Jan II Trastámara (Robertyng-Bourgogne-de Mâcon-d'Aragona) (urodzony w Medina del Campo 29 czerwca 1397 roku, zmarł w Barcelonie 20 stycznia 1479 roku) herb

Syn Ferdynanda I Trastámara (Robertyng-Bourgogne-de Mâcon-d'Aragona) króla Aragonii, Sycylii i Eleonory Urraki Kastylijskiej, córki Sancha Trastámara Kastylijskiego, hrabiego Albuquerque.

Infant Aragonii, książę de Penafiel, senior de Lara od 1414 roku do 1454 roku. Hrabia de Mayorga od 1414 roku do 1429 roku, hrabia de Dénia od 1425 roku do 1431 roku. Książę de Montblanc od 1412 roku do 27 czerwca 1458 roku. Książę de Chirona od 1416 roku do 27 czerwca 1458 roku. Senior de Balaguer od 1418 roku do 27 czerwca 1458 roku. Hrabia de Ribargorce od 1425 roku do 27 czerwca 1458 roku jako Jean I. Książę de Gandia od 1433 roku do 1439 roku i od 23 września 1461 roku do 20 stycznia 1479 roku. Wicekról Sycylii od 28 lipca 1412 roku do sierpnia 1416 roku i od 1416 roku do 1420 roku. Regent Aragonii i Walencji od 1436 roku do 27 czerwca 1458 roku. Regent Katalonii od 1454 roku do 27 czerwca 1458 roku. Król Aragoni, Sycylii, Sardynii, Walencji i Majorki od 27 czerwca 1458 roku do 20 stycznia 1479 roku jako Jean II, hrabia Barcelony jako Jean II, hrabia de Besalú, de Pallars Jussa, d'Urgell i de Cerdagne od 27 czerwca 1458 roku do 1462 roku i 1472 roku do 20 stycznia 1479 roku. Hrabia de Roussillon od 27 czerwca 1458 roku do 1463 roku i od 1473 roku do 1475 roku. Król de jure uxoris Nawarry od 8 września 1425 roku do 3 kwietnia 1441 roku, król Nawarry od 3 kwietnia 1441 roku do 20 stycznia 1479 roku jako Jean II. Władca Genui od 27 czerwca 1458 do 1461 roku.

W (per procuro) Olite 6 listopada 1419 roku, (pro futuro) w Pamplonie 10 lutego 1420 roku poślubił Blankę I Robertyng-Capet-d'Evreux (urodzona w 1391 roku, zmarła w Santa Maria de Nieva 3 kwietnia 1441 roku) królową Nawarry, córkę Karola III Robertyng-Capet-d'Evreux króla Nawarry i Eleonory Trastámara Kastylijskiej, córki Henryka II Trastámara króla Kastylii i Leonu. W Torrelabaton 1 kwietnia 1444 roku (pro futuro), w Calatayud 7 lipca 1447 roku (per procuro) poślubił Joannę Enriquez de Córdoba (urodzona w Torrelobatón w 1425 roku, zmarła w Zaragoza koło Barcelony 13 lutego 1468 roku), córkę Fryderka I Enriquez de Mendoza, II admirała Kastylii, hrabiego de Melgar y Rueda, II seniora de Medina de Rioseco i Marianny de Ayala Córdoba y Toledo, IV seniory de Casarrubios del Monte, córki Diega Fernández de Córdoba.

Jan II uchodził jako jeden z najbardziej pozbawiony skrupułów królów XV wieku.

Jako młody książę (Infant) wziął udział w walce o tron kastylijski.

Za panowania Alfonsa V sprawował rządy regencyjne w Sycylii.

W późnym latach jego panowania Jan uwikłał się w nieustanne konflikty z aragońskimi i katalońskimi pretendentami oraz królem Francji Ludwikiem XI. Jego walki z pretendentami dokładnie były powiązane z waśniami w jego własnej rodzinie.

Po śmierci pierwszej żony Blanki d'Evreux, królowej Nawarry, Jan objął tron Nawarry, który powinien objąć jego małoletni syn - Karol (tron Nawarry utrzymał do końca swojego życia). Król Jan II od początku pałał nienawiścią do syna i był o niego zazdrosny, to też usiłował Karola pozbawić jego prawa do korony, i gdy Karol podczas nieobecności ojca w Aragonii wzniecił bunt przeciw ojcu. Konflikt ten nie został przerwany z chwilą śmierci księcia Karola w 1461 roku i trwał podsycany przez Katalończyków, którzy stanęli w obronie praw księcia. Do konfliktu włączył się król Francji Ludwik XI, który w toku walk pokonał króla Jana II i zmusił Jana II do podpisania pokoju, na mocy którego Jan II musiał oddać Rousillon, jego posiadłości na północnym wschodzie Pirenejów. W 1472 roku wybychł bunt Katalończyków, który został okrutnie spacyfikowany.

W późnym wieku starczym zachorował na kataraktę i w wyniku której oślepł. Wzrok przywrócił mu dopiero jego osobisty lekarza Abiatar Crescas.


Żródła:

Johann II w "Wikipedii" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


genealogia książąt de VILLAHERMOSA tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk