Isidor Juan José Domingo de La Cueva y Benavides y Enríquez (urodzony w Madrycie 23 maja 1652 roku, zmarł w Madrycie 2 czerwiec 1723 roku) herb

Młodszy syn Gaspara de La Cueva y Carrillo de Mendoza, III markiza de Bedmar i Manueli Enríquez de Cabrera y Osorio, córki Rodrigo Enríquez de Cabrera.

V markiz de Bedmar od 15 stycznia 1667 roku, wicekról i kapitan generalny Sycylii od 5 kwietnia 1705 roku do 3 kwietnia 1707 roku. Markiz de Grimaldi od 6 listopada 1721 roku. Gubernator Flandrii od 12 grudnia 1689 roku. Gubernator generalny Flandrii od 11 stycznia 1698 roku. Ambasador nadzwyczajny przy dworze we Francji od 19 listopada 1701 roku. Kapitan generalny Holandii od 26 czerwca 1701 roku.

W Madrycie 19 listopada 1697 roku (per procura), w Brukseli 13 sierpnia 1698 roku (pro futuro) poślubił Manuelę Ignacię Maríę de Acuńa y de la Cueva (urodzona w 1666 roku, zmarła 7 sierpnia 1702 roku), córki Don Pedra da Cunha i Francisci Teresy Maríi Antonii Isidry Aguedi de la Cueva y Enriquez, córki Gaspara de La Cueva y Carrillo de Mendoza, III markiza de Bedmar. W Madrycie 24 listopada 1703 roku poślubił Franciscę Enriquez de Borja (urodzona 11 stycznia 1661 roku, zmarła 18 listopada 1729 roku), córki Juan Enríquez de Borja y Almansa, VIII markiza de Alcańces, II markiza de Santiago de Oropesa, hrabiego de Almansa, seniora de la casa de Loyola, dowódcy de Alcaniz i Juany de Velasco y Tovar, córki Bernardina Fernández de Velasco, XI constabla Kastylii, VI księcia de Frias, IX hrabiego de Haro, V markiza de Berlanga, IV hrabiego Castilnovo, dowódcy de Yeste, kapitana generalnego Kastylii.

Po śmierci brata Melchor de la Cueva y Benavides odziedziczył tytuł markiza de Bedemar. Jeszcze tego samego roku król Karol II Habsburg wydał zarządzenie datowany 25 stycznia nobilitował Don Isidora na markizacie. W młodości wstąpił do służby wojskowej i służbę rozpoczął w Mediolanie, a następnie w Holandii. Najpierw został kapitanem-generalny artylerii w Holandii (18 września 1682 roku), a następnie w 1686 roku w Hiszpanii. Wziął udział w wojnie Francji z Ligą Augsburską w latach 1688-1697, brał udział w walkach pod Fleurus w 1690 roku i pod Neerwinden w 1693 roku. Od 1697 roku był dowódcą wojskowym w południowej Holandii.

Po śmierci króla Karola II Habsburga wziął udział w wojnie o sukcesję hiszpańską. Filip Andegaweński wysłał markiza Bedmar jako ambasadora do Paryża przy dworze francuskim. Następnie został gubernatorem Niderlandów po Maximilianie Emmanuelu, który udał się do Niemiec, aby prowadzić operacje wojskowe.

Jako gubernator wzniósł fortyfikacje przeciwko północnej Holandii, od nazwiska budowniczego nazwano Fort Bedmar De Klinge. Prawie całkowicie został zniszczony w bitwie o Antwerpie pod Ekeren.

Na początku 1705 roku opuścił Niderlandy i po krótkim pobycie w Wersalu, objął funkcję namiestnika Sycylii.

W 1707 roku powrócił do Hiszpanii, gdzie został ministrem wojny za panowania króla Filipa V Burbona.


Żródła:

Isidro de la Cueva y Benavides w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Isidro de La Cueva y Enríquez w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


Isidro de la Cueva y Benavides tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk