Actona na stanowisko ministra floty.

Na początku roku roku 1786 zastąpił Domenico Caracciolo jako wicekróla Sycylii, gdy Caracciolo został pierwszym ministrem Królestwa Neapolu zastępując w tej roli Giuseppe Beccadelliego, markiza della Sambuca.

Jako wicekról Sycylii 4 maja 1789 roku Caramanico zniósł pańszczyznę i potwierdził wolności jednostki.

W roku 1794 ponownie został wicekrólem Sycylii. Zmarł pełniąc tę funkcję.


Żródła:

Francesco d'Aquino di Caramanico w "Wikipedii"


Następcy Tanucci'ego tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Francesco d'Aquino tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk